Monthly Archives: Δεκέμβριος 2012

Δράσεις αλληλεγγύης για τη Villa Amalias

Standard

Συνεχίζονται οι δράσεις αλληλεγγύης στη villa amalias στην Πάτρα, με μικροφωνική από την Κατάληψη Παραρτήματος και ανάρτηση μεγάλου πανό στο κάστρο (Άνω Πόλη).

Χθες, 23/12, έγινε συναυλία αλληλεγγύης στο Παράρτημα.

villa-live

Στις 22/12 πραγματοποιήθηκε μικροφωνική αντιπληροφόρησης από την Κατάληψη Παραρτήματος και στη συνέχεια ακολούθησε μαζική παρέμβαση στο κέντρο της πόλης με κείμενα, αφισοκόλληση, τρικάκια, σπρέι και συνθήματα.

DSC07396

DSC07392ω

DSC07398β

 

Advertisements

Αλληλεγγύη στη villa Amalias

Standard

«1999. Ήμασταν 16 χρονών. Είχαμε ήδη αρχίσει να αμφισβητούμε την εξουσία και το σύστημα που την τροφοδοτούσε. Είχαμε αρχίσει να ψυλλιαζόμαστε ότι το σχολείο και η οικογένεια δεν ήταν οι μόνες αλήθειες που υπάρχουν. Τότε ήταν που αρχίσαμε να διαβάζουμε βιβλία, πέρα από τα σχολικά και τον τρελλαντώνη και να ακούμε μουσική μη εμπορική. Κάποια στιγμή μάθαμε ότι παίζουν οι stress(punk συγκρότημα) στη villa amalias για οικονομική ενίσχυση της κατάληψης. Εμείς, μια παρέα , πήραμε το λεωφορείο και ανεβήκαμε Αθήνα για το λάιβ. Ήταν η πρώτη φορά που θα ανεβαίναμε Αθήνα και πρώτη φορά που θα πηγαίναμε σε κατάληψη. Μπήκαμε στο λεωφορείο ψαρωμένοι και φύγαμε. Φτάνοντας, η Αθήνα χάος, πήγαμε στην ομόνοια να πάρουμε το τρένο. Βλέπαμε την αλήθεια παντού γύρω μας, ζωντανή. Φτάνοντας στη villa ήταν κόσμος από όλη την ελλάδα. Κόσμος διαφορετικός μεταξύ τους. Πήραμε διάφορα κείμενα και διαβάζαμε μέχρι να αρχίσει το λάιβ. Γνωριστήκαμε με διάφορο κόσμο από Αθήνα, Θεσσαλονίκη, Πάτρα… Περιμέναμε πώς και πώς να ξεκινήσει η συναυλία! Σε κάποια στιγμή βγαίνει ένας τύπος και φωνάζει βραχνιασμένα μέσα στη βαβούρα… ΑΓΧΟΟΟΟΣ….!!!(τραγούδι των stress) Μέχρι το πρωί ουρλιάζαμε στίχους και χοροπηδούσαμε ρυθμούς…

‘Θέλω να ζήσω όπως θέλω, όχι στην επιβίωση, έτσι μας θέλουν, όχι με τον τρόπο που μας θέλουν, θέλω να ζήσω όπως θέλω εγώ’»

