Monthly Archives: Ιανουαρίου 2014

Προβολή στο Στέκι της Άνω Πόλης: Πέμπτη 30/1 «Το Πείραμα του Μίλγκραμ»

Standard

Πέμπτη28_1 προβολή Α4

Πέμπτη 30/1 στις 20:00 Προβολή ντοκιμαντέρ μηκρού μήκους «Το πείραμα του Μίλγκραμ»

Το 1961 ξεκινά το πιο γνωστό πείραμα κοινωνικής ψυχολογίας. Ο Στάνλεϊ Μίλγκραμ, ψυχολόγος στο Πανεπιστήμιο του Γέιλ (ΗΠΑ), θέλησε να δει κατά πόσο οι καταθέσεις στη Δίκη της Νυρεμβέργης των δεσμοφυλάκων σε στρατόπεδα συγκέντρωσης της ναζιστικής Γερμανίας, ότι διέπραξαν θηριωδίες επειδή «απλά εκτελούσαν εντολές», μπορούσαν να είναι αλήθεια. Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι η υπακοή στην εξουσία, ριζωμένη από τον τρόπο που έχουμε μεγαλώσει, μπορεί να κάμψει την προσωπική συνείδηση, οδηγώντας σε δολοφονίες αθώων.

ΛΣ Άνω Πόλης – Συνέλευση κάθε Δευτέρα στις 19:00

Πάτρα – Αφίσα με αφορμή τις δολοφονίες στο Φαρμακονήσι

Standard

mob_5070_olko-2

Τα σύνορα είναι χαρακιές στο σώμα του πλανήτη

Τις πρωινές ώρες της Δευτέρας 21/1, σκάφος στο οποίο επέβαιναν 28 μετανάστες (25 Αφγανοί και 3 Σύροι) ανατράπηκε και βυθίστηκε όχι υπό αδιευκρίνιστες συνθήκες αλλά από τους λιμενόμπατσους, στη θαλάσσια περιοχή του Φαρμακονησίου. Δώδεκα άτομα (ανάμεσα τους εννιά ανήλικα παιδιά και βρέφη) πνίγονται στη θάλασσα. Στις 15/11 12 μετανάστες (ανάμεσα τους και 4 παιδια) έχασαν τη ζωή τους υστερα από ναυάγιο ση θαλάσσια περιοχή της Πάλαιρου ανοιχτά της Λευκάδας. Στις αρχές Οκτωβρίου περισσότεροι από 300 μετανάστες από την Ερυθραία και τη Σομαλία, χάνουν τη ζωή τους κοντά στη Λαμπεντούζα της Ιταλίας, ύστερα από ναυάγιο του πλοίου που τους μετέφερε

 Από το Φαρμακονήσι μέχρι τη Λευκάδακαι τη Λαμπεντούζα,

τα σύνορα της Ευρώπης-Φρούριο είναι βαμμένα με το αίμα των μεταναστών

Η μετακίνηση πληθυσμών είναι μια αρχέγονη ανάγκη και πρακτική. Η όλη έννοια της μετανάστευσης, όπως τη γνωρίζουμε σήμερα, πατάει στο έθνος-κράτος. Τα σύνορα είναι ένα είδος στρόφιγγας μέσω της οποίας το κράτος ρυθμίζει τη ροή ανθρώπων σύμφωνα με τις ανάγκες των αφεντικών αλλά και με βάση πολιτικές σκοπιμότητες. Ανάλογα με τους πολιτικούς και οικονομικούς συσχετισμούς, είτε βγάζουν τους μετανάστες στην εγχώρια παραγωγή (με όρους Μανωλάδας) είτε τους σπρώχνουν πίσω στην «προμηθεύτρια» χώρα. Τα δυτικά κράτη καθορίζουν τη ζωή αυτών των ανθρώπων (πόσους και ποιους θα δεχτούν, πόσους θα νομιμοποιήσουν και βεβαίως τι θα κάνουν αφού μπουν στη χώρα). Στον καπιταλιστικό καταμερισμό της εργασίας, οι μετανάστες είναι οι σύγχρονοι είλωτες που ξεζουμίζονται -εν γνώσει και υπό την πλήρη αδιαφορία των εργατοπατέρων κάθε απόχρωσης-, και όταν «περισσεύουν» είναι οι παρίες που είτε φυλακίζονται σε στρατόπεδα συγκέντρωσης χωρίς καν το πρόσχημα κάποιου αδικήματος είτε δολοφονούνται (στις νάρκες του Έβρου και στον πάτο του Αιγαίου).

