Monthly Archives: Ιουλίου 2014

Αλληλεγγύη στην κατάληψη Οκτάγωνο

Standard

τελ-αφισ-2-1024x415

Στις 25 Φλεβάρη 2014 Αρκετοί φοιτητές απο το πανεπιστήμιο, θέλοντας να καλύψουν βασικές τους ανάγκες και στην  λογική της επανοικειοποίησης των άδειων και εγκαταλελειμμένων από το Πανεπιστήμιο χώρων κατέλαβαν  ένα κτίριο απέναντι από την Πρυτανεία του Πανεπιστημίου Πατρών στη βάση της αυτοοργάνωσης και της αυτοδιαχείρισης. Η κατάληψη “κυλικείο Οκτάγωνο” λειτουργώντας μακριά από λογικές ιεραρχίας, ατομικισμού και κέρδους αλλά και ενάντια σε κάθε συνθήκη εμπορευματοποιημένων σχέσεων (αφεντικό – εργαζόμενοι – πελάτες) πρότασσε τις οριζόντιες διαδικασίες, τις σχέσεις αλληλεγγύης και την πολιτική ζύμωση.

Τη Δευτέρα 7 Ιουλίου η κατάληψη βρέθηκε για δεύτερη φορά σφραγισμένη και όλες οι υλικές υποδομές, που βρίσκονταν σε μόνιμη βάση εγκατεστημένες, “εξαφανίστηκαν”. Το συμβάν αυτό έρχεται σε συνέχεια της επίθεσης που δέχθηκε η κατάληψη, τόσο με την διακοπή της ηλεκτροδότησης, όσο και με το πρώτο σφράγισμα που έλαβε χώρα καταμεσής των διακοπών του Πάσχα.

Όλα τα παραπάνω, σε συνδυασμό με πληθώρα απειλών και εκφοβισμών  που συνέβησαν σε αγαστή συνεργασία των πρυτανικών αρχών και της επιχείρησης PatrasCatering. Η εν λόγω επιχείρηση  έχει νοικιάσει και διαχειρίζεται παρακείμενο κτίριο που λειτουργεί ως καφετέρια – εστιατόριο. Και προφανώς ένας χώρος που λειτουργεί με αυτοδιαχειριζόμενο καφενείο και προάγει την λογική της συλλογικής διαχείρισης της ζωής, της διασκέδασης  χωρίς κέρδος, αλλά και την αντίσταση ως μέσο καθημερινής πράξης, δεν μπορεί να γίνει ανεκτός από τα αφεντικά και τις πρυτανικές αρχές.

Εμείς, ως αυτοδιαχειριζόμενος χώρος “επί τα πρόσω”, θέλουμε να εκφράσουμε την αλληλεγγύη μας στην “κατάληψη Οκτάγωνο” όπως και σε κάθε άλλο κατειλημμένο και αυτοδιαχειριζόμενο χώρο που βρίσκεται στο στόχαστρο της καταστολής. Χώρους που δημιουργούν δυνατούς δεσμούς μεταξύ των ανθρώπων, προωθούν την αυτοοργάνωση και την αλληλεγγύη, προάγουν τη ζύμωση και την αντίσταση ενάντια στις συνθήκες ζωής που επιβάλει η κυριαρχία και στο ζοφερό μέλλον που επιφυλλάσει για τους υπηκόους της. Εκφράζουμε την αλληλεγγύη μας σε όσους  αυτοδιαχειριζόμενους  χώρους (στέκια και καταλήψεις) υπάρχουν και συνεχίζουν να αγωνίζονται αλλά και σε όλους εκείνους που έχουν υποστεί την καταστολή του κράτους και των μηχανισμών του, αναγνωρίζοντας πως οποιαδήποτε επίθεση πραγματοποιείται σε έναν από εμάς αποτελεί επίθεση εναντίον όλων μας και σαν τέτοια πρέπει να λάβει άμεσα την απάντηση που της αξίζει.

