Tag Archives: απεργία

Πάτρα – πορεία 1Μάη

Standard

af_protomagia

ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΕ:

-κράτος και αφεντικά

-στη μισθωτή σκλαβιά και σε κάθε κομματική και συνδικαλιστική χειραγώγηση

-στην κρατική καταστολή και τρομοκρατία

-σε κάθε είδους κοινοβουλευτικές και διαχειριστικές αυταπάτες

ΜΟΝΗ ΕΛΠΙΔΑ ΟΙ ΕΞΕΓΕΡΣΕΙΣ ΤΟΥ ΧΘΕΣ ΝΑ ΑΠΟΤΕΛΕΣΟΥΝ ΤΗ ΒΑΣΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ ΤΟΥ ΑΥΡΙΟ

ΑΔΙΑΜΕΣΟΛΑΒΗΤΟΙ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟΙ-ΤΑΞΙΚΟΙ ΑΓΩΝΕΣ

ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ-ΠΟΡΕΙΑ: ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 1 ΜΑΗ 10 π.μ. – ΠΛ. ΟΛΓΑΣ

συνέλευση αναρχικών για την κοινωνική και ταξική αντεπίθεση

Advertisements

Θα βάλουμε μπροστά τη μαύρη και την κόκκινη σημαία. Για μας, για μια ζωή πιο λεύτερη, πιο νέα

Standard

800px-black-red-flag-1

Την Τετάρτη 25 Σεπτέμβρη 2013, ημέρα απεργίας, στην οποία συμμετείχαν εργαζόμενοι στο δημόσιο καθώς και διοικητικοί υπάλληλοι του πανεπιστημίου Πατρών, 4 μέλη της συνέλευσης αναρχικών ενάντια στη μισθωτή σκλαβιά | ο εργαλειοφόρος προσήχθησαν μετά το τέλος της απεργιακής πορείας στην ασφάλεια Πατρών. Η προσαγωγή των τεσσάρων μετατράπηκε μετά από λίγη ώρα σε σύλληψη, με την κατηγορία της οπλοκατοχής για τις 10 σημαίες που κουβαλούσαν. Μετά την αναβολή που πήρε η εκδίκαση της υπόθεσης, έχει οριστεί δικαστήριο για τις 14 Γενάρη 2015. Η σύλληψη των τεσσάρων δεν έγινε διόλου σε τυχαίο χρόνο, αντιθέτως ήταν μέρος της κρατικής καταστολής που δέχθηκαν και συνεχίζουν να δέχονται οι από κάτω της κοινωνίας και ιδιαίτερα όσοι αντιστέκονται ενάντια στην επίθεση του κράτους και του κεφαλαίου στη ζωή μας.