Κοινοί αγώνες ντόπιων και μεταναστών

ενάντια στη βαρβαρότητα κράτους και καπιταλισμού

αναρχική ομάδα Δυσήνιος Ίππος | αναρχική ομάδα Dinamitera | αναρχικοί-ές

Έναρξη λειτουργίας αναγνωστηρίου στον αυτοδιαχειριζόμενο χώρο “Επί τα Πρόσω”

Standard


anagnostirio

Από 29 Γενάρη έως 20 Φλεβάρη …Κάθε μέρα 10.00 – 14.00 το μεσημέρι (Δευτέρες και Κυριακές ανοιχτά και το απόγευμα 17.00 με 21.00)

Πατρέως 87 epitaprosw.espivblogs.net

Σχετικά με τι νέες τρομοκρατικές επιχειρήσεις σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη τις τελευταίες μέρες.

Standard

 

Τις τελευταίες μέρες πραγματοποιείται μια νέα κατασταλτική μεθόδευση από την ασφάλεια και την αντιτρομοκρατική σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη με δεκάδες εφόδους σε σπίτια και συλλήψεις ατόμων ανάμεσα τους και συντρόφων μας.

Θεαματικές εισβολές που έχουν πολλαπλούς αποδέκτες:

  • Μια κοινωνία που ήταν και πρέπει να μείνει θεατής μπροστά στην επέλαση του κράτους και του κεφαλαίου.
  • Ένα ανταγωνιστικό κίνημα που πρέπει να αναστείλει τις αντιστάσεις του στο νέο ολοκληρωτισμό.
  • Κάθε εγχείρημα και πρωτοβουλία που πρέπει να τιμωρηθεί παραδειγματικά προς αποφυγή συλλογικοποίησης των αντιστάσεων.

Τόσο σύντροφοι (μέλη και μη) της κατάληψης  όσο και η ίδια η δομή έχουμε αποτελέσει και παλαιότερα στόχο των διωκτικών μηχανισμών με παρακολουθήσεις, υποκλοπές, ενέδρες και συλλήψεις. Γι’ αυτό εξαρχής προειδοποιούμε πως οποιαδήποτε απειλητική προσέγγιση σε κάποιον από εμάς ή τους συντρόφους μας, θα μας βρεί στους δρόμους πιο δυνατούς, πιο αποφασισμένους.

Γιατί πάντα στα δύσκολα ήμασταν, είμαστε και θα είμαστε ο ένας δίπλα στον άλλο και όλοι μαζί απέναντί σας.

Ούτε βήμα πίσω απέναντι στην κρατική τρομοκρατία.