Ο αγώνας και η αντίσταση, η ζωή και η ελευθερία, η αυτοοργάνωση και η αλληλεγγύη είναι προτάγματα κι αξίες που δεν υποχωρούν μπροστά στην καταστολή. Αντίθετα, όσοι και όσες τα φέρουν συσπειρώνονται και δυναμώνουν ακόμα περισσότερο όταν βιώνουν τα αποτελέσματα της. Γιατί δεν είναι οι τοίχοι και τα ντουβάρια, αλλά η αντίσταση, η αλληλεγγύη, η συλλογικοποίηση και η αυτοοργανωμένη δράση που τροφοδοτούν τον αγώνα για ζωή, ισότητα, ελευθερία και αξιοπρέπεια. Κι αυτά δεν θα μας τα πάρουν ποτέ!

ΚΑΤΩ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΑΠΟ ΤΙΣ ΚΑΤΑΛΗΨΕΙΣ, ΤΟΥΣ ΑΥΤΟΔΙΑΧΕΙΡΙΖΟΜΕΝΟΥΣ ΧΩΡΟΥΣ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΑΥΤΟΟΡΓΑΝΩΜΕΝΟΥΣ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟΥΣ ΚΑΙ ΤΑΞΙΚΟΥΣ ΑΓΩΝΕΣ

Η ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΟΠΛΟ ΜΑΣ!

Αυτοδιαχειριζόμενος χώρος “επί τα πρόσω”

26 Ιούλη 2014

τ

Advertisements

Προβολή “The lorax” στην πλατεία της Παντάνασσας

Standard

af_lorax_pantan-1024x642

 

Προβολή της ταινίας: “The Lorax” στην πλατεία της Παντάνασσας

Τετάρτη 23 Ιούλη στις 9 μ.μ.

Φασίστες στην Πάτρα;;; Δεν νομίζω….

γείτονες – γειτόνισσες

Αλληλεγγύη στους μετανάστες εργάτες της Μανωλάδας

Standard

πανοΣΑΚΤΑ

Στις 17 Απρίλη 2013, διακόσιοι περίπου μετανάστες-εργάτες γης δέχτηκαν δολοφονική επίθεση, με καταιγισμό πυροβολισμών, από τον μεγαλοτσιφλικά Βαγγελάτο και τους επιστάτες-μπράβους του, στη Νέα Μανωλάδα Ηλείας. Οι μετανάστες εργάτες διεκδικούσαν με απεργία και μαζική κινητοποίηση το αυτονόητο: την καταβολή δηλαδή των δεδουλευμένων 6 μηνών στα χωράφια της φράουλας. Η κινητοποίηση χτυπήθηκε εν ψυχρώ από τους μπράβους των αφεντικών, με αποτέλεσμα να υπάρχουν περίπου 30 τραυματίες, εκ των οποίων τέσσερις σε σοβαρή κατάσταση.

Το συμβάν αυτό δεν αποτελεί ούτε τυχαίο ούτε μεμονωμένο περιστατικό. Στη Μανωλάδα, η παραγωγή φράουλας στηρίζεται στο δουλεμπόριο μεταναστών, στη μαύρη εργασία, στα απλήρωτα μεροκάματα και στις ακόμα πιο άθλιες συνθήκες διαβίωσης. Οι συνθήκες αυτές περιλαμβάνουν ανθρώπους στοιβαγμένους σε παραπήγματα, δωδεκάωρη εργασία για ένα κομμάτι ψωμί, μετατρέποντας έτσι τη ζωή τους σε μια σύγχρονη μορφή σκλαβιάς. Χαρακτηριστικό παράδειγμα τα όσα έγινα το 2008, όταν μετά την απεργία 1500 εργατών που διεκδικούσαν τα δεδουλευμένα τους, εξαπολύθηκε πογκρόμ σε βάρος τους από τους μπράβους των αφεντικών. Ο ένας από τους δράστες μάλιστα είχε συμμετάσχει και τότε σε βασανισμούς μεταναστών, σπάζοντας με σφυρί τα χέρια ενός και σέρνοντας τον με αγροτικό αυτοκίνητο για ένα χιλιόμετρο. Άλλωστε, η συγκεκριμένη περιοχή αποτελεί στην κυριολεξία έναν οικονομικό παράδεισο για τ’ αφεντικά. Το μόνο που ισχύει, είναι ο νόμος που επιβάλλουν τα αφεντικά με τις πλάτες του κράτους καταστρατηγώντας κάθε εργατικό κεκτημένο.

