Monthly Archives: Μαρτίου 2015

Αρνούμαστε την ομηρία που μας έχει επιβληθεί με τον κουκουλονόμο – Αλληλεγγύη στην απεργία πείνας των πολιτικών κρατούμενων

Standard

Αρνούμαστε την ομηρία που μας έχει επιβληθεί με τον κουκουλονόμο – Στεκόμαστε αλληλέγγυοι στην απεργία πείνας των πολιτικών κρατούμενων

Ως αναρχικοί και αναρχικές που διωκόμαστε με τον «κουκουλονόμο» για τη συμμετοχή μας σε γεγονότα κοινωνικής αντίστασης, όπως η πανεργατική απεργιακή διαδήλωση της 23ης Φλεβάρη 2011, η αντιφασιστική μοτοπορεία τον Σεπτέμβρη του 2012 και η ανακατάληψη της Villa Amalias στις 9 Γενάρη 2013, αρνούμαστε τη συνέχιση της ιδιότυπης ομηρίας που αντιμετωπίζουμε τόσο εμείς όσο και εκατοντάδες άλλοι που συνελήφθησαν μέσα στους κοινωνικούς και ταξικούς αγώνες των τελευταίων ετών. Δηλώνουμε πως στο εξής δεν πρόκειται να παρουσιαζόμαστε στο αστυνομικό τμήμα της περιοχής μας, όπως μας υποχρεώνουν να κάνουμε μία φορά το μήνα και για όσο καιρό παραμένουμε υπόδικοι οι περιοριστικοί όροι που μας έχουν τεθεί από τους ανακριτές αντί της προφυλάκισης, εξαιτίας της παραπομπής μας για κακούργημα με βάση τον νόμο «για την τέλεση πράξεων με καλυμμένα χαρακτηριστικά».

Με αυτή την κίνηση ανυπακοής θέλουμε να συμβάλουμε στην εξάπλωση του αγώνα από τα κάτω για το γκρέμισμα του τερατώδους κατασταλτικού οικοδομήματος πίσω από το οποίο οχυρώνονται τα αντικοινωνικά συμφέροντα του κράτους και των αφεντικών. Να ενώσουμε τις δυνάμεις μας με όσους και όσες παλεύουν ενάντια στον σύγχρονο ολοκληρωτισμό, με όραμα την κοινωνική απελευθέρωση, μέσα από συλλογικούς και αυτοοργανωμένους κοινωνικούς αγώνες, χωρίς αυταπάτες για έναν καπιταλισμό με ανθρώπινο πρόσωπο που υπόσχεται η εναλλακτική διαχείριση της πολιτικής εξουσίας, η οποία έρχεται να αποκαταστήσει την καταρρακωμένη κοινωνική νομιμοποίηση των θεσμών του καθεστώτος.

Θέλουμε να ενώσουμε τη φωνή μας με τους πολιτικούς κρατούμενους που έχουν ξεκινήσει απεργία πείνας από τις 2 Μαρτίου, διεκδικώντας την κατάργηση των τρομονόμων (187 & 187Α), του κουκουλονόμου, των φυλακών τύπου Γ, καθώς επίσης την οριοθέτηση της χρήσης του DNAκαι τέλος την απελευθέρωση του πολυτραυματία Σάββα Ξηρού.

Η ειδική κατασταλτική νομοθεσία (τρομονόμοι, κουκουλονόμος, φυλακές τύπου Γ) αποτελεί μέρος του Καθεστώτος Έκτακτης Ανάγκης, ιδιαίτερα μέσα στο περιβάλλον της γενικευμένης κρίσης του συστήματος, προκειμένου να τιμωρηθούν παραδειγματικά όσοι αγωνίζονται, να τρομοκρατηθεί και να υποταχθεί μια κοινωνία που έχει βυθιστεί σε συνθήκες βίαιης φτωχοποίησης και αποκλεισμού. Πρόκειται για ένα καθεστώς εξαίρεσης που εφαρμόζεται σε βάρος πολιτικών και κοινωνικών αγωνιστών που το κράτος και τα αφεντικά ορίζουν ως «εσωτερικό εχθρό»: από τους αναρχικούς-αντιεξουσιαστές ως τους κατοίκους της Χαλκιδικής που διώκονται με τον τρομονόμο και από τους πολιτικούς κρατούμενους ως τους απεργούς και τους διαδηλωτές.