27-01-2014

Κατάληψη Terra Incognita

Θεσσαλονίκη

Ανακοίνωση για τις φασιστικές προκλήσεις στο Κερατσίνι (Αθήνα) στις 25/1

Standard
4 μήνες μετά τη δολοφονία του Παύλου Φύσσα στην Αμφιάλη από τάγμα εφόδου της χρυσής αυγής, τα θρασύδειλα φασιστοειδή έκαναν ξανά την εμφάνισή τους στο Κερατσίνι, 100 περίπου άτομα, στις συνοικίες της Αμφιάλης και των Ταμπουρίων. Κατεβαίνοντας την οδό Τσαλδάρη, βεβήλωσαν το σημείο θανάτου του Παύλου Φύσσα -τον οποίο οι ίδιοι δολοφόνησαν- σβήνοντας συνθήματα, ποιήματα και αφιερώσεις δεκάδων ανθρώπων και καταστρέφοντας πανό του τοπικού συλλόγου δασκάλων «Πλουμπίδης». Μια ξεκάθαρη «ανάληψη ευθύνης» πλέον της δολοφονίας από πλευράς τους, που μέχρι στιγμής δεν την αποδέχονταν, έχοντας «αδειάσει» τον μαχαιροβγάλτη τους Ρουπακιά.
Στο πέρασμά τους κατέβασαν και άλλα πανό του τοπικού συλλόγου δασκάλων, έσβησαν αντιφασιστικά συνθήματα, λέρωσαν τοίχους με εμετικά φασιστικά-εθνικιστικά συνθήματα ενώ φτάνοντας στην πλατεία Λαού, στα Ταμπούρια, κινήθηκαν επιθετικά προς τον αυτοοργανωμένο χώρο αλληλεγγύης και ρήξης ΡΕΣΑΛΤΟ (100μ από την πλατεία). Προφανώς, στην προσπάθεια τους να επανεμφανιστούν στις περιοχές του Πειραιά τις τελευταίες βδομάδες και να λειτουργήσουν ξανά τα γραφεία τους στη Νίκαια, έχουν ενοχληθεί από τη δυναμική αντίσταση που έχουν συναντήσει από τον κόσμο του αγώνα (γι’ αυτό ξεκίνησαν τις προκλήσεις τους ήδη από την προηγούμενη βδομάδα, γράφοντας σύνθημα στον τοίχο του αυτοδιαχειριζόμενου κοινωνικού χώρου Κορυδαλλού Pasamontana, επανεμφανιζόμενοι στις περιοχές της Νίκαιας και του Κορυδαλλού με μια από τις γνωστές θλιβερές παρελάσεις τους).
Οι μισοί περίπου εισήλθαν στην οδό Ερμού και επιτέθηκαν στο στέκι, προκαλώντας ταυτόχρονα ζημιές σε σπίτια, αυτοκίνητα και μηχανάκια περίοικων, ενώ οι υπόλοιποι είχαν αποκλείσει την οδό Κωνσταντινουπόλεως, μπλοκάροντας τα διερχόμενα οχήματα και προσφέροντας έτσι κάλυψη στην ομάδα επίθεσης. Οι 15 συντρόφισσες και σύντροφοι που βρίσκονταν στο ΡΕΣΑΛΤΟ εκείνη την ώρα υπερασπίστηκαν τον εαυτό τους και το εγχείρημα και μετά από πεντάλεπτη σύγκρουση κατόρθωσαν να τους απωθήσουν. Αποδεικνύοντας ότι ο συλλογικός συντροφικός αγώνας χωρίς διαβαθμίσεις «ικανότητας» και φύλου είναι σε θέση να αντιμετωπίσει επιτυχώς τα ναζιστικά τάγματα εφόδου όταν αυτά δεν έχουν την ενεργό στήριξη των δυνάμεων καταστολής. Οι πολλές μηχανές ΔΙΑΣ, βέβαια, που συνόδευσαν τους φασίστες μετά την επίθεσή τους μέχρι την αποχώρησή τους από το Κερατσίνι, δεν προχώρησαν σε καμία προσαγωγή. Παρότι οι πρώτες αστυνομικές δυνάμεις έφτασαν στο σημείο κατά τη διάρκεια της επίθεσης-σύγκρουσης και παρότι αρκετοί φασίστες (αυτοί που ήταν στην πρώτη γραμμή) αποχώρησαν χρωματισμένοι με μπογιά στα ρούχα τους. Έχει ιδιαίτερη σημασία να σημειωθεί ότι το κυριότερο γεγονός που επιβεβαιώνει τον αντικοινωνικό, τραμπούκικο και δολοφονικό χαρακτήρα τους, είναι η καταστροφή με πέτρες των τζαμιών των παραθύρων και της πρόσοψης του διπλανού σπιτιού, παρότι ο ιδιοκτήτης τούς φώναζε ότι είναι σπίτι και μέσα υπάρχει μικρό παιδί. Από τις δεκάδες πέτρες που πετάχτηκαν προς το σπίτι οι περισσότερες έπεσαν στο παιδικό δωμάτιο και αν το κοριτσάκι δεν είχε φυγαδευτεί από τους γονείς της θα είχε τραυματιστεί σοβαρά ή θανάσιμα.
Ακολούθησε άμεσο αντιφασιστικό κάλεσμα στην πλατεία Λαού και αυθόρμητη διαδήλωση στα Ταμπούρια και την Αμφιάλη (στους δρόμους που είχαν περάσει νωρίτερα οι φασίστες) από 400 και πλέον αντιφασίστες και αντιφασίστριες, που έσβησαν παράλληλα τα φασιστικά συνθήματα από τους τοίχους. Με μεγάλη συμμετοχή ανθρώπων της περιοχής και τη στήριξη πολλών αλληλέγγυων-αγωνιζόμενων ανθρώπων από τις γύρω περιοχές του Πειραιά και διάφορες συνοικίες της Αθήνας.
Οι φασίστες είναι τα πιστά σκυλιά του κράτους και του κεφαλαίου -όσο κι αν συνεχίζουν να το παίζουν αντισυστημικοί- που έπεσαν σε δυσμένεια από τα αφεντικά τους (πιθανώς προσωρινή) λόγω τάσεων αυτονόμησης και μιας σειράς ανεξέλεγκτων κινήσεων-επιλογών τους, όπως οι δολοφονικές επιθέσεις κατά των συνδικαλιστών του ΠΑΜΕ στο Πέραμα και του Παύλου Φύσσα στο Κερατσίνι. Θα το πούμε για άλλη μια φορά: στις γειτονιές της προσφυγιάς, της αντίστασης, της αξιοπρέπειας, της αλληλεγγύης, οι φασίστες, τα τάγματα εφόδου τους και οι υποστηρικτές τους δεν είναι απλά ανεπιθύμητοι αλλά εχθροί. Φασίστες δολοφόνοι δε χωράτε στις γειτονιές μας. Και αυτό θα το επιβεβαιώνουμε κάθε στιγμή, με κάθε τρόπο.

