Monthly Archives: Μαΐου 2015

Τα εργατικά ‘’ατυχήματα’’ είναι δολοφονίες των αφεντικών

Standard

Άλλοι τέσσερις νεκροί εργάτες στο κάτεργο του Λάτση στα διυλιστήρια στον Ασπρόπυργο. Οι εκρήξεις στα διυλιστήρια των ΕΛΠΕ που σημειώθηκαν στις 8 Μαΐου, κατά τη διάρκεια εργασιών συντήρησης, είχαν ως συνέπεια τον θανάσιμο τραυματισμό τεσσάρων εργατών και τον σοβαρό τραυματισμό άλλων δύο, οι οποίοι εξακολουθούν να βρίσκονται σε κρίσιμη κατάσταση, καθώς έχουν εγκαύματα σε όλο τους το σώμα. Ο Μπάμπης Δευτεραίος και ο Ραμαντάν Ντελιλάι, που τραυματίστηκαν στις εκρήξεις της 8ης Μάη στα διυλιστήρια του Ασπρόπυργου, απεβίωσαν το απόγευμα της Τρίτης 19 Μάη, ο Αντώνης Αβράμπος, που νοσηλεύονταν πολυτραυματίας στο Θριάσιο Νοσοκομείο, κατέληξε το Σαββάτο 23 Μάη, ενώ την Κυριακή 31 Μάη, ο Κώστας Μαγγούρας υπέκυψε και αυτός στα τραύματά του. Ο θάνατος και των τεσσάρων εργατών είναι στην ουσία εργοδοτική δολοφονία.
    Δεν είναι η πρώτη μα ούτε και η τελευταία φορά που εργάτες σκοτώνονται ή τραυματίζονται στο κάτεργο του Λάτση και αυτό το έγκλημα βαφτίζεται εργατικό ατύχημα. Ήδη δόθηκε στη δημοσιότητα το πόρισμα της επιτροπής διερεύνησης του ‘’ατυχήματος’’ -όπως μεθοδευμένα επιχειρείται από την εργοδοσία να παρουσιαστεί- και αποδίδει τα αίτια των εκρήξεων στα διυλιστήρια σε ‘’ανθρώπινο λάθος’’. Είναι πάγια τακτική και των αφεντικών αλλά και του κράτους να παρουσιάζονται τέτοιες δολοφονίες ως ατυχήματα, τα οποία δήθεν οφείλονται στον ανθρώπινο παράγοντα είτε στην ‘’κακιά στιγμή’’. Οι ίδιοι οι εργαζόμενοι στα διυλιστήρια γνωρίζουν παραπάνω απ’ τον καθένα πως τέτοιοι θάνατοι εργατών εν ώρα εργασίας είναι συνέπεια της επιδίωξης της εργοδοσίας να μινιμάρει το εργατικό κόστος. Αυτή ακριβώς ήταν και η πρόθεση της εργοδοσίας στα ΕΛΠΕ, να συμπιέσει δηλαδή χρονικά τα έργα συντήρησης, προκειμένου να ελαχιστοποιήσει τα χαμένα κέρδη για την εταιρεία. Ως προς αυτό, η μαρτυρία εργαζομένου στα ΕΛΠΕ είναι διαφωτιστική :‘’Κάθε μέρα που μένει κλειστή η μονάδα η εταιρεία χάνει εκατομμύρια, πρέπει λοιπόν να συντηρηθεί όσο το δυνατόν πιο γρήγορα, με όποιο κόστος. Είναι τόσο απάνθρωποι που λίγες ώρες μετά το ατύχημα πίεζαν τον κόσμο να πάει ξανά μέσα για δουλεία χωρίς να έχουν ελέγξει τί δεν πήγε καλά, αν υπάρχει ακόμα κίνδυνος. Το μόνο που τους νοιάζει είναι να προχωρήσει το έργο. Τα κέρδη τους μόνο έχουν σημασία. Τίποτα άλλο. Ένα έργο το οποίο αφορά στη συντήρηση όλων των μονάδων του διυλιστηρίου και θα έπρεπε να γίνει σε 45 μέρες, εδώ θέλουν να το τελειώσουν σε 23. Το έχουνε μοιράσει σε δεκάδες εργολάβους και έχουν προσλάβει 3000 εργαζόμενους, ανθρώπους που ήταν άνεργοι 2 χρόνια κι έρχονται για να κάνουν είκοσι μεροκάματα, δουλεύοντας 12 και 16 ώρες την ημέρα, σερί, χωρίς ρεπό. Για να πέσει το κόστος έχουν ρίξει πάρα πολύ τα μεροκάματα, έχουν πάρει πολλούς ανειδίκευτους και βέβαια υπάρχει μεγάλη ένταση για να γίνει γρήγορα η δουλειά».