   Η απορρύθμιση των εργασιακών σχέσεων, οι μαζικές απολύσεις, η ανασφάλιστη ή επινοικιαζόμενη εργασία, η ανεργία, είναι μερικοί τρόποι μέσω των οποίων το κράτος φορτώνει στους από κάτω της κοινωνικής πυραμίδας το βάρος της διάσωσης του καπιταλισμού και με τον τρόπο αυτό επιδιώκει να βρει τον δρόμο για τη διαχείριση της καπιταλιστικής κρίσης. Συν τοις άλλοις, η άγρια επίθεση που εξαπολύουν κράτος και κεφάλαιο ενάντια στα πληβειακά στρώματα της κοινωνίας, ο αποκλεισμός από την πρόσβαση στην υγεία και την περίθαλψη, τη στέγαση και την παιδεία, η φτώχεια και η εξαθλίωση, τα στρατόπεδα συγκέντρωσης για μετανάστες, η αναδιάρθρωση στις φυλακές και η δημιουργία λευκών κελιών τύπου Γ’, ορίζει πως η ραχοκοκκαλιά του κοινωνικού συμβολαίου, που ήδη βρίσκεται σε ισχύ, είναι η επίδειξη μηδενικής ανοχής ενάντια σε όσους δε δέχονται να υποκύψουν στη λεηλασία της ζωής τους. Μέσα στα ασφυκτικά πλαίσια ενός  καθεστώτος έκτακτης ανάγκης, η μηδενική ανοχή εκφράστηκε και συνεχίζει να εκφράζεται τόσο με τη λειτουργία και τη δράση της αστυνομίας ως στρατός κατοχής ενόψει κινητοποιήσεων, την καταστολή διαδηλώσεων, απεργιών και αγώνων αλλά και την επιστράτευση απεργών. Η σύλληψη των 4 σε μέρα απεργίας με την κατηγορία της οπλοκατοχής για τις σημαίες που κουβαλούσαν μετά την πορεία, αποτελεί μία μόνο περίπτωση ανάμεσα σε αμέτρητες άλλες για το πώς το κράτος προσπαθεί να τρομοκρατήσει όσους  δε συμμορφώνονται με τις επιταγές των κυρίαρχων. Ταυτόχρονα, ποινικοποιεί τις ταξικές και κοινωνικές αντιστάσεις των από τα κάτω αλλά και τη ίδια την απεργία ως εργαλείο στα χέρια των εργαζομένων. Φανερώνει επίσης τη θέλησή του κράτους να ποινικοποιήσει το λόγο και τη δράση των αναρχικών, δηλαδή του πιο ριζοσπαστικού κομματιού του κινήματος και να αποκόψει τους αναρχικούς από το φυσικό χώρο παρέμβασής τους, δηλαδή το δρόμο, τις απεργίες και τις πορείες, εκεί όπου σπάει η επιβαλλόμενη από την κυριαρχία κανονικότητα και πλάθονται συνειδήσεις.

   Συνάμα, η σύλληψη και η κατηγορία για οπλοκατοχή με την οποία βαρύνονται οι 4, αποτέλεσε σε τοπικό επίπεδο εφαρμογή της κατασκευασμένης από τους κυρίαρχους θεωρίας των ‘’2 ιδεολογικών άκρων’’, τα οποία συγκρούονται και πρέπει να παταχθούν. Με τον τρόπο αυτό η κυριαρχία, αποκρύπτοντας το θεσμικό ρόλο της Χ.Α και αποπολιτικοποιώντας τις ρατσιστικές δολοφονίες των παρακρατικών ταγμάτων εφόδου, εξισώνει τη βία των φασιστών με την κοινωνική απελευθερωτική αντιβία των αντιστεκόμενων. Το κράτος μπορεί να έχει διαμηνύσει πως καταδικάζει τη βία από όπου και αν προέρχεται και εδώ και ένα χρόνο και τη βία της Χ.Α, αυτό όμως που δεν θέλει ούτε μπορεί να αποκυρήξει είναι το πολιτικό περιεχόμενο πίσω από τη δολοφονία του Π. Φύσσα και του Σ. Λουκμάν, τις ρατσιστικές επιθέσεις εναντίον μεταναστών και ομοφυλόφιλων, την επίθεση στους συνδικαλιστές του Πάμε αλλά επίσης και την αμέριστη συμπαράσταση της Χ.Α όλο το προηγούμενο διάστημα σε εφοπλιστές κι βιομήχανους. Μόνο τυχαίο δεν είναι πως η συγκεκριμένη σύλληψη των 4 σε απεργιακή μέρα στην Πάτρα έγινε μια βδομάδα μετά τη δολοφονία του Παύλου Φύσσα από το χρυσαυγίτη Ρουπακιά. Ούτε τυχαίο είναι  επίσης το ότι τις μέρες εκείνες οι φωτογραφίες με τις αναρχικές σημαίες δημοσιεύονταν σε τοπικά site δίπλα σε αυτές των χρυσαυγιτών. Η προσπάθεια του κράτους να φανεί ως ο παντοδύναμος ρυθμιστής που καταστέλλει οτιδήποτε ξεφεύγει από τα όρια που το ίδιο θέτει αποτυπώθηκε στα λόγια των ίδιων των μπάτσων στην ασφάλεια της Πάτρας πως η σύλληψη των 4 πήγαινε μαζί με τη διαφαινόμενη αλλαγή στάσης του κράτους προς τη Χ.Α.  Ήταν φανερό πως στις μέρες που ακολούθησαν της δολοφονίας Φύσσα ο κρατικός μηχανισμός (με τα μιντιακά φερέφωνά του να ακολουθούν), επιδιώκοντας να προλάβει τους κοινωνικούς και πολιτικούς κραδασμούς, που ήταν απόρροια της δολοφονικής φασιστικής βίας, άλλαξε στάση απέναντι στη Χ.Α. και μεθόδευσε τη διαδικασία διώξεως εναντίον μελών της. Τα δικά τους παιδιά, οι φασίστες της Χ.Α, σάρκα από τη σάρκα τους, όλο το προηγούμενο διάστημα είχαν προφανώς το ελεύθερο να χτυπούν ή και να σκοτώνουν μετανάστες ατιμωρητί αλλά, όταν έφτασαν να δημιουργούν πρόβλημα στο πολιτικοοικονομικό καθεστώς, βαφτίστηκαν ιδεολογικό άκρο μόνο και μόνο για να οριστεί επίσης και ο αγώνας και η αντίσταση ενάντια στο σύγχρονο ολοκληρωτισμό κράτους-κεφαλαίου ως το απέναντι ιδεολογικό άκρο και να παταχθούν και τα δύο, προκειμένου να φανεί η κρατική πολιτική ως το μέσο, η μέση λύση, που επιβάλλει την τάξη, την ομαλότητα και την ασφάλεια, ρυθμιστής και εγγυητής της οποίας αυτοπροβάλλεται το κράτος. Εμείς ξεκαθαρίζουμε πως δεν αναγνωρίζουμε το κυρίαρχο αυτό ιδεολόγημα-επικοινωνιακό παιχνίδι των ‘’δύο άκρων’’. Για μας, από τη μια πλευρά είναι ο κόσμος του αγώνα, της αντίστασης ενάντια στο κεφάλαιο και το κράτος, της αξιοπρέπειας και της αλληλεγγύης…