Από τις 6 Ιουνίου έχει ξεκινήσει στα δικαστήρια της Πάτρας η δίκη του μεγαλοτσιφλικά Βαγγελάτου και των μπράβων του. Η δίκη διεξάγεται σε κλίμα τρομοκρατίας με έντονη αστυνομική παρουσία στο εσωτερικό του δικαστηρίου, προπηλακισμούς και εκφοβισμούς των μαρτύρων κατηγορίας και απειλές και ύβρεις σε βάρος των αλληλέγγυων. Στο ίδιο κλίμα εντάσσεται και ο ξυλοδαρμός βασικού μάρτυρα κατηγορίας στη δίκη, ο οποίος δέχθηκε επίθεση στις 27 Ιουνίου στην παράγκα που μένει στη Μανωλάδα, όταν άγνωστοι μπήκαν σε αυτή και απαίτησαν να μην παρουσιάζεται στην δίκη απειλώντας ότι θα τον σκοτώσουν. Από κοντά και τα ελεγχόμενα ΜΜΕ που αποκρύπτουν την έκβαση της δίκης και τα γεγονότα που λαμβάνουν χώρα σε αυτή, εξυπηρετώντας για ακόμα μια φορά τα συμφέροντα των αφεντικών και του κράτους που τους υποθάλπει. Δεν είναι τυχαίο άλλωστε ότι συνήγορος υπεράσπισης του Βαγγελάτου και των μπράβων του είναι ο γνωστός υπερασπιστής τραμπούκων, μαφιόζων, δολοφόνων, φασιστών και λοιπών καθαρμάτων, Α. Κούγιας, που προσπαθεί διακαώς από την πλευρά του να ευτελήσει όσα λέγονται από τους μάρτυρες κατηγορίας.

Ο αγώνας των μεταναστών εργατών γης στη Μανωλάδα είναι ένα κομμάτι απλά του αγώνα που διεξάγουν πολλοί εργαζόμενοι σε διάφορους χώρους δουλειάς ενάντια στην τρομοκρατία των αφεντικών. Από τις μαχητικές καθαρίστριες του υπουργείου οικονομικών που με τη δυναμική και τη διάρκεια που έχουν δώσει στον αγώνα τους αποτελούν σύμβολο αξιοπρέπειας και αντίστασης για όσους αγωνίζονται σήμερα, μέχρι τον αγώνα εκατοντάδων μεταναστών εργατών γης στη Σκάλα Λακωνίας, που κάνουν απεργία από τις 4 Ιούλη με κύρια αιτήματα την παύση των διώξεων από την τοπική αστυνομία και την καταβολή των χρημάτων που τους χρωστάνε οι τοπικοί εργοδότες τους, εκείνο που πρέπει να γίνει κατανοητό είναι πως η νικηφόρα έκβαση τους εξαρτάται από τη σύνδεση τους και την ανάπτυξη και άλλων τέτοιων αγώνων που θα κατορθώσουν από κοινού να ανατρέψουν τη βάρβαρη επίθεση που διεξάγουν τα αφεντικά και το κράτος. Τα παραπάνω παραδείγματα όσο ακραία και αν φαντάζουν, δεν είναι μια σκληρή παρένθεση σε μια κατά τα άλλα αρμονική συνύπαρξη ανάμεσα στα αφεντικά και τους εργάτες. Στην πραγματικότητα η εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο αποτελεί κανόνα, που επιβάλλει η εξουσία για να απομυζεί την εργατική δύναμη και να κερδοσκοπεί σε βάρος των εργατών. Οι, κάθε είδους, επιθέσεις των αφεντικών απέναντι στους εργάτες προκύπτουν από την ίδια τη συνθήκη της ταξικής ανισότητας. Οι μετανάστες χωρίς χαρτιά, ως το πιο υποτιμημένο κομμάτι της εργατικής τάξης, βιώνουν αυτή τη συνθήκη παντού. Μια συνθήκη που αργά ή γρήγορα είναι το μέλλον που επιφυλάσσεται και για εκατομμύρια ντόπιους προλετάριους.