Ειδικά ο «κουκουλονόμος» (νόμος 3772/09) ψηφίστηκε λίγους μήνες μετά την εξέγερση που πυροδότησε τον Δεκέμβρη του 2008 η δολοφονία του Α. Γρηγορόπουλου. Αποτελεί σε νομικό επίπεδο μία από τις εκφράσεις της αντιεξεγερτικής στρατηγικής που χάραξε το κράτος προκειμένου να καταπνίξει την ολοένα διογκούμενη, μέσα στα επόμενα χρόνια της άγριας καπιταλιστικής επίθεσης, κοινωνική και ταξική οργή. Έως σήμερα, ενδεικτικά, έχει χρησιμοποιηθεί σε βάρος συλληφθέντων σε αντιφασιστικές και αντιρατσιστικές διαδηλώσεις, όπως η πορεία διαμαρτυρίας για τη δολοφονία του Μοχάμεντ Καμράν Ατίφ  από αστυνομικούς μετά τον ξυλοδαρμό του στα κρατητήρια του αστυνομικού τμήματος Νίκαιας το 2009 και η αντιφασιστική μοτοπορεία του 2012, σε βάρος διαδηλωτών που συμμετείχαν σε πορείες για την 6η Δεκέμβρη και την εξέγερση του Πολυτεχνείου, σε αγωνιζόμενους κατοίκους της Κερατέας, και σε βάρος πλήθος αγωνιστών από συνελεύσεις γειτονιάς, σωματεία, πολιτικές και κοινωνικές συλλογικότητες που συνελήφθησαν κατά τη διάρκεια κοινωνικών συγκρούσεων και απεργιακών διαδηλώσεων ενάντια στα συνεχή μέτρα οικονομικής λεηλασίας των τελευταίων ετών.

Με βάση τις διατάξεις του συγκεκριμένου νόμου, ποινικοποιείται κακουργηματικά η κάλυψη των προσώπων διαδηλωτών που διώκονται για ενέργειες κοινωνικής αντιβίας πλημμεληματικού χαρακτήρα. Ένα από τα συνηθέστερα παραδείγματα είναι η μετατροπή σε κακούργημα της κατηγορίας για «διατάραξη κοινής ειρήνης», η  οποία μπορεί ουσιαστικά να αποδοθεί σε οποιονδήποτε διαδηλωτή βρεθεί στα χέρια της αστυνομίας. Ας σημειωθεί ότι στην κάλυψη των χαρακτηριστικών εμπίπτουν μαντήλια, κασκόλ, αντιασφυξιογόνες ή απλές χειρουργικές μάσκες, δηλαδή και τα στοιχειώδη μέσα αυτοπροστασίας από τα δακρυγόνα, ενώ για να ασκηθεί η δίωξη αρκεί η κατάθεση των αστυνομικών που έχουν πραγματοποιήσει τη σύλληψη. Ακολουθεί η παραπομπή σε ανακριτή και εισαγγελέα οι οποίοι αποφασίζουν αν ο κατηγορούμενος θα προφυλακιστεί  ή, όπως συμβαίνει μέχρι σήμερα, επιβάλλονται περιοριστικοί όροι, κυρίως τεράστιες χρηματικές εγγυήσεις, απαγόρευση εξόδου από τη χώρα και τακτική εμφάνιση σε αστυνομικό τμήμα, δηλαδή ένα καθεστώς οικονομικής, δικαστικής και πολιτικής ομηρίας που διαρκεί για όσα χρόνια εκκρεμεί η εκδίκαση, ενώ, εφόσον υπάρξει καταδίκη, επιφυλάσσονται πολυετείς ποινές φυλάκισης.