…και από την άλλη πλευρά –και όχι στο άλλο άκρο- είναι το σάπιο και χρεωκοπημένο πολιτικό-οικονομικό σύστημα, ο καπιταλισμός, δηλαδή το κεφάλαιο, ντόπιο και υπερεθνικό μαζί με το κράτος του και  τους φασίστες ακόλουθούς του.

   Δεν μπορούμε εξίσου να μην αντιληφθούμε πως η σύλληψη των 4 στην Πάτρα το Σεπτέμβρη του ΄13,  συνέβη εκείνη την περίοδο κατά την οποία είχαν απομαζικοποιηθεί οι αγώνες και που οι απεργίες στην πράξη είχαν απονοηματοδοτηθεί από τη συνδικαλιστική νομενκλατούρα της ΓΣΕΕ και της ΑΔΕΔΥ, που τις είχε χρησιμοποίησε ως βαλβίδα αποσυμπίεσης της κοινωνικής οργής ενάντια στην οικονομική πολιτική της κυβέρνησης. Δεν ξεχνάμε πως ο κρατικοδίαιτος συνδικαλισμός λειτουργεί θεσμικά ως μεσάζοντας μεταξύ εργατών και εργοδοσίας μόνο και μόνο, για να διαπραγματεύεται προς όφελος των αφεντικών την αξία της μισθωτής εργασίας και να τραβά χειρόφρενο στους εργατικούς αγώνες.