Για μας, τα πράγματα είναι ξεκάθαρα. Tο κράτος και οι καπιταλιστές από τη μια και οι εκμεταλλευόμενοι και καταπιεσμένοι από την άλλη, είναι δύο στρατόπεδα που βρίσκονται σε ένα διαρκή πόλεμο, όσο και αν επιδιώκεται η ειρηνική «συνεργασία» τους. Γι’ αυτό είναι επιτακτική η ανάγκη να συνειδητοποιήσουμε την ταξική μας θέση και να παραταχθούμε οργανωμένα απέναντι στους εκμεταλλευτές μας. Με όπλο την αλληλεγγύη μας να προχωρήσουμε σε κοινούς αγώνες όλων των εκμεταλλευόμενων, ντόπιων και μεταναστών, μακριά από επίπλαστους διαχωρισμούς. Απέναντι στα σχέδιά τους για ματωμένο κέρδος στις πλάτες εξαθλιωμένων εργατών, να απαντήσουμε συλλογικά με καθημερινούς αγώνες, στους χώρους δουλείας .στα πανεπιστήμια, στα σχολεία, σε κάθε γειτονιά. Για την ανατροπή των σχέσεων εκμετάλλευσης κι εξουσίας και το χτίσιμο ενός νέου κόσμου ισότητας, αλληλεγγύης κι ελευθερίας, όπου η εργασία δεν θα είναι μια συνθήκη εξαναγκαστικής επιβίωσης αλλά μια δημιουργική κοινωνική διεργασία.

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΟΥΣ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΣ ΕΡΓΑΤΕΣ ΤΗΣ ΜΑΝΩΛΑΔΑΣ – ΠΟΛΕΜΟ ΣΕ ΚΡΑΤΟΣ ΚΑΙ ΑΦΕΝΤΙΚΑ

Συνέλευση αναρχικών για την κοινωνική και ταξική αντεπίθεση

http://saktapatra.wordpress.com/

Πάτρα, 15 Ιούλη 2014

Ιδρυτικό κείμενο της συνέλευσης αναρχικών για την κοινωνική και ταξική αντεπίθεση

Standard

a949971e1fb617f51cef3612ca908e0f

Tα τελευταία χρόνια ζούμε σε μια περίοδο συνολικής συστημικής κρίσης (οικονομικής, κοινωνικής, πολιτικής, οικολογικής, αξιακής). Στον καπιταλισμό, που είναι το κατεξοχήν σύστημα που διαιωνίζει την ύπαρξη του μέσω της καταστροφής (είτε ανθρώπινων είτε παραγωγικών είτε φυσικών πόρων) δημιουργoύνται συχνά τέτοιες περίοδοι. Οι κρίσεις είναι δομικό στοιχείο του καπιταλισμού, ο οποίος τις γεννά και προσπαθεί να τις διαχειριστεί και να αναπαραχθεί, βγαίνοντας απ’ αυτές με ενδυναμωμένες τις δομές του, ενώ παράλληλα μέσω αυτών καταδεικνύονται τα όρια και οι αντιφάσεις του ως πολιτικό-οικονομικό σύστημα.

συνέχεια —> εδώ

 

http://saktapatra.wordpress.com/

Εκδήλωση στην Άρτα ενάντια στα φράγματα και την εκτροπή του Αχελώου

Standard

axel-arta-3ceb4ceb9cebfcf81ceb8cf8ecf83ceb5ceb9cf82

 

Ενάντια στα σχέδια  κράτους και κεφαλαίου για τη συγκεντροποίηση και εμπορευματοποίηση των υδάτινων και γενικότερα των φυσικών πόρων, τον έλεγχο και την χειραγώγηση των κοινωνιών και των αναγκών τους.