Όσον αφορά την ιστορική διάσταση του θέματος -αλλά και την ιδεολογική προπαγάνδα περί κουκουλοφόρων που κατά καιρούς αναπαράγει και η καθεστωτική Αριστερά- οφείλουμε να παραδεχτούμε ότι ο κουκουλονόμος δεν συνιστά πρωτοτυπία του σύγχρονου ολοκληρωτισμού. Ανάλογη πρόβλεψη υπήρξε για πρώτη φορά στην Ελλάδα στον νόμο  «περί συστάσεως εκτάκτων Στρατοδικείων Ασφαλείας» που ψηφίστηκε το 1943 επί Ι. Ράλλη από την κυβέρνηση των συνεργατών των ναζί. Συγκεκριμένα, όριζε ότι «ιδιαιτέρα επιβαρυντική περίπτωσις θεωρείται αν οι ένοχοι», μεταξύ άλλων, «έφερον προσωπίδας», στις περιπτώσεις που «πολλοί ηνωμένοι επιδιώκοντες αναρχικούς ή κομμουνιστικούς σκοπούς ή την επιβολήν αναρχικών ή κομμουνιστικών συστημάτων, εισβάλουσι παρανόμως εις δημόσια κτίρια ή εις ξένας οικίας, κατοικίας ή άλλα ακίνητα διαρπάζοντες, πυρπολούντες ή άλλως καταστρέφοντες ξένην κινητήν ή ακίνητον περιουσίαν […] ή επιτιθέμενοι ή ανθιστάμενοι κατά των φρουρούν των δημοσίων οργάνων ή υπηρετών».

Σήμερα ο αγώνας ενάντια στο ειδικό κατασταλτικό οπλοστάσιο του κράτους είναι αναπόσπαστο κομμάτι του ευρύτερου αγώνα για την ανατροπή του συστήματος εκμετάλλευσης και καταπίεσης, για την ατομική και κοινωνική απελευθέρωση, για μια κοινωνία ισότητας, αλληλεγγύης και ελευθερίας. Και σε αυτό τον αγώνα θα δίνουμε πάντα το παρών, με όλες μας τις δυνάμεις!

29 Μαρτίου 2015

Παναγιώτης Βαρθάλης

Γιώργος Δαφνής

Λήδα Σοφιανού

Κατερίνα Σοφιανού

Advertisements

ΠΑΝΟ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ ΣΤΟΥΣ ΑΠΕΡΓΟΥΣ ΠΕΙΝΑΣ

Standard

unnamed

ΑΛΛΗΕΓΓΥΗ ΣΤΟΥΣ ΠΟΛΙΤΙΚΟΥΣ ΚΡΑΤΟΥΜΕΝΟΥΣ ΑΠΕΡΓΟΥΣ ΠΕΙΝΑΣ 

ενάντια σε : τρομονόμο, φυλακές τύπου γ’, κουκουλονόμο, λήψη DNA

ΑΜΕΣΗ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ ΤΟΥ ΣΑΒΒΑ ΞΗΡΟΥ

αναρχική ομάδα dinamitera

Προβολή ντoκιμαντέρ: “Ο άνεμος γυρίζει, τα σημάδια προμηνύουν θύελλα”

Standard

prv_anemos_νετ

Με αφορμή την απεργία πείνας των πολιτικών κρατουμένων που διεξάγεται για την απελευθέρωση του πολυτραυματία Σάββα Ξηρού και ενάντια στις ειδικές συνθήκες κράτησης, τους τρομονόμους, τον κουκουλονόμο και τη χρήση του DNA ως αποδεικτικού στοιχείου.

Ένα ντοκιμαντέρ σχετικά με την παγκόσμια αντιτρομοκρατική εκστρατεία μετά και την 11η Σεπτέμβρη 2001, την υπόθεση συλλήψεων ατόμων ως μέλη της Επαναστατικής Οργάνωσης 17 Νοέμβρη, τις γενικότερες κινήσεις ελέγχου και καταστολής από το ελληνικό κράτος, τα βασανιστήρια που υπέστη ο Σάββας Ξηρός στον Ευαγγελισμό, τις συνθήκες κράτησης των κατηγορουμένων στα λευκά κελιά του Κορυδαλλού, την ψήφιση του τρομονόμου, τις κινήσεις αλληλεγγύης στους τότε συλληφθέντες, τη διαχείριση της υπόθεσης από τα ΜΜΕ και μια μερίδα της οικονομικής εξουσίας.