 

Σάββατο 25/1/2014
Αυτοοργανωμένος χώρος, αλληλεγγύης & ρήξης ΡΕΣΑΛΤΟ
Αυτόνομη Αντιφασιστική Συνέλευση Κερατσινίου
Συνέλευση της πλατείας Κερατσινίου-Δραπετσώνας

Μάθημα πλεξίματος (25/1) & Χαριστικό παζάρι-συλλογική κουζίνα (26/1) στο στέκι της ΛΣ Άνω Πόλης

Standard

πλέξιμο και χαριστικό παζάρι

Σάββατο 25/1 στις 11:00 Μάθημα πλεξίματος και πρωινό καφεδάκι

Κυριακή 26/1 από τις 12:00 Χαριστικό παζάρι και συλλογική κουζίνα

στο στέκι της Λαϊκής Συνέλευσης Άνω Πόλης

lsanopolis.wordpress.com

23/1/2014 Αυτοδιαχειριζόμενο Καφενείο οικονομικής ενίσχυσης ‘Diskollectiv’

Standard

επι-τα-πρόσω-1-211x300

Την Πέμπτη 23/1/2014 από 19:00-23:00 θα πραγματοποιηθεί αυτοδιαχειριζόμενο καφενείο με diy μουσικές, στον αυτοδιαχειριζόμενο χώρο «επί τα πρόσω» (Πατρέως 87, Πάτρα) για την οικονομική ενίσχυση της μουσικής κολεκτίβας Δισκοκοπτείον DiskollectiV.

ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ: Τετάρτη 22/1 στις 9:00 στα δικαστήρια

Standard

Στις 5 Αυγούστου 2013 εκκενώθηκαν τρεις καταλήψεις στην Πάτρα: η κατάληψη Παραρτήματος, το Μαραγκοπούλειο και το στέκι Ν. Γκύζη στο ΤΕΙ. Στην κατάληψη του Μαραγκοπουλείου συλλαμβάνονται 5 σύντροφοι/ισσες και προσάγονται 11 αλληλέγγυοι/ες. Τις επόμενες μέρες, παρουσία ισχυρών αστυνομικών δυνάμεων, οι καταλήψεις αδειάζονται και σφραγίζονται. Οι πόρτες και τα παράθυρα των καταλήψεων χτίζονται από εργάτες του δήμου πατρέων και, αφού πρώτα ορισμένοι εξ αυτών πλιατσικολογήσουν, πετάγονται στα σκουπίδια υλικό και υποδομές του  κινήματος (βιβλία, μπροσούρες, έπιπλα, ηλεκτρικές συσκευές, φωτοτυπικό κ.ά.).