    Αυτό λοιπόν που γίνεται αντιληπτό είναι η προσπάθεια των δολοφόνων αφεντικών των ΕΛΠΕ, του Λάτση συγκεκριμένα, να ελαχιστοποιήσουν τα κόστη της δουλειάς, προκειμένου να εξασφαλίσουν την αύξηση των κερδών τους. Κέρδη που μετριούνται σε ανθρώπινες ζωές και εξασφαλίζονται με την απουσία κοστοβόρων μέτρων ασφαλείας, με την πίεση παράδοσης των εργασιών συντήρησης και την εντατικοποίηση της εργασίας, επίσης με τα επαναλαμβανόμενα 12ωρα σε ένα πολύ επικίνδυνο περιβάλλον, την ελαστικοποίηση των σχέσεων εργασίας, καθώς με και το φθηνό εργατικό δυναμικό -εν προκειμένω τη χρήση λειψά εκπαιδευμένου προσωπικού εργολάβων- γεγονός που αυξάνει τους κινδύνους για ατυχήματα κατακόρυφα. Αν αποκαλύπτουν κάτι αυτές ο δολοφονίες, αυτό είναι η εγκληματική δράση του ντόπιου κεφαλαίου, η υπερεκμετάλλευση της εργατικής τάξης από τα αφεντικά ως τρόπος κερδοφορίας για τα μεγαλοαστικά καθάρματα, που στο βωμό της συσσώρευσης πλούτου δε διστάζουν να πατήσουν επί πτωμάτων. Αποκαλύπτουν επίσης και την κρατική διαχείριση της μισθωτής σκλαβιάς προς όφελος του κεφαλαίου, μιας διαχείρισης εξωραισμένης με την επίκληση για την δημιουργία προυποθέσεων για επιχειρηματικότητα, ανταγωνιστικότητα και οικονομική ανάκαμψη. Στην ουσία αποκαλύπτουν όλη τη σαπίλα του καπιταλισμού και του κράτους, η συνέχεια και η αναπαραγωγή των οποίων βασίζεται πάνω στη λεηλασία της ζωής των από κάτω της κοινωνικής πυραμίδας.
Την ίδια στιγμή που εργάτες δολοφονούνται από τ’ αφεντικά, η νέα κρατική διαχείριση συνομιλεί δια στόματος Τσίπρα με τους βιομήχανους του ΣΕΒ επιθυμώντας να τους καθησυχάσει πως τα προνόμια του βιομηχανικού κεφαλαίου θα συνεχίζουν να παραμένουν στο απυρόβλητο και ο Βαρουφάκης διαμηνύει πως »σήμερα εργασία και κεφαλαίο είμαστε μαζί». Δηλώσεις αλλά και στάση, όπως αυτή, δεν μεταθέτουν απλώς την αντίθεση εργασίας-κεφαλαίου στο μέλλον αλλά επιβεβαιώνουν ακόμα περισσότερο το ρόλο της κυβέρνησης ως εγγυητή της συνεχιζόμενης εκμετάλλευσης της εργατικής τάξης από τ’ αφεντικά. Δεν πέφτουμε απ’ τα σύννεφα, καθώς γνωρίζουμε πολύ καλά το ρόλο του κράτους και της -οποιασδήποτε- κυβέρνησης στην εξυπηρέτηση των συμφερόντων του ντόπιου και υπερεθνικού κεφαλαίου.
Ο πόλεμος είναι εδώ και είναι κοινωνικός-ταξικός. Μπορεί το κράτος και τα αφεντικά να μην αναγνωρίζουν στους καταπιεζόμενους και εκμεταλλευόμενους αυτής της κοινωνίας το δικαίωμα στην αντίσταση μονοπωλώντας τη χρήση της βίας, το κίνημα όμως οφείλει να αμφισβητεί έμπρακτα το μονοπώλιο αυτό και να οργανώνει και να οξύνει την κοινωνική και ταξική αντεπίθεση.  Ούτως ή άλλως, όσο υπάρχει κράτος και κεφάλαιο, η πληβειακή μάζα της κοινωνίας θα λεηλατείται, θα εκμεταλλεύεται και εργάτες θα δολοφονούνται από τους κυρίαρχους. Ιδιαίτερα όμως σε μια περίοδο που η εργατική τάξη και οι από τα κάτω της κοινωνίας εν συνόλω δεχόμαστε την ανελέητη επίθεση του κεφαλαίου και του κράτους, που το διαχειρίζεται, προκειμένου να εξασφαλιστεί η απρόσκοπτη αναπαραγωγή του καπιταλισμού….
σε μια περίοδο που τα κέρδη των αφεντικών εξασφαλίζονται με δολοφονίες και τραυματισμούς εργατών στις σύγχρονες εργασιακές γαλέρες….