Σάββατο 28/3 στις 20.00 στον αυτοδιαχειριζόμενο χώρο “επί τα πρόσω” (Πατρέως 87 στις σκάλες)

*θα προηγηθεί εισήγηση
σχετικά με τα γεγονότα εκείνων των χρόνων

Και σήμερα και αύριο, παντού και πάντα, παλεύουμε το ρατσισμό και το φασισμό

Standard

Αλήθεια –των αδυνάτων αδύνατο– ποτές δεν εκατάφερα να καταλάβω

αυτά τα όντα που δεν βλέπουνε το τερατώδες κοινό γνώρισμα τ’ ανθρώπου

–το εφήμερο της παράλογης ζωής του–

κι ανακαλύπτουνε διαφορές –γιομάτοι μίσος– διαφορές

σε χρώμα δέρματος, φυλή, θρησκεία.

ΝΙΚΟΣ ΕΓΓΟΝΟΠΟΥΛΟΣ

Κοντοζυγώνει η αποφυλάκιση των χρυσαυγιτών, καθώς και η έναρξη της δίκης τους για σύσταση εγκληματικής οργάνωσης. Για όσους είχαν επαναπαυθεί ότι η δικαστική δίωξη βασικών στελεχών της Χρυσής Αυγής θα αντιμετώπιζε το φασισμό στην ελλάδα, η πραγματικότητα τους διαψεύδει. Χωρίς προεκλοεγική καμπάνια η ΧΑ παραμένει τρίτο κόμμα, ενώ και άλλες ακροδεξιές οργανώσεις έχουν ανοίξει γραφεία. Το ότι υπάρχουν στρατόπεδα συγκέντρωσης, φράχτες και νάρκες στα σύνορα, επιχειρήσεις-σκούπα στις πόλεις, μανωλάδες και χαλανδρίτσες με ένοπλους επιστάτες και δούλους, δείχνει ότι ο φασισμός έχει απλώσει τα πλοκάμια του στις συνειδήσεις.

Οι φασίστες έχουν δείξει ξεκάθαρα ποιανών τα συμφέροντα εξυπηρετούν. Θέλουν μια στρατικοποιημένη κοινωνία όπου θα δουλεύουμε φοβισμένοι για τους εφοπλιστές για ένα ψωρομεροκάματο, ενώ όποιος δεν είναι της αρεσκείας τους (μετανάστης, ομοφυλόφιλος) ή έχει αντίθετη άποψη θα αντιμετωπίζεται με ωμή βία. Ο φασισμός δεν είναι απλά μια σάπια ιδέα, είναι το μακρύ χέρι του συστήματος για να τρομοκρατήσει και να διασπάσει το λαό όταν κλονίζεται το καπιταλιστικό οικοδόμημα, πατώντας σε επίπλαστους διαχωρισμούς. Οι διαχωριστικές γραμμές με βάση το χρώμα του δέρματος ή τη χώρα προέλευσης, όμως, εξυπηρετούν όσους βγάζουν κέρδος στις πλάτες της κοινωνίας βάζοντας τους από τα κάτω να σκοτώνονται μεταξύ τους. Ο ρατσισμός και ο εθνικισμός μάς διασπούν, διότι μας κάνουν να πιστεύουμε ότι υπάρχουν έθνη ανώτερα από άλλα, και έτσι καλλιεργούν το μίσος ανάμεσα στους καταπιεσμένους.

Ο φασισμός, όμως, έρχεται αρχικά για τους «άλλους», και μετά για όλους. Το ότι δεν υπάρχει ουσιαστικά αντίδραση, λοιπόν, που τσουβαλιάζονται μετανάστες σε αθλιές συνθήκες διότι είναι ξένοι, προεικονίζει την κοινωνία του αύριο. Το ξερίζωμα του φασισμού δεν μπορεί να είναι έργο κάποιου δικαστηρίου που ενδεχομένως θα καταδικάσει τα πρωτοκλασάτα στελέχη της ΧΑ. Ούτε να γίνουν τα στρατόπεδα συγκέντρωσης ανοιχτού τύπου αποτελεί λύση, γιατί η ουσία του προβλήματος μένει άθικτη: ο διαχωρισμός δηλαδή των ανθρώπων σε νόμιμους και παράνομους, σε πολίτες πρώτης και δεύτερης κατηγορίας (χωρίς κανένα δικαίωμα).

Αυτό που μπορεί να ξεριζώσει το φασισμό είναι ο καθημερινός κοινωνικός αγώνας: να μην αφήσουμε σπιθαμή γης στους φασίστες και στις ιδέες τους!