   Επειδή όμως η μόνη γλώσσα που καταλαβαίνουν τα αφεντικά, είναι αυτή της απώλειας κέρδους, αναγνωρίζουμε τις απεργίες ως ένα σημαντικό εργαλείο στα χέρια των εργαζομένων μέσα στον ευρύτερο ταξικό αγώνα, που μπορεί να μπλοκάρει την παραγωγή, να σταματήσει την κατανάλωση και να θέσει τους όρους εκείνους, ώστε να ικανοποιηθούν τα αιτήματά τους. Ταυτόχρονα, ο αγωνιζόμενος κόσμος έχει τη δυνατότητα να συνεβρεθεί, να επικοινωνήσει και να ζυμωθεί πολιτικά στέλνοντας το μήνυμα πως συλλογικά και αγωνιστικά μπορούμε να αντισταθούμε στην υποτίμηση της εργασίας μας. Συν τοις άλλοις, οι απεργίες μπορούν από τη μια να προωθήσουν τον αγώνα ενάντια στο κεφάλαιο και το κράτος με την κοινωνικοποίησή τους, με τη σύνδεσή τους και με άλλα μέτωπα στον κοινωνικό-ταξικό πόλεμο αποκτώντας έτσι μια διευρυμένη από τα κάτω κοινωνική δυναμική. Απ’ την άλλη, μπορούν να οδηγήσουν σε ριζοσπαστικοποίηση των αγώνων ενάντια στην καπιταλιστική βαρβαρότητα, την κρατική καταστολή και τη συνδικαλιστική γραφειοκρατία. Μπορούν να συμβάλλουν δηλαδή στη συνολικοποίηση της κριτικής και της πάλης ενάντια στο υπάρχον ολοκληρωτικό καθεστώς, με εργαλείο τη γενική απεργία διαρκείας, που ξεπερνά τα στενά συνδικαλιστικά αιτήματα.

   Αυτή είναι η ουσία της απεργίας και αυτός ήταν επίσης ένας λόγος που έγιναν οι συλλήψεις των 4 μετά από την απεργιακή πορεία στις 25 Σεπτέμβρη του ΄13. Ήταν επί της ουσίας επίθεση στην ίδια την απεργία με σκοπό να τρομοκρατήσει τους αγωνιζόμενους, να κρατήσει τους από κάτω της κοινωνίας μακριά  από την αντίσταση και ταυτόχρονα με την απομαζικοποίηση των αγώνων να απονοηματοδοτήσει και να ποινικοποιήσει το λόγο και τη δράση των αναρχικών κρατώντας τους μακρυά από το κοινωνικό-ταξικό γίγνεσθαι.

Ενάντια στον σύγχρονο ολοκληρωτισμό κράτους και κεφαλαίου, που με το πρόσχημα την ανάκαμψης και της στροφής στην ανάπτυξη κάνουν τα πάντα για να βασιστεί η συνέχιση του σάπιου και χρεωκοπημένου καπιταλιστικού καθεστώτος πάνω στην εξαθλίωση της πλειοψηφίας της κοινωνίας, υπερασπιζόμαστε τα μέσα και τα εργαλεία πάλης που διαθέτουμε ως αναρχικοί κομμουνιστές μέσα στον κοινωνικό-ταξικό αγώνα. Είτε τα μέσα αυτά είναι οι σημαίες, οι συνελεύσεις, οι δράσεις, είτε οι συγκρούσεις και οι απεργίες. Ακόμα περισσότερο, τέτοιες πρακτικές δεν μας τρομοκρατούν ούτε μας πτοούν, αντιθέτως δηλώνουμε ξεκάθαρα πως θα συνεχίσουμε να συμμετέχουμε στους κοινωνικούς-ταξικούς αγώνες προπαγανδίζοντας τη συλλογικοποίηση και την αντίσταση ενάντια στο σάπιο και χρεωκοπημένο υπάρχον καθεστώς.

   Προτάσσουμε λοιπόν τη συμμετοχή στα σωματεία βάσης (εργαζομένων ή ανέργων), σε φοιτητικούς συλλόγους και σχήματα, τη δημιουργία τέτοιων δομών, όπου δεν υπάρχουν, τη συμμετοχή σε λαικές συνελεύσεις γειτονιών, που είναι χώροι στους οποίους το πρόταγμα για κοινωνική αυτοοργάνωση μπορεί να γειωθεί σε πραγματικό κοινωνικό χρόνο. Η αυτοοργάνωση σε κοινωνικές, ταξικές και πολιτικές δομές με χαρακτηριστικά αντιιεραρχικά, οριζόντια και αντιθεσμικά καθώς και η δημιουργία ενός πλατιού ριζοσπαστικού κινήματος που θα κινείται στο δρόμο της συνολικής αμφισβήτησης και ανατροπής του κεφαλαίου και του κράτους,  μπορεί να πείσει για τη διεξοδικότητά του τόσο στο επίπεδο των συλλογικών μας αντιστάσεων ενάντια στην κυριαρχία, όσο και στον αγώνα ενάντια στον καπιταλισμό, τον αγώνα  για την Κοινωνική Επανάσταση και τη δημιουργία μιας αναρχικής-κομμουνιστικής κοινωνίας ελευθερίας, ισότητας κι αλληλεγγύης.

