Ενάντια στην κρατική καταστολή,Αλληλεγγύη στον αγώνα των εργαζομένων της ΕΡΤ

Standard

Κάτω τα χέρια από την ΕΡΤ – Καμία απόλυση εργαζομένου

Την Τρίτη 11 Ιούνη ο Σίμος Κεδίκογλου, κυβερνητικός εκπρόσωπος και  κατά το παρελθόν  trash τηλεοπτική περσόνα, ανακοίνωσε το κλείσιμο της ΕΡΤ και την απόλυση 2600 εργαζομένων. Η απόφαση αυτή ανακοινώθηκε αμέσως μετά τη δημοσίευση στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως της πράξης νομοθετικού περιεχομένου που επιτρέπει στον εκάστοτε υπουργό να κλείνει αυτοβούλως δημόσιους οργανισμούς υπό την δικαιοδοσία του.

Στις 23.11, η κυβέρνηση έριξε το σήμα (με τη συνδρομή αστυνομικών δυνάμεων). Οι εργαζόμενοι παραμένουν στα κτίρια της ΕΡΤ και εκπέμπουν (πλέον αποκλειστικά μέσω ίντερνετ), παρά τις απειλές ότι αν δεν αποχωρήσουν θα συλληφθούν επ’ αυτοφώρω και θα χάσουν την αποζημίωσή τους. Προσπάθειες να φιμωθούν έγιναν στη συνέχεια ρίχνοντας το site της ΕΡΤ www.ert.gr και κόβοντας το σήμα του 902 (μέσω της Digea) επειδή «έβγαζε» το απεργιακό δελτίο της ΕΡΤ.

Γιατί η ΕΡΤ;

Το κλείσιμο της ΕΡΤ επιβεβαιώνει το πέρασμα σε μια άλλη τάξη πραγμάτων, όπως άλλωστε φάνηκε και με τις αλλεπάλληλες επιστρατεύσεις απεργών (των εκπαιδευτικών, πριν καν αποφασίσουν απεργία). Το μοντέλο διαχείρισης έχει αλλάξει, έχει γίνει ολοκληρωτικό, έχουμε περάσει σε έναν νέου τύπου αυταρχισμό. Ένα αυταρχισμό άγριο που μπορεί να ξηλώσει χιλιάδες θέσεις εργασίας (δηλαδή να επηρεάσει τη ζωή χιλιάδων οικογενειών) μέσα σε λίγες ώρες, χωρίς κανένα πρόσχημα. Με το έτσι θέλω. Η απόλυση 2600 από έναν και μόνο οργανισμό εν μια νυκτί σημαίνει επίδειξη δύναμης από πλευράς της κυριαρχίας. Αν τους περάσει, από εκεί και πέρα τα πακέτα απολύσεων θα σκάνε το ένα μετά το άλλο. Είναι καθοριστική η στάση που θα δείξει το κίνημα σε αυτό το σημείο καμπής, δεν μας παίρνει για μια ακόμα ήττα. Και όλα αυτά γίνονται εντός δημοκρατίας, τους νόμους πάντα η κυριαρχία τους διαμόρφωνε και είναι ελαστικότατοι. Αυτά περί χούντας είναι επικίνδυνα επιδερμικές αναγνώσεις του τι συμβαίνει.

Σταδιακά θα συρρικνωθούν τα μέσα ενημέρωσης (η πολυφωνία έχει πεθάνει προ πολλού), ήδη φιμώνονται οι ριζοσπαστικές φωνές αντιπληροφόρησης (βλ. indymedia, 98FM). Ο πολιτισμός που θέλουν να επιβιώσει είναι αυτός του φόβου  (να τρέμουμε μην χάσουμε τα ελάχιστα που μας έχουν απομείνει και να οπισθοχωρούμε) και του κανιβαλισμού (να λένε όσοι εργάζονται στον ιδιωτικό τομέα τους δημόσιους υπαλλήλους «τεμπέληδες» και οι άνεργοι να εποφθαλμιούν τις θέσεις και των δύο). Ο θάνατός σου, η ζωή μου.