   Να απαντήσουμε με αυτοοργανωμένες και αδιαμεσολάβητες δομές συλλογικής δράσης. Με τη συμμετοχή σε σωματεία βάσης εργαζομένων κι ανέργων, με λαϊκές συνελεύσεις, πολιτικές συνελεύσεις, ώστε να οικοδομήσουμε ένα μέτωπο αγώνα και αλληλεγγύης, ικανό να οργανώσει τις άμυνες στη νέα επίθεση της εξουσίας και των αφεντικών. Για την ανατροπή των σχέσεων εκμετάλλευσης και εξουσίας και το χτίσιμο ενός νέου κόσμου ισότητας, αλληλεγγύης και ελευθερίας, για την κοινωνική επανάσταση, τον Κομμουνισμό και την Αναρχία !

ΟΡΓΑΝΩΣΗ ΚΙ ΑΓΩΝΑΣ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΙΣ ΕΡΓΟΔΟΤΙΚΕΣ-ΚΡΑΤΙΚΕΣ ΔΟΛΟΦΟΝΙΕΣ

Συνέλευση Αναρχικών για την Κοινωνική και Ταξική Αντεπίθεση

Advertisements

Ανακοίνωση της Αυτόνομης Συνάντησης Αγώνα ενάντια στην εκτροπή και τα φράγματα του Αχελώου

Standard

cropped-Untitled-12

 

Η Αυτόνομη Συνάντηση Αγώνα θα πραγματοποιήσει το κάμπινγκ που διοργανώνει κάθε χρόνο τον δεκαπενταύγουστο στη Μεσοχώρα Τρικάλων, από τις 12 ως τις 17 Αυγούστου. Την Κυριακή 16/8 θα γίνει και η συγκέντρωση-πορεία στο φράγμα της ΔΕΗ στον Αχελώο.

Αυτόνομη Συνάντηση Αγώνα

Αλληλεγγύη στον Μ. Τόλη και σε όλους τους Ολικούς Αρνητές Στράτευσης

Standard

images

Στις 14 Μαΐου διεξάγεται στο στρατοδικείο των Ιωαννίνων η δική του ολικού αρνητή στράτευσης Μιχάλη Τόλη, ο οποίος κατηγορείται για ανυποταξία σε περίοδο ειρήνης. Η δίωξη αυτή έρχεται σε συνέχεια της πρώτης του καταδίκης τον Μάρτιο του 2014 και μετά από την επιβολή δύο προστίμων των 6.000 ευρώ για ανυποταξία.