Έφτασε ο καιρός όλοι όσοι προβληματιζόμαστε με όσα συμβαίνουν, να παλέψουμε να πάρουμε τη ζωή μας στα χέρια μας, να αγωνιστούμε, συλλογικά και ισότιμα, για να δώσουμε λύση στα κοινά προβλήματα που αντιμετωπίζουμε. Να σπάσουμε το φόβο που μας κλείνει σπίτια μας, να σηκωθούμε από τον καναπέ, να αντεπιτεθούμε!

Αντίσταση – Αυτοοργάνωση – Αξιοπρέπεια  

Λαϊκή Συνέλευση Άνω Πόλης

Συνέλευση κάθε Δευτέρα 19:00 στην πλ. Παντοκράτορα

lsanopolis.wordpress.com

Αφίσα αλληλεγγύης στον αγώνα των πολιτικών κρατουμένων απεργών πείνας

Standard

sakta-(1)

ΚΕΙΜΕΝΟ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΟΝ ΑΓΩΝΑ ΤΩΝ ΠΟΛΙΤΙΚΩΝ ΚΡΑΤΟΥΜΕΝΩΝ ΑΠΕΡΓΩΝ ΠΕΙΝΑΣ

που διεκδικούν

– Tην κατάργηση των ειδικών συνθηκών κράτησης και των φυλακών υψίστης ασφαλείας

-Την κατάργηση των αντιτρομοκρατικών νόμων (187-187Α)

-Την παύση της λήψης DNA ως ενοχοποιητικού στοιχείου

-Την κατάργηση του νόμου περί απόκρυψης χαρ/κών «κουκουλονόμου»

-Την άμεση απελευθέρωση του πολυτραυματία Σάββα Ξηρού

ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ ΣΤΗΝ ΚΡΑΤΙΚΗ ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΑ

ΚΑΜΙΑ ΑΝΑΚΩΧΗ ΜΕ ΚΡΑΤΟΣ ΚΑΙ ΚΕΦΑΛΑΙΟ

ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ:

ΤΡΙΤΗ 24/3 – 6 μ.μ. στην πλ. ΟΛΓΑΣ

(σε περίπτωση βροχής στον Έσπερο, πλ. Γεωργίου)

συνέλευση αναρχικών για την κοινωνική και ταξική αντεπίθεση

Πάτρα, Μάρτης 2015 | saktapatra.wordpress.com

• email: saktapatra@gmail.com
• Τρίτη-Πέμπτη-Σάββατο, 20.00 με 23.00
στον αυτοδιαχεριζόμενο χώρο “επί τα πρόσω”, Πατρέως 87

Ούτε στρατόπεδα συγκέντρωσης ούτε «κέντρα φιλοξενίας»

Standard

Laurent-10

«Ο Πόλεμος είναι μια πράξη βίας, προορισμένη στο να καταναγκάσει τον αντίπαλο να εκτελέσει τη θέλησή μας, είναι μια απλή συνέχιση της πολιτικής με άλλα μέσα».

Καρλ φον Κλαούζεβιτς “Περί Πολέμου”

Ο πόλεμος που διεξάγουν οι παγκόσμιοι κυρίαρχοι για την καθυπόταξη και την λεηλασία της καπιταλιστικής περιφέρειας, επιφέρει ανυπολόγιστες κοινωνικές και περιβαλλοντικές καταστροφές, γεγονός που δημιουργεί τεράστιες γεωπολιτικές ανακατατάξεις, καθώς ολόκληροι πληθυσμοί εξαναγκάζονται στο να ζουν σε συνθήκες φτώχειας, εξαθλίωσης, ασθενειών και θανάτου, ενώ σημαντικό κομμάτι τους υποχρεώνεται να εγκαταλείψει τον τόπο του αναζητώντας μια καλύτερη ζωή στο εσωτερικό του «καπιταλιστικού παράδεισου» των δυτικών κοινωνιών. Γεννιούνται έτσι ολόκληρες στρατιές εξαθλιωμένων ανθρώπων με κατεύθυνση τη δυτική και βόρεια Ευρώπη, πολλοί από τους οποίους δεν καταφέρνουν ποτέ να περάσουν στο εσωτερικό της, επειδή είτε δολοφονούνται στα σιδερόφρακτα σύνορα της Ευρώπης-φρούριο είτε πνίγονται με σαπιοκάραβα προσπαθώντας να διασχίσουν τη θαλάσσια περιοχή του Αιγαίου και της Μεσογείου. Όσοι φυσικά από αυτούς τα καταφέρνουν γρήγορα συνειδητοποιούν πως ο παράδεισος που ονειρεύονταν δεν είναι τίποτα άλλο από μια κόλαση άγριας εκμετάλλευσης, καταστολής, ρατσισμού και θανάτου.