Η εκτροπή του ποταμού Αχελώου αποτελεί ένα από τα μεγαλύτερα κατασκευαστικά έργα με ανυπολόγιστες καταστροφικές συνέπειες σε βάρος του φυσικού περιβάλλοντος και των τοπικών κοινωνιών. Η επαπειλούμενη οριστική καταστροφή του ποταμού μέσω του τεράστιου κατασκευαστικού έργου νέων φραγμάτων, Υ/Η εργοστασίων, τεχνητών ταμιευτήρων και σηράγγων στη περιοχή του άνω ρου του και η εκτροπή του από τη φυσική λεκάνη απορροής του προς τη Θεσσαλία θα επιφέρει ανυπολόγιστες καταστροφές τόσο στις ορεινές κοιλάδες, τα φυσικά οικοσυστήματα και τους ανθρώπινους οικισμούς του , όσο και στο ευάλωτο δέλτα των εκβολών του στο Ιόνιο. Επιπλέον, με όχημα το ιδεολόγημα της “πράσινης” ανάπτυξης προωθείται από το κράτος η αυτοτελής λειτουργία των Υ/Η φραγμάτων στη Μεσοχώρα και στη Συκιά, που απειλούν με αφανισμό την ορεινή κοιλάδα του ποταμού, καταποντίζοντας στη λάσπη τα χωριά της περιοχής. Μετά την ολοκλήρωση και την ενδεχόμενη λειτουργία του φράγματος της Μεσοχώρας ολόκληρο το χωριό πρόκειται να βυθιστεί στις λάσπες του τεχνητού ταμιευτήρα. Οι κάτοικοι του χωριού όλα αυτά τα χρόνια αντιστέκονται στην καταστροφή του και την αναγκαστική απομάκρυνσή τους.

Ενάντια στης φύσης την λεηλασία αγώνας για τη γη και την ελευθερία.

Προβολή βίντεο -συζήτηση-ενημέρωση Πέμπτη 17 Ιουλίου 8:30 μμ πλατεία Σκουφά Άρτα

Αυτόνομη Συνάντηση Αγώνα [Πρωτοβουλία Αγώνα για τη Γη και την Ελευθερία / Αθήνα, Αναρχική Ομάδα “Δυσήνιος Ίππος” / Πάτρα , Αναρχική Ομάδα “dinamitera” / Πάτρα, Σύντροφοι/ισσες από την Άρτα]

Ανακοίνωση της πρωτοβουλία αναρχικών ενάντια στις ειδικές συνθήκες κράτησης και το θεσμό του εγκλεισμού για την πορεία της 3/7 στην Πάτρα

Standard

Ως «πρωτοβουλία αναρχικών ενάντια στις ειδικές συνθήκες κράτησης και το θεσμό του εγκλεισμού» συνδιοργανώσαμε στο πλαίσιο ανοιχτής συνέλευσης καλεσμένης από τη «συνέλευση ενάντια στις φυλακές και τις ειδικές συνθήκες κράτησης» με άλλους συντρόφους/ισσες την πορεία της Πέμπτης 3 Ιουλίου ενάντια στις φυλακές υψίστης ασφαλείας και τις ειδικές συνθήκες κράτησης στην Πάτρα.

Στην προσυγκέντρωση ήρθαν μέλη της νεολαίας ΣΥΡΙΖΑ για να συμμετάσχουν στην πορεία με δικό τους μπλοκ. Τότε, σύντροφοι που συμμετείχαν στη συνέλευση που καλούσε στην πορεία, χωρίς να υπάρξει κάποια σχετικά απόφαση ή έστω συνεννόηση επί τόπου μαζί μας, έθεσαν ζήτημα ότι το πολιτικό περιεχόμενο με το οποίο θα κατέβαινε η νεολαία ΣΥΡΙΖΑ είναι εχθρικό, με αποτέλεσμα να υπάρξει έντονος διαπληκτισμός μεταξύ τους και στο τέλος κάποιοι από τους συντρόφους να τους διώξουν (λεκτικά).

Ως πρωτοβουλία βρεθήκαμε εξ απροόπτου μπροστά σε μια πρωτόγνωρη κατάσταση. Προφανώς δεν υπήρχε το χρονικό περιθώριο να επεξεργαστούμε όσο θα θέλαμε το συμβάν, ωστόσο αποφασίσαμε να κρατήσουμε συλλογική στάση και να αποχωρήσουμε –εγκαταλείποντας παράλληλα και τις ευθύνες που είχαμε αναλάβει ως συνδιοργανωτές την πορείας–, εκτιμώντας πως εκείνη τη στιγμή βρεθήκαμε μπροστά σε έναν πολιτικό εκβιασμό. Αποφασίσαμε να τοποθετηθούμε δημόσια, γιατί όπως αποχωρήσαμε δημόσια από μια πορεία, έτσι πρέπει να εξηγήσουμε και τους λόγους της επιλογής μας αυτής.