Ο στρατός αποτελεί το φονικότερο όπλο των κρατών για τη διασφάλιση των συμφερόντων τους. Αποτελεί ένα πειθήνιο εκτελεστικό όργανο, το οποίο χρησιμοποιείται για τη διεκπεραίωση της εκάστοτε πολιτικής στρατηγικής τόσο σε διακρατικό επίπεδο όσο και στο εσωτερικό του κράτους. Οι στρατιωτικές επεμβάσεις σε άλλα κράτη για οικονομικούς, πολιτικούς ή γεωστρατηγικούς λόγους, αλλά και η βίαιη καταστολή «εσωτερικών εχθρών» εντός του κράτους ώστε ο συσχετισμός των ταξικών δυνάμεων να βρίσκεται υπό έλεγχο, δείχνουν ξεκάθαρα ποιος είναι ο ρόλος του στρατού ως θεσμός.

Επιπρόσθετα, ο στρατός έχει μία ακόμη βασική στόχευση. Τη συγκάλυψη των ταξικών διαφορών με πρόσχημα την ενιαία εθνική ταυτότητα. Παρουσιάζοντας ως ύψιστες αξίες την αυτοθυσία για την πατρίδα, τη σημαία και την εθνική τιμή, προωθεί μια στρεβλή και παραπλανητική εικόνα εθνικής ενότητας και κοινών εθνικών συμφερόντων, τα οποία απειλούνται από άλλα έθνη-κράτη. Η υιοθέτηση ρατσιστικών και εθνικιστικών στερεοτύπων αποκτηνώνει. Στο όνομα του εθνικισμού έχουν πραγματοποιηθεί μερικά από τα πιο ειδεχθή εγκλήματα στην ανθρώπινη ιστορία.

Παράλληλα, ο στρατός συντηρεί την πατριαρχική και ανδροκρατική οργάνωση της κοινωνίας. Ο διαχωρισμός ανδρών και γυναικών με βάση την υποτιθέμενη ικανότητα των πρώτων μόνο να πολεμήσουν, αποδυναμώνει και υποβαθμίζει το ρόλο των γυναικών στην κοινωνική ζωή γενικότερα. Η αναπαραγωγή τέτοιων σεξιστικών αντιλήψεων υπονομεύει το πέρασμα σε μια κοινωνία ισότητας και αλληλεγγύης.

Δεν αποτελεί έκπληξη ότι η νέα κυβέρνηση συνεχίζει το έργο της προηγούμενης όσον αφορά τη δικαστική και οικονομική καταστολή, σε βαθμό εξόντωσης, των ολικών αρνητών στράτευσης. Ο στρατός είναι θεμελιώδης πυλώνας του κράτους. Όσο υπάρχουν τα κράτη θα υπάρχουν και στρατοί, το έργο των οποίων, από τη φύση του, θα είναι πάντα δολοφονικό. Δεν έχουμε καμία αυταπάτη για το εμπόριο ελπίδας που γίνεται το τελευταίο διάστημα από την νέα πολιτική διαχείριση.

Από την πλευρά μας στεκόμαστε στο πλάι κάθε αγωνιστή που έμπρακτα αμφισβητεί και αντιπαλεύει τον στρατό και τον μιλιταρισμό. Ο αγώνας για έναν κόσμο χωρίς στρατιωτική βαρβαρότητα, εθνικιστικά μίση, κρατική καταπίεση και καπιταλιστική εκμετάλλευση αποτελεί μονόδρομο για τη δημιουργία μιας ελεύθερης κοινωνίας. Όσο το αντιμιλιταριστικό κίνημα πυκνώνει και οι δεσμοί αλληλεγγύης ενδυναμώνονται, τόσο οι φωνές άρνησης στράτευσης θα πληθαίνουν.