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΟΥΣ 4 ΣΥΛΛΗΦΘΕΝΤΕΣ ΤΗΣ ΑΠΕΡΓΙΑΚΗΣ ΠΟΡΕΙΑΣ ΤΗΣ 25ης ΣΕΠΤΕΜΒΡΗ 2013 ΣΤΗΝ ΠΑΤΡΑ

ΚΑΤΩ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟΥΣ ΚΑΙ ΤΑΞΙΚΟΥΣ ΑΓΩΝΕΣ

ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ: ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΑ ΠΑΤΡΑΣ, ΤΕΤΑΡΤΗ 14 ΓΕΝΑΡΗ, 9 πμ

                                                                                                                Συνέλευση Αναρχικών για την Κοινωνική και Ταξική Αντεπίθεση

                                                                                                                                                                          https://saktapatra.wordpress.com/

Πάτρα — Ενημέρωση από εκπαιδευτική πορεία(1η μέρα απεργίας των καθηγητών)

Standard

1

Πορεία από το Παράρτημα πραγματοποιήθηκε σήμερα με αφορμή την πρώτη μέρα απεργίας των καθηγητών της δευτεροβάθμιας. Η συμμετοχή στην απεργία ήταν σχεδόν καθολική καθώς ξεπέρασε το 95% . Η πορεία ήταν μαζική καθώς πλήθος αλληλέγγυων συμμετείχε σε αυτήν καθώς υπήρχε και παρουσία του αναρχικού χώρου με πανό, κείμενο, και αφισοκόλληση. Για αύριο είναι πάλι καλεσμένη από το Παράρτημα πορεία. Είναι σημαντικό να αναφέρουμε πώς οι πορείες των καθηγητών έχουν ως χώρο αφετηρίας την Κατάληψη Παραρτήματος η οποία εκκενώθηκε και σφραγίστηκε από το κράτος στις 5 Αυγούστου, το μήνυμα των καθηγητών αλλά και όλου του κόσμου του κινήματος είναι σαφές:TO ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ ΗΤΑΝ ΕΙΝΑΙ ΚΑΙ ΘΑ ΕΙΝΑΙ ΣΗΜΕΙΟ ΑΝΑΦΟΡΑΣ ΣΤΗΝ ΠΟΛΗ ΓΙΑ ΟΛΑ ΤΑ ΑΓΩΝΙΖΟΜΕΝΑ ΚΟΜΜΑΤΙΑ, ΓΙΑΤΙ ΤΟ ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ ΑΝΗΚΕΙ ΣΤΟ ΚΙΝΗΜΑ!!!

ΔΦΓΔΓ

3

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΟΝ ΑΓΩΝΑ ΤΩΝ ΚΑΘΗΓΗΤΩΝ 

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΕ ΟΣΟΥΣ ΑΓΩΝΙΖΟΝΤΑΙ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗΝ ΒΑΡΒΑΡΗ ΛΕΗΛΑΣΙΑ ΤΗΣ ΖΩΗΣ ΜΑΣ

2

Η ανακοίνωση της Α’ΕΛΜΕ Αχαίας:

«Δευτέρα 16/9/2013, πρώτη ημέρα της 5νθήμερης απεργιακής κινητοποίησης του κλάδου, στα σχολεία της  ΑΈΛΜΕ Αχαίας: –    Ο κλάδος  έδωσε συντριπτική απάντηση στις αιτιάσεις  του Υπουργού Παιδείας, ότι οι καθηγητές  δεν ακολουθούν στην απεργία , με το ποσοστό συμμετοχής στα σχολεία ευθύνης μας να προσεγγίζει το 95% !!!

–    Από το πρωί μέλη των απεργιακών επιτροπών της ΕΛΜΕ περιφρούρησαν την απεργία σε σχολικά συγκροτήματα της πόλης .Το ίδιο θα γίνει  και στα εσπερινά σχολεία.