stress-73

Το πρωί της Πέμπτης 20/12 , με πρόσχημα μια «ανώνυμη καταγγελία για διακίνηση ναρκωτικών», η αστυνομία εισέβαλε στην κατάληψη Villa Amalias. Δυνάμεις των ΜΑΤ με συνοδεία εισαγγελέα μπήκαν στην ιστορική κατάληψη και προσήγαγαν οκτώ άτομα που βρίσκονταν εκείνη την ώρα μέσα στο κτίριο. Η Villa Amalias εδώ και 23 χρόνια δίνει το στίγμα της μέσα από πλούσια δράση σε μια κομβική περιοχή της Αθήνας. Πρόκειται για μια κατάληψη (στέγης) που έχει στηρίξει καταλυτικά την αυτοοργανωμένη αντιεμπορευματική έκφραση στεγάζοντας μουσικά γκρουπ, στουντιακές και συναυλιακές υποδομές, καθώς και θεατρικές ομάδες, εκθέσεις φωτογραφίας, βιβλιοθήκη, τυπογραφείο, παιδικό σταθμό, χαριστικό-ανταλλακτικό παζάρι. Παράλληλα, φιλοξενεί πολιτικές διαδικασίες και τα τελευταία χρόνια αποτελεί έναν κινηματικό χώρο-ανάχωμα στο ρατσιστικό λόγο που ευδοκίμησε κατά κόρον λίγο πιο πέρα, στον Αγ. Παντελεήμονα. Η συγκεκριμένη κατάληψη λειτουργεί όχι μόνο ως πυρήνας αντίστασης για την περιοχή ενάντια στις φασιστικές συμμορίες και τη ρατσιστική βία, αλλά και ως πυρήνας αλληλεγγύης μεταξύ ντόπιων και μεταναστών κατοίκων. Η σειρά από εισβολές σε αυτοοργανωμένους χώρους και εγχειρήματα, οι συλλήψεις και οι ξυλοδαρμοί αγωνιστών σε όλη την ελλάδα αποδεικνύουν ότι σε περίοδο κρίσης το κράτος προσπαθεί να εδραιώσει μια νέα μορφή διαχείρισης: τη μηδενική ανοχή. Αγωνιστές, μετανάστες, οροθετικές και άλλα «περιθωριακά» (σύμφωνα με την προπαγάνδα των ΜΜΕ) στοιχεία στοιβάζονται σε στρατόπεδα συγκέντρωσης, κρατητήρια και φυλακές. Πρόκειται για μια νοσηρή επίδειξη δύναμης απέναντι σε όποιον αντιστέκεται ή «περισσεύει». Οι καταλήψεις, αλλά και όλα τα αυτοοργανωμένα εγχειρήματα, παίζουν διπλό ρόλο στο σήμερα. Από τη μία δρουν σαν πραγματικές εστίες αντίστασης δημιουργώντας ρήγματα στο υπάρχον καπιταλιστικό σύστημα και από την άλλη έρχονται να στεγάσουν τις δικές μας ανάγκες, όλων αυτών που αντιλαμβάνονται τον εαυτό τους μαζί με τους από κάτω αυτής της κοινωνίας. Την ανάγκη μας για στέγαση, διασκέδαση έξω από εμπορευματικές λογικές, πραγματική επικοινωνία, αλληλοβοήθεια, και εν τέλει την ανάγκη μας να ανατρέψουμε αυτό το σύστημα, που στηρίζεται στη βία και την ανισότητα. Από μεριάς μας προτάσσουμε τη δημιουργία καταλήψεων, και στεκόμαστε αλληλέγγυοι σε όλα τα αυτοοργανωμένα εγχειρήματα που κινούνται προς την κατεύθυνση της κοινωνικής απελευθέρωσης.

ΕΙΜΑΣΤΕ ΠΙΟ ΔΥΝΑΤΟΙ ΑΠΟ ΕΣΑΣ. ΝΑ ΤΟ ΞΕΡΕΤΕ!!!

ΕΙΜΑΣΤΕ ΝΕΟΙ.

ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΘΕΛΟΥΜΕ ΔΕΝ ΘΑ ΤΟ ΠΑΡΕΤΕ. ΜΑΣ ΑΝΗΚΕΙ. (13/3/99 από αφίσα της VILLA AMALIAS)

αναρχική ομάδα, dinamiter(A)

Πάτρα – κείμενο μεταναστών

Standard

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΑΠΟ ΠΑΤΡΑ

ΣΤΟΥΣ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΣ ΣΤΑ ΣΤΡΑΤΟΠΕΔΑ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗΣ

αρχείο λήψης

Υπάρχει ένα κομμάτι μεταναστών στην Ελλάδα που λέγονται ξένοι, και είναι όντως ξένοι, άρα είναι λογικό να μην έχουν χαρτιά. Δεν επιθυμούν να ζητήσουν άσυλο στην Ελλάδα, διότι έχουν δικαίωμα να ζητήσουν άσυλο σε μία μόνο ευρωπαϊκή χώρα, και εδώ, όπως ξέρουμε όλοι, δεν υπάρχουν αυτή τη στιγμή δουλειές λόγω της κρίσης.

Οι περισσότεροι μετανάστες έχουν έρθει στην Ελλάδα, μια χώρα που είναι μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης, απλά για να περάσουν σε άλλη χώρα της Ευρώπης (π.χ. Ιταλία, Γαλλία, Αγγλία, Γερμανία…). Κι αυτό για να πάνε στις οικογένειές τους που είναι εκεί, αναζητώντας μια αληθινή ευκαιρία για μια καλή ζωή και ένα αισιόδοξο μέλλον, το μέλλον που τους έχουν στερήσει στη χώρα τους.

Τα τελευταία 4 χρόνια έχουν έρθει στην Ελλάδα πολλοί μετανάστες. Κάποιοι απ’ αυτούς κατάφεραν να βγουν και να πάνε εκεί που ήθελαν, και ήταν πολλοί αυτοί. Δυστυχώς τώρα πια δεν μπορούν να συνεχίσουν το δρόμο τους επειδή δεν έχουν χαρτιά να ταξιδέψουν νόμιμα ούτε χρήματα, μιας και αυτή τη στιγμή δεν υπάρχουν καθόλου δουλειές και η κατάσταση στην Ελλάδα είναι δύσκολη.

 

Το ελληνικό κράτος ξεκίνησε το καλοκαίρι τον «Ξένιο Δία», μια επιχείρηση που μαζεύει παράνομους μετανάστες και τους βάζει χωρίς λόγο στις φυλακές που ονομάζονται «κέντρα κλειστής φιλοξενίας», κάτι που είναι περισσότερο φασιστικό παρά ανθρώπινο.

 

Τώρα που γράφεται αυτό το κείμενο, υπάρχουν εκατοντάδες μετανάστες που υποφέρουν μέσα στις φυλακές από τις άθλιες συνθήκες κράτησης (κακή σίτιση, χωρίς θέρμανση, ζεστά ρούχα, ζεστό νερό κτλ).

Κάθε ένας από μας, ως άνθρωπος, έχει την υποχρέωση να είναι αλληλέγγυος με τους έγκλειστους μετανάστες, αν όχι έμπρακτα, με το μυαλό και την καρδιά του. Αν κάποιος φύγει από την πατρίδα του σαν μετανάστης και πάει σε άλλη χώρα, με όνειρα και ελπίδες για μια καλύτερη ζωή, και μετά βρεθεί στη φυλακή μόνος του, μόνο και μόνο διότι δεν έχει ένα κομμάτι χαρτί, τότε αυτό αποτελεί τεράστιο σοκ για όλους όσους θέλουν να μεταναστεύσουν, για οποιονδήποτε λόγο.

Ακόμα και αν υπάρχουν διαφορετικές εθνικότητες, κουλτούρες, γλώσσες, θρησκείες και χρώματα, όλοι είμαστε άνθρωποι και όλοι έχουμε μυαλό και καρδιά. Και γι’ αυτό υπάρχει μια φράση που πρέπει να πούμε όλοι μαζί με δυνατή φωνή:

 

ΚΑΤΩ Ο ΦΑΣΙΣΜΟΣ, ΟΠΟΙΑ ΜΟΡΦΗ ΚΑΙ ΑΝ ΕΧΕΙ

 

*Το κείμενο γράφτηκε από μετανάστες στην Πάτρα, σε αλληλεγγύη με τους έγκλειστους φίλους τους

Αλληλεγγύη στη Βίλλα Αμαλίας

Standard

Σε αλληλεγγύη με τη Βίλλα Αμαλίας, πραγματοποιήθηκε χθες το απόγευμα μικροφωνική έξω από την Κατάληψη Παραρτήματος στην Πάτρα, και μαζικό μοίρασμα το βράδυ στο κέντρο της πόλης. Γράφτηκαν συνθήματα, μοιράστηκε κείμενο και πετάχτηκαν τρικάκια.

Σήμερα, Παρασκευή, έγινε και πάλι μικροφωνική στην Κατάληψη Παραρτήματος και έχει καλεστεί συνέλευση για ενημέρωση και οργάνωση περαιτέρω δράσεων.

2 3 4

Ακολουθεί το κείμενο που μοιράστηκε από συντρόφους/συντρόφισσες στην Πάτρα

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΗ ΒΙΛΛΑ ΑΜΑΛΙΑΣ

Το πρωί της Πέμπτης 20 Δεκέμβρη πραγματοποιήθηκε ευρείας έκτασης αστυνομική επιχείρηση στην κατάληψη Villa Amalias στην Αθήνα. Οι μπάτσοι, με πρόσχημα ανώνυμες καταγγελίες, εισέβαλαν στο κατειλημμένο εδώ και 23 χρόνια κτίριο και προσήγαγαν 8 συντρόφους και συντρόφισσες που βρίσκονταν μέσα. Άμεσα πλήθος κόσμου συγκεντρώθηκε έξω από την κατάληψη σε ένδειξη αλληλεγγύης στους συντρόφους και ενάντια στην απόπειρα τρομοκράτησης των αγωνιζόμενων ανθρώπων, ένα ακόμα επεισόδιο της οποίας διαδραματίστηκε σήμερα το πρωί. Συγκέντρωση διαμαρτυρίας πραγματοποιήθηκε και στο Δημαρχείο της Αθήνας -καθώς το κτίριο βρίσκεται πλέον στην ιδιοκτησία του Δήμου Αθηναίων- κατά τη διάρκεια της οποίας προσήχθησαν άλλοι 7 σύντροφοι και συντρόφισσες, οι οποίοι μετά από κάποιες ώρες αφέθησαν ελεύθεροι. Προς το παρόν το κτίριο έχει σφραγιστεί και φυλάσσεται από μπάτσους. Οι 8 προσαχθέντες κρατούνται ακόμα.

Η βίλλα αμαλίας, ένα από τα πρώτα κατειλημμένα κτίρια στον ελλαδικό χώρο, εδώ και 23 χρόνια έχει αποτελέσει σημείο αναφοράς για το κίνημα των καταλήψεων, για την αυτοοργανωμένη μουσική σκηνή και γενικότερα έχει παίξει καταλυτικό ρόλο στην όξυνση του κοινωνικού ταξικού αγώνα. Όλοι εμείς ξέρουμε ότι ήταν, είναι και θα είναι ο χώρος που διαταράσσει την κανονικότητα της αθηναϊκής μητρόπολης. Στη βίλλα αμαλίας δεν υπάρχουν σκοτεινές γωνιές αλλά φωτεινά σημεία δημιουργίας και αντίστασης. Όλοι εμείς ξέρουμε ότι πρόκειται για ένα χώρο από τον οποίο γεννήθηκε η αυτοοργανωμένη αντιεμπορευματική έκφραση, στηρίζοντας μουσικά γκρουπ, στουντιακές και συναυλιακές υποδομές, θεατρικές ομάδες, εκθέσεις φωτογραφίας, εργαστήρι βιτρό, προβολές. Ένα χώρο που κάλυψε ανάγκες του ριζοσπαστικού κινήματος οργανώνοντας και πραγματώνοντας βιβλιοθήκη, τυπογραφείο, παιδικό σταθμό, χαριστικό-ανταλλακτικό παζάρι καθώς και στεγαστική κατάληψη. Φιλοξενεί πολιτικές διαδικασίες και ζυμώσεις συμβάλλοντας με τη σειρά της στον αγώνα για την κοινωνική απελευθέρωση.

Εν αντιθέσει με τις δηλώσεις του υπουργού δημοσιάς τάξης Δένδια περί “αποκατάστασης της τάξης” και “εργαστηρίων ανομίας” όλοι εμείς ξέρουμε ότι η βίλλα αμαλίας ανέκαθεν ήταν, είναι και θα είναι συνειδητά ενάντια σε κράτος και παρακράτος, σε ρατσιστικά πογκρόμ και στο φασισμό. Μη σκύβοντας ποτέ το κεφάλι στέκεται δίπλα στα καταπιεσμένα κομμάτια, στους κοινωνικούς αγώνες, στις καταλήψεις και τους αυτοδιαχειριζόμενους χώρους.

Όλοι αυτοί που προσπαθούν να επιβάλουν έναν “καθαρό” κόσμο βασισμένο στον κανιβαλισμό, την καταπίεση, την αποξένωση και τον ατομικισμό ας καταλάβουν ότι για όλους εμάς η βίλλα αμαλίας δεν είναι απλά ένα κτίριο. Είναι οι ιδέες και οι αξίες μας, ο τρόπος οργάνωσής μας, κουλτούρα και πολιτική μας επιλογή ΚΑΙ ΔΕΝ ΜΠΟΡΟΥΝ ΝΑ ΜΑΣ ΤΑ ΠΑΡΟΥΝ. Έρχεται από το παρελθόν και είναι εικόνα από το μέλλον.

Δήμαρχοι και υπουργοί ακούστε το καλά, τη Villa Amalias δεν θα την πάρετε ούτε στα όνειρά σας

ΚΑΤΩ ΤΑ ΞΕΡΑ ΣΑΣ ΑΠΟ ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΚΑΤΑΛΗΨΕΙΣ

ΑΜΕΣΗ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ ΤΩΝ 8 ΣΥΝΤΡΟΦΩΝ

Κατάληψη Παραρτήματος

Κατάληψη Μαραγκοπούλειο

Κατάληψη Προκάτ_35

Αυτοδιαχειριζόμενο Στέκι ΤΕΙ Πάτρας

Όταν τσακίζουν κόκκαλα, στοχεύουν συνειδήσεις, κείμενο από »εργαλειοφόρος»

Standard

Μέσα σε συνθήκες βίαιης φτωχοποίησης και εξαθλίωσης μεγάλου μέρους της κοινωνίας, το κράτος και τα αφεντικά επιλέγουν να τσακίσουν ηθικά και σωματικά όσους αντιστέκονται στη λεηλασία της ζωής τους. Όσοι απεργούν, όσοι διαδηλώνουν, όσοι αρνούνται να υποταχθούν στη σύγχρονη αυτή μορφή δουλείας, βρίσκονται διαρκώς αντιμέτωποι με την αναβαθμισμένη κρατική καταστολή και τη βία της εξουσίας.

Αντιπληροφόρηση: Πρόσφατοι τραυματισμοί στην πόλη μας

17 Νοέμβρη

Δεν αρκεί να θυμόμαστε τι έγινε στις 17 Νοέμβρη του 1973, αλλά χρειάζεται να συνειδητοποιήσουμε τι έγινε στις 17 Νοέμβρη του 2012, του 2011, του 2010… και γενικότερα τι γίνεται κάθε φορά που κόσμος επιλέγει το δρόμο, τις πορείες, τις απεργίες, τις καταλήψεις, όχι εθιμοτυπικά, αλλά ως πράξη συνειδητής ρήξης με την επιβαλλόμενη κανονικότητα. Στην πόλη μας, τράβηξε τα βλέμματα (κοινώς τις τηλεοπτικές κάμερες) ο σοβαρός τραυματισμός 19χρονου από ρίψη δακρυγόνου, με κίνδυνο να χάσει σημαντικό ποσοστό της όρασής του. Υπήρξαν κι άλλοι τραυματισμοί από ευθύβολη ρίψη δακρυγόνων με όπλο εκείνο το βράδυ, απλά όταν δεν υπάρχει αίμα –που πουλάει–, χάνεται και ο δρόμος προς τη «δημοσιότητα». Δεν ξεχνάμε προφανώς και τον πολύ σοβαρό τραυματισμό διαδηλωτή στο πρόσωπο στις 17 Νοέμβρη 2010, από ευθύβολη ρίψη δακρυγόνου και πάλι. Ούτε και τους αντίστοιχους τραυματισμούς σε άλλες πορείες, όπως στη 48ωρη πριν την ψήφιση του 2ου μνημονίου και την αντικατασταλτική πορεία στις 10/12/2009.

Α΄ ΔΟΥ

Η ανοχή του κράτους ‒και κατ’ επέκταση της αστυνομίας‒ είναι μηδενική όταν οι απεργιακές πορείες, καταλήψεις, δράσεις ξεφεύγουν από τον εθιμοτυπικό χαρακτήρα τους. Για του λόγου το αληθές, ας δούμε τι έγινε λίγες μόνο μέρες πριν στην εφορία, κατά την τελευταία 48ωρη απεργία (6-7 Νοέμβρη). Ο αποκλεισμός της Α’ ΔΟΥ ‒οικονομικής φλέβας που συνδέεται με την καρδιά του συστήματος‒, το βράδυ της 7ης Νοέμβρη, κατεστάλη βίαια από την αστυνομία. Τραυματίστηκαν δύο διαδηλώτριες από κλοτσιές και χτυπήματα με γκλομπ στο κεφάλι και τα πλευρά, και διακομίστηκαν στο νοσοκομείο. Ο αποκλεισμός της εφορίας ήταν απόφαση ανοιχτής συνέλευσης στην πλατεία Γεωργίου την ημέρα ψήφισης του 3ου μνημονίου με σκοπό τη συνέχιση του αγώνα μετά τη λήξη της προγραμματισμένης απεργίας.

Η αύξηση της καταστολής αφορά όλο τον κόσμο που αντιστέκεται

Η τακτική της αστυνομίας στην Πάτρα είναι συγκεκριμένη. Σε πολυπληθείς πορείες επιλέγουν τις ευθύβολες ρίψεις, και δη στο ύψος του κεφαλιού, με αποτέλεσμα να τραυματίζεται κόσμος βαριά. Με τον να διατηρούν μια απόσταση από την πορεία, με σκοπό να φαίνεται ότι οι μπάτσοι δεν είναι προκλητικοί, ότι έχουν μια διακριτική (αν και δολοφονική) παρουσία, η αστυνομία ισχυρίζεται κάθε φορά ότι προσπαθεί να κρατήσει «ισορροπίες». Στην πραγματικότητα, όσοι κατεβαίνουν στο δρόμο αποφασισμένοι να υπερασπιστούν την παρουσία και τη σωματική τους ακεραιότητα (διαλέγοντας τα ανάλογα μέσα) απέναντι στην υπεροπλία και την αναβαθμισμένη πρακτική των μπάτσων, έχουν να αντιμετωπίσουν επιπλέον την ποινικοποίηση των μέσων αυτών (βλ. «κουκουλονόμο»: η αλλοίωση χαρακτηριστικών του προσώπου με μάσκα/κουκούλα αυτομάτως αναβαθμίζει τυχόν πλημμελήματα σε κακουργήματα). Ο στόχος είναι σαφής: αφενός να φοβάται ο κόσμος να κατεβαίνει στο δρόμο, αφετέρου να φοβάται να κάνει οτιδήποτε σπάει τη νόρμα της κανονικότητας, οτιδήποτε θα μπορούσε να είναι πραγματικά ανατρεπτικό και επικίνδυνο για το σύστημα, οτιδήποτε θα μπορούσε να δώσει ελπίδα ότι υπάρχει άλλος δρόμος απ’ αυτόν της κυριαρχίας.

Οργανωμένη αντίσταση από τα κάτω

Δεν υπάρχει ατομική λύση στη συνολική επίθεση που δέχονται οι από κάτω αυτής της κοινωνίας. Οι προληπτικές προσαγωγές, οι συλλήψεις, οι ξυλοδαρμοί, οι δημόσιες διαπομπεύσεις αγωνιστών κάνουν την αρχή, για να δώσουν τη σειρά τους στην τρομοκρατία των αστικών δικαστηρίων. Απέναντι στην τρομοκρατία που επιβάλλει η κρατική καταστολή, δεν αφήνουμε κανένα αγωνιζόμενο άνθρωπο έρμαιο στις μεθοδεύσεις των μπάτσων και των δικαστών.

Ενάντια στη επίθεση κράτους και κεφαλαίου, προτάσσουμε την οργανωμένη κοινωνική αντεπίθεση

Κατεβαίνουμε στο δρόμο οργανωμένα, σφυρηλατούμε τις αντιστάσεις μας συλλογικά

Η αλληλεγγύη είναι το όπλο μας, η συλλογική αντίσταση η δύναμή μας

 

εργαλειοφόρος | συνέλευση αναρχικών ενάντια στη μισθωτή σκλαβιά
συνέλευση κάθε Τρίτη στις 19.00 στο παράρτημα
ergaleioforos.squat.gr