Το ελληνικό κράτος, ως νοτιοανατολικό άκρο-σύνορο της Ευρωπαϊκής Ένωσης, λειτουργεί ως ένα είδος στρόφιγγας μέσω της οποίας τα ευρωπαϊκά κράτη ρυθμίζουν τις προσφυγικές και μεταναστευτικές ροές σύμφωνα με τις ανάγκες των αφεντικών, αλλά και με γνώμονα ευρύτερες πολιτικές σκοπιμότητες. Ανάλογα με τους πολιτικούς και οικονομικούς συσχετισμούς, είτε χρησιμοποιούν τους μετανάστες ως φθηνό και εύκολα αναλώσιμο εργατικό δυναμικό όταν τους χρειάζονται είτε τους εγκλωβίζουν στο εσωτερικό του κράτους εισόδου -του ελληνικού στη μεγάλη πλειοψηφία των περιπτώσεων- στο οποίο δημιουργείται μια αποθήκη εκατοντάδων χιλιάδων ανθρώπων που διαβιούν σε συνθήκες απόλυτης εξαθλίωσης, βρίσκονται αντιμέτωποι με την κατασταλτική μανία του κράτους και υφίστανται το ρατσιστικό μένος των φασιστικών και παρακρατικών συμμοριών. Αρκετοί από αυτούς στοιβάζονται για μήνες σε στρατόπεδα συγκέντρωσης, χωρίς στην πραγματικότητα να έχουν διαπράξει κανένα συγκεκριμένο αδίκημα, παρά μόνο επειδή δεν διαθέτουν νόμιμη άδεια διαμονής στη χώρα, επιβεβαιώνοντας πως το στρατόπεδο αποτελεί τον πραγματικό τόπο εντός του οποίου λαμβάνει σάρκα και οστά η κατάσταση εξαίρεσης. Για τον εγκλεισμό τους στα στρατόπεδα, το ελληνικό κράτος επιδοτείται με μια σειρά από ευρωπαϊκά κονδύλια με τα οποία πλουτίζουν διάφοροι πολιτικοί, κατασκευαστικοί και οικονομικοί κύκλοι.

«Ο σύγχρονος ολοκληρωτισμός μπορεί να οριστεί ως η θέσμιση, μέσω της κατάστασης εξαίρεσης, ενός κατά νόμον εμφυλίου πολέμου που επιτρέπει την φυσική εξόντωση όχι μόνο των πολιτικών αντιπάλων, αλλά και ολόκληρων κατηγοριών πολιτών που για κάποιο λόγο δίνουν την εντύπωση ότι δεν μπορούν να ενσωματωθούν στο πολιτικό σύστημα. […]Το στρατόπεδο είναι ο χώρος που ανοίγεται, όταν η κατάσταση εξαίρεσης αρχίζει να καθίσταται ο κανόνας».

Giorgio Agamben, “Κατάσταση εξαίρεσης”, “Το στρατόπεδο ως νόμος της νεωτερικότητας”

Πριν λίγο καιρό, ο Sayed Mahdi Akbare, 23 χρονών από το Αφγανιστάν, ο οποίος ήταν έγκλειστος στο στρατόπεδο συγκέντρωσης της Αμυγδαλέζας, υπέκυψε στις ασθένειές του λόγω άθλιων συνθηκών κράτησης και μη χορήγησης ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης. Ο Fatal Abdul από την Υεμένη αυτοκτόνησε στα κρατητήρια της διεύθυνσης Αλλοδαπών Θεσ/νικης λόγω άρνησης των γιατρών για νοσηλεία. Λίγες μέρες μετά, ο Muhammad Nadim, 22 χρονών από το Πακιστάν, αυτοκτόνησε στο στρατόπεδο συγκέντρωσης της Αμυγδαλέζας. Είχε προηγηθεί ο για 23 μήνες εγκλεισμός του, η εκ νέου σύλληψη και κράτηση του σε κρατητήρια για ακόμα 3 μήνες μετά την πρώτη απελευθέρωση του και τέλος, ο εγκλεισμός του για δεύτερη φορά στο στρατόπεδο της Αμυγδαλέζας.