–    Στις 10π.μ πραγματοποιήθηκε μεγάλη απεργιακή συγκέντρωση στο Παράρτημα και στη συνέχεια ακολούθησε πορεία στην πόλη από κοινού με τους  μικρομεσαίους επαγγελματίες , το Σύλλογο Διοικητικού προσωπικού ΑΕΙ-ΤΕΙ Πάτρας και τους εργαζόμενους στα ασφαλιστικά Ταμεία που επίσης βρίσκονται σε απεργιακές κινητοποιήσεις.

Για αύριο Τρίτη 17/9/2013

–    Μέλη των απεργιακών επιτροπών θα περιφρουρήσουν την απεργία σε σχολικά συγκροτήματα της πόλης.

–   Στις 10π.μ θα γίνει  απεργιακή συγκέντρωση στο Παράρτημα και πορεία από κοινού με τους απεργούς νοσοκομειακούς γιατρούς στην πόλη και στη συνέχεια θα κατευθυνθούμε στη Δ/νση β/θμιας εκπ/σης .

–  Το απόγευμα στις 6.30 μ.μ από την πλατεία Γεωργίου θα ξεκινήσει μοτοπορεία μελών των α/θμιων σωματείων για την προετοιμασία της απεργιακής συγκέντρωσης της Τετάρτης (18/9/2013) στο Εργατικό Κέντρο (Απεργία ΑΔΕΔΥ) Καλούμε όλη τη σχολική κοινότητα(εκπαιδευτικοί , γονείς , μαθητές ,σχολικοί φύλακες , προσωπικό καθαριότητας) αλλά και όλη την κοινωνία συνολικά να υπερασπιστούν το δημόσιο σχολείο και το δικαίωμα στη γνώση όλων των παιδιών. Καλούμε όλους τους εργαζόμενους μέσα από τις συλλογικές τους εκφράσεις να συμπαραταχθούν με τον αγώνα των εκπαιδευτικών για τη στήριξη όλων των δημόσιων αγαθών (παιδεία , υγεία , κοινωνική ασφάλιση κλπ).»

Λίγα λόγια για την απεργία των καθηγητών, την επιστράτευση από το κράτος και το ξεπούλημα από τη συνδικαλιστική γραφειοκρατία

Standard

ceb1cf83ceb5cf80

αφίσα από τον εργαλειοφόρο που δεν κολλήθηκε ποτέ έξω από τα εξεταστικά κέντρα εξαιτίας του ξεπουλήματος της απεργίας από τη συνδικαλιστική γραφειοκρατία (δημοσιεύεται για αρχειακούς λόγους)

Στη συνεδρίαση του Δ.Σ. της ΟΛΜΕ, τη Τετάρτη 15 Μάη, η συνδικαλιστική γραφειοκρατία, παραβιάζοντας την απόφαση και την θέληση της βάσης των καθηγητών για απεργία την Παρασκευή 17/5, ημέρα έναρξης των πανελλαδικών εξετάσεων, προχώρησε στην απόφαση για αναστολή της απεργίας, χρησιμοποιώντας γελοία συνδικαλιστικά τερτίπια. Γνωρίζαμε καλά ότι οι καρεκλοκένταυροι εργατοπατέρες θα προσπαθούσαν να βάλουν εμπόδια στην αγωνιστική διάθεση της βάσης, αλλά η απόφαση για αναστολή του απεργιακού αγώνα, πριν καν αυτός ξεκινήσει, με τη πρόφαση ότι δήθεν δεν πληρούνται οι όροι για την πραγματοποίηση της απεργίας, καταδεικνύει για πολλοστή φορά το ρόλο τους : είναι εδώ όχι μόνο για να εκτονώνουν τη λαϊκή οργή και να βάζουν φρένο στους εργατικούς αγώνες αλλά αποτελούν ένα χρήσιμο δεκανίκι και πιστό λακέ του κράτους και του κεφαλαίου.