Για μας ο δρόμος είναι ένα πεδίο που ενώνει το ευρύτερο κίνημα. Είναι ο χώρος όπου συναντιούνται διάφορα κομμάτια του κινήματος, όταν η πολιτική συγκυρία και συνθήκες μας ξεπερνούν και είναι τέτοιες που απαιτούν τη συσπείρωση και τη μαζικότητα όλων όσων κινούνται προς μια κατεύθυνση, παρά τις σημαντικές διαφοροποιήσεις σε επίπεδο πολιτικού λόγου και αντίληψης. Δεν θεωρούμε defactoεχθρική τη διαφοροποίηση απόψεων, ή τη μερικότητα (σύμφωνα με τη δική μας ανάλυση) της ανάλυσης άλλων πολιτικών χώρων της αριστεράς, απεναντίας θεωρούμε ότι η δυνατότητα συσπείρωσης σε κρίσιμες στιγμές ενδυναμώνει το κίνημα πολιτικά και στρατηγικά. Κάποια χαρακτηριστικά πρόσφατα παραδείγματα αποτελούν οι μαζικές κινητοποιήσεις ενάντια στον Ξένιο Δία, τα στρατόπεδα συγκέντρωσης και τις εκκενώσεις των καταλήψεων.

Αυτό δεν σημαίνει ότι τρέφουμε αυταπάτες για το ρόλο του ΣΥΡΙΖΑ και γενικότερα της ρεφορμιστικής αριστεράς στους κοινωνικούς-ταξικούς αγώνες. Καλλιεργώντας ελπίδες για «εξορθολογισμό» του καπιταλισμού μέσω ενδοσυστημικών-θεσμικών αλλαγών, αποπροσανατολίζουν και λειτουργούν ως βαλβίδα αποσυμπίεσης της κοινωνικής δυναμικής. Ως αναρχικοί/ές στεκόμαστε κάθετα αντίθετοι/ες στις φυλακές, όπως και σε κάθε άλλο χώρο εγκλεισμού, ενώ θεωρούμε την ανατροπή του καπιταλισμού και του κράτους μέσω της κοινωνικής επανάστασης ως απαραίτητη προϋπόθεση για τη δημιουργία ενός κόσμου αλληλεγγύης, ισότητας, ελευθερίας και πραγματικής δικαιοσύνης. Δεν σχετίζεται λοιπόν η αποχώρησή μας από την πορεία με κάποια υποτιθέμενη συμφωνία με την ανάλυση της νεολαίας ΣΥΡΙΖΑ γύρω από το ζήτημα των φυλακών (ούτε οποιουδήποτε άλλου πολιτικού χώρου βρισκόταν στη θέση της). Αποτελεί ζήτημα διατήρησης της δικής μας πολιτικής αξιοπρέπειας και σεβασμού του δικού μας αξιακού πλαισίου η απόφασή μας να αποχωρήσουμε από την πορεία μετά το συγκεκριμένο συμβάν.

Για μας οι απόψεις παλεύονται μέσα στο κίνημα και στους αγώνες, μέσα από την ιδεολογική και πολιτική πάλη που αναπτύσσεται στο εσωτερικό τους, η οποία καθορίζει, τελικά, και την κατεύθυνση που αυτοί θα πάρουν. Κατ’ επέκταση, και οι πολιτικές θέσεις/προτάσεις των αναρχικών αναδεικνύονται και υιοθετούνται ευρύτερα χάρη στη δυναμική και συνεχή παρέμβασή μας στους κοινωνικούς-ταξικούς αγώνες. Η οικειοποίησή τους από μεγάλο μέρος της κοινωνίας θα είναι καθοριστική για την επίτευξη του οράματός μας για την κοινωνική απελευθέρωση.