Την Τετάρτη 22 Φλεβάρη δικάζονται οι 5 συλληφθέντες κατά την εκκένωση του Μαραγκοπούλειου. Θα είμαστε όλοι στα δικαστήρια για να εκφράσουμε την αλληλεγγύη μας στους διωκόμενους και για να στηρίξουμε την πολιτική επιλογή της κατάληψης, επίκαιρης σήμερα όσο ποτέ.

ΟΙ ΚΑΤΑΛΗΨΕΙΣ ΕΙΝΑΙ ΚΟΜΜΑΤΙ ΤΩΝ ΚΟΝΩΝΙΚΩΝ ΚΑΙ ΤΑΞΙΚΩΝ ΑΓΩΝΩΝ

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΟΥΣ 5 ΔΙΩΚΟΜΕΝΟΥΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΑΤΑΛΗΨΗ ΤΟΥ ΜΑΡΑΓΚΟΠΟΥΛΕΙΟΥ

ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ: ΤΕΤΑΡΤΗ 22 ΓΕΝΑΡΗ ΣΤΙΣ 9:00  ΣΤΑ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΑ

Σχεδόν 6 μήνες μετά το χτύπημα της τριπλής εκκένωσης στην πάτρα και μετά από σειρά εκκενώσεων σε άλλες πόλεις, θα προσπαθήσουμε να βγάλουμε κάποια συμπεράσματα δεδομένων και των πρόσφατων πολιτικών εξελίξεων.

Οι καταλήψεις αποτελούν ένα από τα σημαντικότερα εργαλεία του κινήματος, μιας και στεγάζουν σημαντικές δομές, δράσεις και εκδηλώσεις για την ύπαρξη και τη συνέχειά του. Είναι σταθερές εστίες αντίστασης, σημεία ζύμωσης αντικρατικού, αντικαπιταλιστικού και αντιφασιστικού λόγου και δράσης, βιωματικοί τόποι της αυτοοργάνωσης, της αλληλεγγύης, της κοινοκτημοσύνης και της ισότητας στην πράξη. Από αυτή την άποψη, λοιπόν, ήταν και θα είναι πάντα εχθρικές προς το υπάρχον, οπότε και κάθε προηγούμενη κυβέρνηση θα είχε συμφέρον να τις κλείσει. Γιατί όμως η εκκένωσή καταλήψεων πανελλαδικά έγινε τώρα κεντρική πολιτική επιλογή και εφαρμόστηκε με τόσο θεαματικούς όρους. Κάποιες από τις καταλήψεις που εκκενώθηκαν άλλωστε είχαν πολυετή δραστηριότητα (π.χ. η Villa Amalias επί 23 χρόνια). Μια πρώτη ανάγνωση θα μπορούσε να είναι η εξής: ώστε να μην αποτελέσουν σημεία σύνδεσης και ριζοσπαστικοποίησης των αγώνων. Ωστόσο, σε αντίθεση με τα χρόνια αμέσως μετά τον Δεκέμβρη του 2008 όπου οι καταλήψεις άνθισαν και πολλαπλασιάστηκαν, η καρδιά της (όποιας) κινηματικής παρουσίας και δράσης τα τελευταία χρόνια –κυρίως ως αντίδραση στις μνημονιακές πολιτικές, συχνά με κοντόφθαλμες και ρηχές αναλύσεις που μπλέκουν ταξικά συμφέροντα και εθνικά ιδεώδη σε έναν επικίνδυνο πολιτικό αχταρμά– φάνηκε να συγκεντρώνεται σε πλατείες, γειτονιές, δίπλα σε απεργούς (Χαλυβουργία, ΒΙΟΜΕ κτλ), έξω από τη ΔΕΗ, τις εφορίες, το ραδιομέγαρο της ΕΡΤ, πάντως όχι μέσα στις καταλήψεις.

Ακόμα και το Παράρτημα (ένας ιστορικός χώρος στο κέντρο της Πάτρας, άρρηκτα συνδεδεμένος με κοινωνικούς αγώνες τεσσάρων δεκαετιών, ο οποίος μέχρι την τελευταία στιγμή υπήρξε ζωντανό κύτταρο αντιπληροφόρησης, αυτομόρφωσης, αυτοοργάνωσης και αντιεμπορευματικής τέχνης, στέγαζε πολυάριθμες πολιτικές ομάδες, ανοιχτές συνελεύσεις και δραστηριότητες, αποτελούσε σημείο αφετηρίας για όλες σχεδόν τις πορείες και τις διαδηλώσεις στην πόλη), σίγουρα δεν μπορούμε να ισχυριστούμε ότι τον Αύγουστο του 2013 απειλούσε την τοπική ελίτ με το λόγο και τη δράση του περισσότερο ή λιγότερο απ’ ότι σε άλλες στιγμές της πολυετούς ιστορίας του.