Τις τελευταίες ημέρες οι καθηγητές της β’ βάθμιας εκπαίδευσης δίνουν ένα δίκαιο αγώνα ενάντια στην αναδιάρθρωση της δημόσιας εκπαίδευσης και ενάντια στην βίαιη υποτίμηση της εργασίας τους. Μετά την πρόταση της ΟΛΜΕ για απεργία με την έναρξη των πανελλήνιων εξετάσεων και πριν καν υιοθετηθεί η πρόταση αυτή από τις τοπικές ΕΛΜΕ, το κράτος προβαίνει σε πολιτική επιστράτευση των καθηγητών. Με την επιστράτευση αυτή, την τρίτη μέσα στο τελευταίο πεντάμηνο, μετά από αυτή των απεργών του ΑΤΤΙΚΟ ΜΕΤΡΟ και των ναυτεργατών, ο κρατικός αυταρχισμός κάνει για ακόμα μία φορά ξεκάθαρο οτι οι απεργίες πλέον ποινικοποιούνται. Το δικαίωμα στην απεργία ισχύει μόνο θεωρητικά, καθώς ακόμα και με την υπόνοια της αντίστασης, η απεργία αντιμετωπίζεται ως ιδιώνυμο αδίκημα.

Η απόφαση του κράτους για πολιτική επιστράτευση των καθηγητών είναι απόφαση ταξική και δείχνει ξεκάθαρα την διάθεση της κυριαρχίας για επίδειξη μηδενικής ανοχής απέναντι στα αντιστεκόμενα κομμάτια. Με την ίδια λογική ποινικοποιεί και άλλους δημόσιους υπαλλήλους, χαρακτηρίζοντάς τους ως επίορκους, ακόμα και στην περίπτωση που αυτοί έχουν κάποια δικαστική εκρεμμότητα που δεν έχει τελεσιδικήσει, προκειμένου να μπορεί να τους θέσει σε αργία. Στην ουσία τέτοιες πρακτικές αποκαλύπτουν  την προσπάθεια της κυριαρχίας, εν μέσω της όξυνσης των ταξικών αντιθέσεων, να επιβάλλει την κοινωνική σιωπή και να καταστείλει κάθε αγωνιστική διάθεση και δράση. Ενδεικτικό του κατασταλτικού-αυταρχικού τρόπου με τον οποίο δρα το κράτος απέναντι σε αυτούς που δεν δέχονται να συναινέσουν,  είναι το ότι η πρωθυπουργική απόφαση του 2007, με την οποία θεσπίζεται η πολιτική επιστράτευση, αναφέρει πως αυτή εφαρμόζεται στην περίπτωση της επείγουσας απειλής για τη δημόσια τάξη και υγεία. Το ζήτημα δεν είναι να καταγγείλουμε το κράτος για αντισυνταγματικότητα αλλά να αντιληφθούμε πως, οτιδήποτε τίθεται ενάντια στα σχέδια των κυρίαρχων, αντιμετωπίζεται ως διασάλευση της δημόσιας τάξης. Με απλά λόγια, όπως τη δημόσια τάξη τη διασαλεύουν οι απεργίες και οι απεργοί επιστρατεύονται, έτσι και την υγεία την απειλούν οι μετανάστες που κλείνονται σε στρατόπεδα συγκέντρωσης, οι τοξικοεξαρτημένοι και οι οροθετικές πόρνες που διαπομπεύτηκαν και φυλακίστηκαν.

Το κράτος εσκεμμένα έφερε τα μέτρα για την παιδεία λίγο πριν τις πανελλαδικές εξετάσεις, προκειμένου να εκβιάσει τους καθηγητές και με την βοήθεια των Μ.Μ.Ε κατασυκοφαντεί τον κλάδο τους, ότι δήθεν κινούνται συντεχνιακά, ότι είναι τεμπέληδες ή ότι δήθεν δεν σκέφτονται τους μαθητές τους. Στην ουσία προσπαθεί να ενεργοποιήσει τον κοινωνικό αυτοματισμό και κανιβαλισμό, επιδιώκοντας να στρέψει τους μαθητές και τους γονείς τους εναντίον των απεργών καθηγητών.  Πολλοί όμως από αυτούς τους γονείς είναι οι απολυμένοι, οι επισφαλώς εργαζόμενοι, οι απλήρωτοι εργάτες του σήμερα και οι μαθητές οι άνεργοι του αύριο. Το κράτος δεν έχει κανένα δικαίωμα να μιλάει για την αγωνία των μαθητών, γιατί είναι αυτό που πυροβολάει τα όνειρά τους, εξασφαλίζοντάς τους ένα αβέβαιο μέλλον.