Σύμφωνα με τα παραπάνω, σε ένα πιο πρακτικό επίπεδο, θεωρούμε ότι κάθε πολιτικός χώρος μπορεί να κατεβαίνει σε ανοιχτά καλεσμένες πορείες και συγκεντρώσεις με το δικό του διακριτό λόγο, αναλαμβάνοντας την ευθύνη της πολιτικής του παρουσίας στο δρόμο. Προϋπόθεση αποτελεί κανένα μπλοκ της πορείας να μην εκφράζει αντιθετικό λόγο με το περιεχόμενο που δίνουν οι διοργανωτές, οι οποίοι φέρουν την ευθύνη του καλέσματος, και κανείς –άτομο ή μπλοκ– να μην ανατρέπει τα συμφωνημένα χαρακτηριστικά της πορείας. Όπως δεν θεωρούμε ότι θα μπορούσε κάποιος να μας διώξει σε τόσες πορείες που έχουμε κατέβει πίσω από τους διοργανωτές, αναλαμβάνοντας την ευθύνη του δικού μας μπλοκ και εκφράζοντας διακριτά τον δικό μας πολιτικό λόγο, έτσι δεν πιστεύουμε πως έχουμε κι εμείς το δικαίωμα να το πράξουμε όταν κάποιος άλλος πολιτικός χώρος έρχεται να συμμετάσχει σε μια καλεσμένη από μας διαδήλωση, από τη στιγμή που δεν έχει σκοπό να την καπελώσει ή να αλλοιώσει τα χαρακτηριστικά της, αλλά να την ενισχύσει μέσω της διακριτής του συμμετοχής σε αυτήν. Η εκδίωξη ενός μπλοκ σε μια τέτοια περίπτωση, πέρα από πολιτικά ξένη σε μας πρακτική, είναι και ασύμβατη με το δικό μας αξιακό κώδικα και με τον τρόπο που επιλέγουμε να κινούμαστε πολιτικά και στρατηγικά. Αναρωτιόμαστε αν αυτόκλητες ενέργειες αποκλεισμών και μη πολιτικές πρακτικές εφαρμογές τους, ενισχύουν πολιτικά τις συλλογικές μας δράσεις ή τελικά στρέφουν τα σκάγια τους ενάντια στο ίδιο το κίνημα.

Κλείνοντας, θα θέλαμε να σταθούμε σε κάτι που θεωρούμε ιδιαίτερα σημαντικό. Πιστεύουμε ότι η λογική των πολιτικών αποκλεισμών εισάγει το κοινωνικό και ταξικό κίνημα σε επικίνδυνες ατραπούς, από τις οποίες δύσκολα θα μπορέσει να βγει. Θα πρέπει κάθε συλλογικότητα, σύντροφος/ισσα και ευρύτερα κάθε συναγωνιστής/τρια να συναισθανθεί την κρισιμότητα των στιγμών και την ανάγκη ουσιαστικής πολιτικής κριτικής και αυτοκριτικής, ώστε να ξεπεραστούν οι όποιες αδιέξοδες αγκυλώσεις και αυτοαναφορικότητα και να διαμορφωθούν οι όροι για τη συγκρότηση ενός πλατιού, μαζικού και μαχητικού κινήματος από τα κάτω, για την ανατροπή όχι μόνο των φυλακών και του εγκλεισμού αλλά συνολικά του κόσμου της καταπίεσης και της εκμετάλλευσης.

Πάτρα, 13 Ιουλίου 2014

πρωτοβουλία αναρχικών ενάντια στις ειδικές συνθήκες κράτησης και το θεσμό του εγκλεισμού

Προβολή: Τετάρτη 16 Ιούλη στις 20.30 μμ στην πλατεία της Παντάνασσας

Standard

934767_10152336933743579_3989493504906481050_n

Δεν θέλει τους ναζί ούτε η παναγία των Παρισίων….

Προβολή: Τετάρτη 16 Ιούλη στις 20.30 μμ στην πλατεία της Παντάνασσας

H ΠΑΝΑΓΙΑ ΤΩΝ ΠΑΡΙΣΙΩΝ(παιδικό)