Τα στρατόπεδα συγκέντρωσης αποτελούν βασικό κομμάτι της διαχείρισης των μεταναστευτικών ροών σε περίοδο κρίσης, προς όφελος των αφεντικών, ενώ ιστορικά έχουν αποτελέσει, σε διαφορετικές περιόδους, τα πιο αποκρουστικά σημεία εξόντωσης των πληθυσμών που βρίσκονταν σε συνθήκη εξαίρεσης. Στο σύγχρονο καπιταλιστικό κόσμο, έρχονται να ελέγξουν την κινητικότητα της εργατικής δύναμης των μεταναστών στερώντας τους το δικαίωμα στη μετακίνηση εντός και μεταξύ συνόρων. Συνθέτουν έτσι μεγάλο μέρος του Καθεστώτος Έκτακτης Ανάγκης που έχει επιβληθεί τα τελευταία χρόνια με στόχο να αποκλειστούν από τη μια τα κομμάτια του πληθυσμού που “περισσεύουν” εξαιτίας της διαρκούς οικονομικής ύφεσης, αλλά και για να πειθαρχήσουν στη νέα ασφυκτική συνθήκη ζωής και εργασίας όλοι οι υπόλοιποι, αναγνωρίζοντας στους έγκλειστους των στρατοπέδων συγκέντρωσης, το μέλλον που επιφυλάσσουν το κράτος και τα αφεντικά και για τους ίδιους, εάν προκύψει ανάγκη.

«Θα εφαρμόσουμε τη λεγόμενη εποπτευόμενη ελευθερία. […] Σταδιακά (σ.σ. θα αφήνονται ελεύθεροι), μετά από ψυχολογική και κοινωνική υποστήριξη, αφού θα δώσουν διευθύνσεις διαμονής και θα έχουν και περιοριστικούς όρους».

Γιάννης Πανούσης, Υπουργός Προστασίας του Πολίτη

Σήμερα, η νέα πολιτική διαχείριση μπορεί φαινομενικά να υπόσχεται κατάργηση των στρατοπέδων συγκέντρωσης και την αντικατάστασή τους από “κέντρα φιλοξενίας”, δεν παύει όμως να διαπνέεται από το ίδιο πνεύμα αναγκαιότητας περιορισμού των μεταναστών και να ξεκινά από την ίδια αφετηρία με αυτή των υποστηρικτών των στρατοπέδων συγκέντρωσης, που δεν είναι άλλη από την αντιμετώπιση του μεταναστευτικού ως “προβλήματος” που πρέπει να λυθεί μέσω του αποκλεισμού και της παρανομοποίησης της ύπαρξης τους. Έτσι κι αλλιώς, η σύγχρονη μετανάστευση είναι σε μεγάλο βαθμό, απόρροια του ίδιου του καπιταλιστικού συστήματος και των ιμπεριαλιστικών επιλογών του, ώστε κανένας πολιτικός διαχειριστής του, όσες καλές προθέσεις κι αν είχε, δεν θα μπορούσε να ακολουθήσει πραγματικά φιλομεταναστευτική πολιτική (και φυσικά δεν εννοούμε τη -για επικοινωνιακούς λόγους- σταδιακή απελευθέρωση έγκλειστων μεταναστών από το στρατόπεδο της Αμυγδαλέζας).

Στην ουσία, η νέα διαχείριση του ζητήματος που εξαγγέλλεται από τη νέα κυβέρνηση συνεχίζει να λαμβάνει αντιμεταναστευτικά χαρακτηριστικά καθως επιβάλλει περιοριστικούς όρους για τους μετανάστες μέσω της διαρκούς παρουσίας τους σε αστυνομικά τμήματα, του γεωγραφικού περιορισμού τους σε συγκεκριμένες περιοχές ή της υποχρεωτικής δήλωσης μόνιμου τόπου κατοικίας. Σε κάθε περίπτωση, το νέο πλαίσιο άσκησης της αντι-μεταναστευτικής πολιτικής δεν σταματάει να συνεισφέρει στην εξυπηρέτηση των αναγκών του κεφαλαίου, αφού η διαιώνιση της συνθήκης παρανομοποίησης των ματαναστών ευνοεί τα κερδοσκοπικά συμφέροντα των αφεντικών, ενώ παράλληλα τους αφήνει έκθετους απέναντι στην κρατική καταστολή, τις φασιστικές συμμορίες που καραδοκούν έχοντας τους από καιρό στοχοποιήσει και σε κάθε είδους δουλεμπορικές μαφίες,καθώς και στην πιθανότητα εγκλεισμού τους σε ένα άλλο στρατόπεδο συγκέντρωσης από τα εκατοντάδες που υπάρχουν στο εσωτερικό της ευρωπαϊκής επικράτειας.