Ερμηνεύουμε λοιπόν τη μαζική εκκένωση καταλήψεων ως άλλο ένα μπούλετ στην ατζέντα του κράτους, καθώς αυτό γίνεται ολοκληρωτικό (δηλαδή καθώς η σφαίρα της πολιτικής και της οικονομίας συγκλίνουν και τα πάντα που αφορούν τη ζωή μας αποφασίζονται από μια ολοένα και πιο ολιγομελή και ισχυρή άρχουσα τάξη). Αυτή όμως η συγκέντρωση εξουσίας στο σκληρό πυρήνα του κράτους δεν είναι απλά μια επίδειξη δύναμης, είναι μια νέα τάξη πραγμάτων. Η πιο χαρακτηριστική απόδειξη αυτής της νέας τάξης πραγμάτων ήταν ο Ξένιος Δίας, όταν σαρωτικές σκούπες και στρατόπεδα συγκέντρωσης που στήθηκαν χωρίς να κουνηθεί φύλλο, εξαφάνισαν εν ριπή οφθαλμού τους μετανάστες από τις πόλεις. Στο ίδιο μοτίβο, το κυνήγι μαγισσών ενάντια σε οροθετικές γυναίκες και η διαπόμπευσή τους. Παράλληλα εντάθηκαν οι διώξεις των «αγαπημένων» των διωκτικών αρχών, των αναρχικών, αλλά και αριστερών αγωνιστών με εκδικητικές συλλήψεις, στημένα κατηγορητήρια και δίκες. Στη λίστα των «κακών τρομοκρατών» και οι κάτοικοι της Χαλκιδικής που αγωνίζονται ενάντια στα μεταλλεία χρυσού, οι απεργοί που διεκδικούν ανακλήσεις απολύσεων και δεδουλευμένα, κάθε πρωτοβουλία βάσης που ξεφεύγει από την κρατική/κομματική κηδεμονία, όπως τα κοινωνικά ιατρεία και οι λαϊκές συνελεύσεις γειτονιών. Έως εδώ, ήταν αρκετά προφανές ότι το κράτος θέλει να τσακίσει οποιαδήποτε αγωνιστική διάθεση εν τη γενέσει της, εξού και εξοπλίζει ανάλογα τις δυνάμεις ασφαλείας και προμοτάρει την άνοδο της Χρυσής Αυγής. Οι δε «παρείσακτοι» του συστήματος, όσοι δηλαδή περισσεύουν σύμφωνα με την νέα αναπτυξιακή πολιτική (όπως οι μετανάστες, οι τοξικοεξαρτημένοι, οι ψυχικά πάσχοντες, οι φτωχοί), στον Καιάδα…

Ωστόσο, από τη δολοφονία του αντιφασίσα Π. Φύσσα και στο εξής, βλέπουμε να «ξηλώνονται» και να φυλακίζονται με βαριές κατηγορίες μεγαλοστελέχη της Χρυσής Αυγής, μεγαλοεπιχειρηματίες και πρωτοκλασάτα πολιτικά κεφάλια. Το ένα σκάνδαλο βγαίνει στο φως μετά το άλλο, αλλά (ανήκουστο!) πλέον καταλήγει σε δικαστήρια και φυλακές κομμάτι της ελίτ που μέχρι χθες ήταν στο απυρόβλητο. Για όσους βιάστηκαν να αναφωνήσουν «επιτέλους δικαιοσύνη» ή πείστηκαν ότι η κυβέρνηση και το κράτος μετατράπηκε εν μια νυκτί σε «δίκαιο κριτή» μεταξύ δύο άκρων, ανταπαντάμε με μία ερώτηση: τελικά, πόσο ορίζει ο καθένας μας την ίδια του την ύπαρξη, την ίδια του τη ζωή;

Παρατηρούμε το παγκόσμιο κεφάλαιο να μοιράζει εκ νέου την πίτα που μικραίνει στις ασθμαίνουσες δυτικές οικονομίες και να στρώνει το δρόμο της «ανάπτυξης» με σκληρά μέτρα λιτότητας: νέους φόρους, αναδρομικά, λεηλασία μισθών/συντάξεων/επιδομάτων, μαζικές απολύσεις, αύξηση ασφαλιστικών εισφορών (τα κεκτημένα δηλαδή που έκαναν τη μισθωτή σκλαβιά να φαντάζει ως δικαίωμα). Οι δε επερχόμενες ιδιωτικοποιήσεις στον τομέα της υγείας, της παιδείας και υπηρεσιών που εξυπηρετούν βασικές μας ανάγκες, προοιωνίζουν ότι το νερό, το ηλεκτρικό, η θέρμανση (ήδη είδος πολυτελείας) θα είναι προσβάσιμα σε ακόμα λιγότερους. Στον κάδο των αχρήστων λοιπόν οι μη έχοντες. Ομοίως στον κάδο των αχρήστων και η παλιά πολιτική και οικονομική ελίτ της χώρας, που τόσο πιστά εξυπηρέτησε τις επιταγές του κεφαλαίου μέχρι χθες, με μίζες, εξυπηρετήσεις, διευκολύνσεις, και πάνω απ’ όλα κρατώντας την εργατική τάξη σε νιρβάνα, σε συνεργασία με συνδικαλιστές-κεφάλια. Ας μην απορούμε, μόνο μέλημα του καπιταλιστικού συστήματος είναι η κερδοφορία, και δεν δίστασε ποτέ να πατήσει επί πτωμάτων –ακόμα και να θυσιάσει συμμάχους του χθες– για να πετύχει τους σκοπούς του.

Αυτό που βλέπουμε σε καμία περίπτωση δεν είναι απόδειξη ότι η κυριαρχία υποχωρεί υπό το λαϊκό αίτημα για δικαιοσύνη και τιμωρία των ενόχων, τη λαϊκή αγανάκτηση, το φόβο των αντιδράσεων ή ό,τι άλλο. Είναι απόδειξη ότι η ζωή των υπηκόων είναι στα χέρια της από γεννήσεως μέχρι θανάτου, και ότι κανένας δεν είναι υπεράνω αυτής. Υπογραμμίζει την παντοδυναμία της, τη δύναμή της να ξηλώσει ακόμα και τους μέχρι χθες συμμάχους της (φασίστες και διεφθαρμένη πολιτική ελίτ) και να ορίσει νέους (ή να ξαναβγάλει τους ίδιους από το ψυγείο, την κατάλληλη στιγμή, αφού τους ξεπλύνουν τα μμε) όποτε αυτή κρίνει.

ΠΑΙΡΝΟΥΜΕ ΤΗ ΖΩΗ ΜΑΣ ΣΤΑ ΧΕΡΙΑ ΜΑΣ, ΚΑΙΡΟΣ ΝΑ ΜΠΟΥΜΕ ΣΤΑ ΑΔΕΙΑ ΣΠΙΤΙΑ!

Ως αναρχικοί, πιστεύουμε ότι στη νέα αυτή τάξη πραγμάτων, όπου ο έλεγχος, ο φόβος, η καταστολή και ο θάνατος είναι στην ημερήσια διάταξη, οι καταλήψεις είναι ένα μόνιμο και καίριο πρόταγμα. Θυμίζουμε μαζικά κινήματα σε άλλες χώρες, όπως στην Ιταλία του ’70, όταν οι καταλήψεις στέγης έγιναν ταξική επιλογή για όσους δεν είχαν να πληρώσουν ενοίκιο. Γιατί να επιτρέψουμε χαράτσια, ειδικούς φόρους και πλειστηριασμούς να μας στερήσουν την κάλυψη μίας από τις σημαντικότερες ανάγκες μας; Γιατί συνεχίζουμε να παραμυθιαζόμαστε ότι πρέπει να πληρώσουμε για να ζήσουμε; Ούτε δικαίωμα, ούτε ανθρωπισμός, ούτε τίποτα. Τα κοινωνικά αγαθά είναι βασικά συστατικά της ζωής μας και η πρόσβαση σε αυτά πρέπει να είναι ελεύθερη σε όλους. Αυτό που μας κάνει να ανεχόμαστε την κυριαρχία στο κεφάλι μας είναι ακριβώς το ότι διαχειρίζεται τις βασικές μας ανάγκες. Καιρός να πάρουμε τη ζωή μας στα χέρια μας! Καιρός να μπούμε στα άδεια σπίτια!

Πέρα από την επιβίωση και βλέποντας αισιόδοξα μπροστά, πώς μπορεί να μετεξελιχθεί η κοινωνία με γνώμονα την αλληλεγγύη, την ισότητα, την αξιοπρέπεια και την ελευθερία, ως αναρχικοί προτάσσουμε και υπερασπιζόμαστε τις καταλήψεις διότι αποτελούν εστίες αγώνα, αντίστασης και αμφισβήτησης του υπάρχοντος. Οι ιδέες και οι πρακτικές που κυοφορούν, μπορούν να συμβάλουν σημαντικά στην αναζωπύρωση της ταξικής συνείδησης και στην επίθεση ενάντια στην κυριαρχία. Ο αγώνας ενάντια στην κυριαρχία είναι καθημερινός και ακατάπαυστος, από τη γειτονιά, τα σχολεία, τις σχολές, τους χώρους εργασίας, τους δρόμους. Σε κάθε περίπτωση, ένα ζωντανό κίνημα δεν ξεριζώνεται με εκκενώσεις. Γεννιέται ξανά και ξανά, διότι απαντά σε πραγματικές ανάγκες. Ως κομμάτι αυτού του αγώνα, θα παλεύουμε πάντα για την ανατροπή αυτού του σάπιου οικοδομήματος, θα δημιουργούμε νέους χώρους, θα ξαναπαίρνουμε τους παλιούς, θα βρισκόμαστε στους δρόμους και στις γειτονιές, στα χαλάσματα και θα δημιουργούμε. Γιατί όσο αυτοί θα καταστρέφουν, εμείς θα δημιουργούμε δομές αντίστασης και ελευθερίας, όσες φορές χρειαστεί κι απ’ την αρχή.

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΟΥΣ 5 ΣΥΛΛΗΦΘΕΝΤΕΣ ΣΥΝΤΡΟΦΟΥΣ ΤΗΣ ΚΑΤΑΛΗΨΗΣ ΜΑΡΑΓΚΟΠΟΥΛΕΙΟΥ 

ΚΑΙ ΣΕ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΔΙΩΚΟΜΕΝΟΥΣ ΚΑΤΑΛΗΨΙΕΣ

Ο ΑΓΩΝΑΣ ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ

αναρχική ομάδα dinamitera

Προβολή και βιβλιοπαρουσίαση για την Ισπανική Επανάσταση και τα χρόνια που προηγήθηκαν

Standard

net

ΠΡΟΒΟΛΗ ΝΤΟΚΙΜΑΝΤΕΡ: “Vivir la Utopia” Η ιστορία της ισπανικής επανάστασης όπως τη διηγούνται 30 πρωταγωνιστές και πρωταγωνίστριές της.

ΒΙΒΛΙΟΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ: “Φραγκοσυκιές και σκορπιοί” του Άμπελ Παζ. Τα χρόνια που προηγήθηκαν της ισπανικής επανάστασης (1921-1936) μέσα από τα μάτια του συγγραφέα.

ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 24 ΓΕΝΑΡΗ — 19.30 στον Αυτοδιαχειριζόμενο χώρο “Επί τα Πρόσω” Πατρέως 87http://epitaprosw.espivblogs.net/

Προβολή του RUINS και συζήτηση, Πέμπτη 23/1 στο στέκι της ΛΣ Άνω Πόλης

Standard

ls

RUINS
Οροθετικές γυναίκες, το χρονικό μιας διαπόμπευσης

Πέμπτη 23/1 στις 20.00 στο στέκι της ΛΣ Άνω Πόλης (πλ. Παντοκράτορα)

Θα ακολουθήσει συζήτηση με θέμα τις πολιτικές και κοινωνικές προεκτάσεις της ποινικοποίησης της οροθετικότητας

lsanopolis.wordpress.com