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΟΝ Μ. ΤΟΛΗ ΚΑΙ ΣΕ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΟΛΙΚΟΥΣ ΑΡΝΗΤΕΣ ΣΤΡΑΤΕΥΣΗΣ

αναρχική ομάδα Dinamitera

2o Φεστιβάλ Αναρχικού Βιβλίου στην Πάτρα

Standard

11150991_10152996595048579_8235406352798650527_n

28, 29 και 30 Μάη 2015 στον Έσπερο (πλ. Γεωργίου)

https://www.youtube.com/watch?v=D5N6qPO_tOQ

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΦΕΣΤΙΒΑΛ


ΠΕΜΠΤΗ 28

18.00: Παρουσίαση βιβλίου: “Από την άμπωτη στην παλίρροια και πάλι πίσω”. Συζητήση για τον απεργακό αγώνα των εργαζομένων στα πανεπιστήμια και ορισμένες κριτικές παρατηρήσεις πάνω στη συγκυρία.

από αυτόνομα σχήματα και εργαζόμενους από την έκδοση

20.00: Οι προκλήσεις για την γυναικεία απελευθέρωση.
Μια ματιά από τους αγώνες των γυναικών στην Chiapas.
Προβολή του ντοκιμαντερ: Koltavanej

(koltavanej στη γλώσσα των Μάγιας σημαίνει απελευθέρωση από τα δεσμά)

Συζήτηση με συμμετοχή της συντρόφισσας δημιουργού του
ντοκιμαντέρ και μέλους της 6ης

Θα ακολουθήσει μπαρ οικονομικής ενίσχυσης
του φεστιβάλ με ζαπατιστικά τραγούδια

ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 29

18.00 Παρουσίαση του βιβλίου: FAI η οργάνωση του ισπανικού αναρχικού κινήματος στα προεμφυλιακά χρόνια.
Από τις εκδόσεις ευτοπία

20.00 Με αφορμή το βιβλίο Ιρακινές Αντιστάσεις συζητάμε με τις εκδόσεις Στάσει Εκπίπτοντες, για τις αντιστάσεις και τις ριζοσπαστικές διεργασίες των Κούρδων στην ευρύτερη Μέση Ανατολή.

ΣΑΒΒΑΤΟ 30

18:00 Παρουσίαση βιβλίου: “Πατησίων και Στουρνάρη γωνία”
από τις εκδόσεις Ελευθεριακή Κουλτούρα

19.30 Παρουσίαση του βιβλίου “Σταμάτα να μιλάς για θάνατο μωρό μου: Πολιτική και κουλτούρα στο ανταγωνιστικό κίνημα στην Ελλάδα (1974-1988)”.
από τις εκδόσεις ναυτίλος και με τη συμμετοχή του συγγραφέα

21.00 Προβολή του ντοκιμαντέρ “ΠΑΛΙΚΑΡΙ: Ο Λούης Τίκας και η σφαγή στο Λάντλοου” – Συζήτηση με τη συμμετοχή των συντελεστών της ταινίας.

Θα ακολουθήσει ρεμπέτικο γλέντι

Πέμπτη και Παρασκευή από τις 5 μ.μ. Και Σάββατο από τις 12 μ. με έκθεση κινηματικού βιβλίου, επιλεγμενους τίτλους ξενόγλωσσων βιβλίων από ak press, πολιτικής αφίσας, φωτογραφίας, distro αυτοοργανωμένης μουσικής και έντυπου υλικού του αναρχικού/αντιεξουσιαστικού κινήματος
Όλες τις μέρες θα υπάρχει έκθεση φωτογραφίας από τη στ:οργή

αυτοδιαχειριζόμενος χωρος «επί τα πρόσω» [Πατρέως 87]

info: epitaprosw.espivblogs.net | anarchistbookfairpatras.wordpress.com