Άλλωστε, κοινός παρανομαστής του εγκλεισμού των μεταναστών σε στρατόπεδα συγκέντρωσης, της σχεδόν μηδαμινής παροχής ασύλου στους πρόσφυγες, της άγριας εκμετάλλευσης τους στα εργασιακά κάτεργα, της σεξουαλικής τους κακοποίησης στα σκλαβοπάζαρα του trafficking, των ρατσιστικών εγκλημάτων σε βάρος τους στο εσωτερικό των δυτικών μητροπόλεων, των δολοφονιών τους σύνορα της Ευρώπης-φρούριο είναι η κατάσταση παρανομίας που τους επιβάλλει το κράτος και αυτή δεν θίγεται σε καμία περίπτωση από τη νέα «εναλλακτική» πολιτική διαχείριση.

Από την πλευρά μας, στεκόμαστε ενάντια στην ποινικοποίηση των ανθρώπων και στην απαγόρευση της ελεύθερης μετακίνησής τους. Δεν αναγνωρίζουμε σε κανένα κράτος το δικαίωμα επιβολής κάθε είδους διαχωριστικών ορίων και επίπλαστων διαχωρισμών μεταξύ των ανθρώπων στη βάση του φύλου, της φυλής, της καταγωγής, της θρησκείας κ.ο.κ. Μακριά και ενάντια σε αυταπάτες περί εξωραϊσμού του υπάρχοντος συστήματος και πραγματικής βελτίωσης των όρων ζωής για τη συντριπτική πλειοψηφία της άγρια πληττόμενης κοινωνικής βάσης, συνεχίζουμε να αγωνιζόμαστε για την επαναστατική ανατροπή του κράτους και του καπιταλισμού, έχοντας την πεποίθηση πως η πραγματική ελευθερία, ισότητα και αυτάρκεια θα έρθει μόνο μέσα από τον αγώνα όλων, ντόπιων και μεταναστών, ενάντια στους κοινούς μας δυνάστες. Η απάντησή μας στο κράτος και τα αφεντικά πρέπει να είναι η συλλογικοποίηση των αντιστάσεων μας, η συνειδητοποίηση της κοινής μας θέσης -ντόπιων και μεταναστών- η αλληλοβοήθεια και ο αλληλοσεβασμός, χωρίς πλαστούς διαχωρισμούς (έθνος-φυλή, νόμιμος-παράνομος). Απέναντι στην προσπάθεια κατακερματισμού των καταπιεσμένων, να απαντήσουμε με ταξική αλληλεγγύη.

ΚΟΙΝΟΙ ΑΓΩΝΕΣ ΝΤΟΠΙΩΝ ΚΑΙ ΜΕΤΑΝΑΣΤΩΝ 

ΓΙΑ ΕΝΑΝ ΚΟΣΜΟ ΧΩΡΙΣ ΣΥΝΟΡΑ ΚΑΙ ΚΡΑΤΗ, ΧΩΡΙΣ ΕΚΜΕΤΑΛΛΕΥΣΗ ΚΑΙ ΚΑΤΑΠΙΕΣΗ
ΓΙΑ ΕΝΑΝ ΚΟΣΜΟ ΙΣΟΤΗΤΑΣ, ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ ΚΑΙ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ

συνέλευση αναρχικών για την κοινωνική και ταξική αντεπίθεση

Πάτρα, Μάρτης 2015 | saktapatra.wordpress.com

• email: saktapatra@gmail.com
• Τρίτη-Πέμπτη-Σάββατο, 20.00 με 23.00
στον αυτοδιαχεριζόμενο χώρο “επί τα πρόσω”, Πατρέως 87