Τα τελευταία χρόνια έχουν συγχωνευτεί ή καταργηθεί γύρω στις 2000 σχολικές μονάδες σε όλη την επικράτεια, σταμάτησαν να λειτουργούν η πρόσθετη διδακτική στήριξη και διδασκαλία στα Λύκεια και Γυμνάσια αντίστοιχα, οι κενές θέσεις εργασίας υπολογίζονται σε πάνω από 1000, ενώ οι ελλείψεις σε υλικοτεχνική υποδομή είναι τεράστιες. Σε αντίθεση με τη λάσπη της κυβέρνησης και των ΜΜΕ, οι καθηγητές της μέσης εκπαίδευσης είναι σκληρά εργαζόμενοι, καθώς εκτός από το διδασκαλικό τους έργο, είναι επιφορτισμένοι με πλήθος γραφειοκρατικών εργασιών και καθηκόντων, χωρίς να προσμετρήσουμε τις εργατοώρες της εργασίας και της προετοιμασίας στο σπίτι.

Οι καθηγητές αγωνίζονται για δημόσια εκπαίδευση, ενάντια στην κατάργηση ή συγχώνευση χιλιάδων σχολείων στη χώρα, ενάντια στις χιλιάδες επικείμενες απολύσεις εκπαιδευτικών, ενάντια στις αναγκαστικές μετατάξεις και στο πετσόκομμα των μισθών τους. Η προδομένη από τη συνδικαλιστική ηγεσία απεργία τους θέτει ζητήματα ενάντια στο νέο ”ευέλικτο σχολείο”, ενάντια στην υποταγή της εκπαίδευσης στην αγορά.

Ο αγώνας των καθηγητών είναι υπόθεση όλων μας, όλων όσοι βιώνουμε στο πετσί μας την υποτίμηση της εργασίας μας, τη βία της ανεργίας, την εξαθλίωση της ζωής μας. Είναι υπόθεση της τάξης μας. Τώρα είναι η ώρα να αγκαλιαστεί ο αγώνας αυτός από τους εργαζόμενους, τους επισφαλείς, τους άνεργους, τη νεολαία, από το σύνολο της εργατικής τάξης, από όλους τους καταπιεσμένους αυτής της κοινωνίας. Έτσι μπορούν να θωρακιστούν οι απεργίες από τη τρομοκρατία της επιστράτευσης, με την ταυτόχρονη δημιουργία απεργιακών ταμείων και δομών αλληλεγγύης μεταξύ των απεργών, με ομάδες περιφρούρησης των εργασιακών χώρων που τελούν υπό κατάληψη και με την παρουσία αλληλέγγυου κόσμου. Έτσι θα ξεβράσει ο κόσμος που αντιστέκεται τους εργατοπατέρες συνοδοιπόρους του κράτους, με απεργιακό αγώνα διαρκείας, χειραφετημένο και ακηδεμόνευτο από τις ξεπουλημένες συνδικαλιστικές ηγεσίες. Με την ταυτόχρονη οργανωτική αναβάθμιση του αγώνα, ώστε να αποκρούσει την επίθεση του κράτους, και με την αναβάθμιση του περιεχομένου του αγώνα επίσης, για να ξεφύγει από τις αμυντικές διεκδικήσεις, να γενικευτεί η κοινωνική ανυπακοή και ανταρσία και να εξελιχθεί σε συνολική κριτική του καπιταλισμού, με χαρακτηριστικά ταξικής και κοινωνικής αντεπίθεσης, ώστε να ανατρέψουμε κράτος και κεφάλαιο.

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΟΥΣ ΑΓΩΝΙΖΟΜΕΝΟΥΣ ