Οι χρόνοι και οι χώροι της μητρόπολης είναι δικοί μας

Standard

για πάντα ανίκανοι να νικήσουν

αυτό που δεν μπορούν ν’ αντιληφθούν
 Σίγουρα θα έχεις ακούσει για εκείνα τα ζώα τα οποία, για να ξεφύγουν από μια παγίδα, ακρωτηριάζουν το ένα πόδι τους. Αυτή είναι μια ιδιότητα των θηρίων. Ο άνθρωπος θα παρέμενε παγιδευμένος, θ’ άντεχε τον πόνο, θα παρίστανε το νεκρό έτσι ώστε να επιτεθεί με τη σειρά του στον θηρευτή και να τον εξολοθρεύσει, εξαφανίζοντας έτσι μια απειλή για το ίδιο του το είδος.
Frank Herbert, Ο μεσσίας του Dune.
976594_10201154914063336_1492587881_o
 
Να ‘μαστε λοιπόν. Ακόμα εδώ. Ακόμα στους δρόμους και τα σοκάκια, στις πλατείες και τα πάρκα, στους χώρους και τους χρόνους αυτής της μητρόπολης. Στους χώρους και τους χρόνους που είναι δικοί μας γιατί είναι η Ζωή μας. Γιατί στα σωθικά τους οργιζόμαστε και γελάμε, δημιουργούμε και καταστρέφουμε, χτίζουμε και γκρεμίζουμε, κινούμαστε και ξαποσταίνουμε, γελάμε και κλαίμε, λαχανιάζουμε και ιδρώνουμε, χορεύουμε και τραγουδάμε, στραβοπατάμε και συνεχίζουμε, υψώνουμε τις γροθιές μας και σφίγγουμε τα δόντια μας, αντιστεκόμαστε και αγωνιζόμαστε. Κόντρα σε τείχη και μπάρες, περιφράξεις και συρματοπλέγματα. Κόντρα στον αργό θάνατο της εξατομίκευσης και την εθελόδουλη αθλιότητα του σταρχιδισμού. Κόντρα στην ξεδιάντροπη αλαζονεία της εξουσίας και την πατροπαράδοτη θρασυδειλία της εθνικοφροσύνης, του ρατσισμού, του φασισμού. Κόντρα στην εξανδραποδισμένη εποχή των δολοφόνων και των δουλεμπόρων. Κόντρα στο καθεστώς έκτακτης ανάγκης και τον σύγχρονο ολοκληρωτισμό. Με την ιστορία μας και τις ιστορίες μας. Με πάθη και εντάσεις, με παρορμήσεις και ενδοιασμούς, με συνέπεια και αντιφάσεις, με ανιδιοτέλεια και απογοητεύσεις, με θέληση και αυταπάρνηση. Με την άνομη αξιοπρέπεια, κόντρα στην σιδερόφρακτη νομιμοφροσύνη. Για να μη γίνει συνήθεια ο φόβος. Για να μη γίνει νόμος η σιωπή.
Να ‘μαστε λοιπόν. Ακόμα εδώ.  Όχι με τις μωρές φιλοδοξίες της «καλλιτεχνικής καταξίωσης», αλλά με τον κοπιαστικό οίστρο της αυτο-οργανωμένης έκφρασης. Όχι με τις αγοραίες λογικές του κέρδους και του εμπορεύματος, αλλά με τις ζώσες δυσκολίες της ελεύθερης συνεισφοράς.
Όχι κάτω από τους προβολείς της κοινωνίας του θεάματος, αλλά μέσα από την πραγμάτωση της d.i.y δημιουργίας. Όχι υπό το βάρος στερεοτύπων και ρόλων, αλλά με τη διαχρονικότητα των αξιών της αυτενέργειας και του αυτό-καθορισμού. Όχι μέσα στις γυάλες του ξεφτι(λι)σμένου life style, αλλά μέσα στο αρχιπέλαγος του δικού μας αδέσποτου πολιτισμού.
Στον καθένα σύμφωνα με τις ανάγκες του, από τον καθένα σύμφωνα με τις δυνατότητες του. Και ας θέλουν να μας πείσουν οι θηρευτές αυτού του παλιού κόσμου ότι όλα αυτά είναι ξεπερασμένα. Να συνεχίσουμε ν’ αναζητούμε διαρκή περάσματα, ν’ ανοίγουμε συλλογικές ρωγμές, να κυοφορούμε συνολικές ρήξεις. Γιατί είμαστε ακόμα εδώ. Μην ψάξεις μακριά. Κοίταξε γύρω σου και θα μας δεις παντού. Θα μας δεις να καθρεφτιζόμαστε μέσα σ’ όλα τα  κρυστάλλινα βλέμματα που διψάνε για Ζωή και Ελευθερία.
γιατί όσα είπαμε ισχύουν,
γιατί συνεχίζουμε να είμαστε εικόνα από το μέλλον…
Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s