Το θάρρος, η αλληλεγγύη και η αυτοοργάνωση των κατατρεγμένων είναι για μια ακόμα φορά το ζητούμενο προκειμένου να ξεριζώσουμε εκ θεμελίων το σάπιο αυτό πολιτικο-οικονομικό σύστημα. Δεν επιδέχεται «βελτίωσης», ο καπιταλισμός δεν έχει άλλο πρόσωπο, όσοι νομίζουν ότι μπορούν να του «τραβήξουν τα χαλινάρια» θα βρεθούν σύντομα κάτω από το κάρο (ή στην κυβέρνηση, σε ρόλο «μια από τα ίδια»).

Αλληλεγγύη ενάντια στον αλληλοσπαραγμό

Είναι φανερό πως το κλείσιμο της ΕΡΤ είναι η αρχή μιας σειράς απολύσεων που θα έρθουν άμεσα στο δημόσιο. Όπως και η αύξηση του ωραρίου των εκπαιδευτικών στην δευτεροβάθμια είναι το πάτημα για τις απολύσεις που έρχονται στον κλάδο της εκπαίδευσης. Οι εργαζόμενοι στον κλάδο της υγείας τραβάνε δικό τους κουπί, καθώς η υγεία περνάει στα χέρια των ιδιωτών. Το νερό ιδιωτικοποιείται, άρα κι εκεί προετοιμάζονται απολύσεις. Η λίστα δεν έχει τελειωμό.

Σε όλη αυτή την επίθεση και σε μια περίοδο που η ανεργία ανεβαίνει συνεχώς, ο ρόλος όσων βιώνουμε την καταπίεση και την εκμετάλλευση δεν είναι άλλος από την οργάνωση ενάντια σε κάθε μορφή εξουσίας. Να μην τους έχουμε ανάγκη να μας δώσουν δουλειά (και μια ωραία πρωία να μας πετάνε στα αζήτητα), να μην περνάει η επιβίωσή μας από τα χέρια τους (και να μας εκβιάζουν συνέχεια), να διαχειριζόμαστε οι ίδιοι  κάθε έκφανση της ζωής μας: τη σίτιση, τη στέγαση, την παραγωγή, την υγεία, την παιδεία.

Εδώ Λιλιπούπολη…

Προφανώς δεν ξεχνάμε την κρατική προπαγάνδα που έκανε μέσα από τα παράθυρα της ΕΡΤ η Έλλη Στάη, ούτε την επίθεση που δέχτηκαν άλλα κομμάτια που απολύθηκαν και η ΕΡΤ σιώπησε (ανάμεσα σε αυτούς και πρακτικάριοι/μπλοκάκηδες της ΕΡΤ, που πήραν πόδι χωρίς να ακουστεί κιχ). Δεν ξεχνάμε όμως επίσης τον Χατζιδάκη, το θέατρο της Δευτέρας, τον Κουν, τη «Γαλήνη» του Βενέζη, το ιστορικό  αρχείο, την  μουσική στο Δεύτερο, τις εκπομπές του Χρυσοστόμου και του Πετρίδη, τη «Λιλιπούπολη» και τις ταινίες του Σαββατόβραδου. Δε δεχόμαστε τις μανιχαϊστικές αντιλήψεις για καλούς και κακούς υπαλλήλους, δεν αναγνωρίζουμε ισοπεδωτικές λογικές που «τεκμηριώνουν» τις απολύσεις.

Αλληλεγγύη στον αγώνα των εργαζομένων της ΕΡΤ

Ο αγώνας τους είναι και δικός μας

ΓΕΝΙΚΗ ΑΠΕΡΓΙΑ ΔΙΑΡΚΕΙΑΣ ΤΩΡΑ!

αναρχική ομάδα, dinamitera

Πάτρα 12/6

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s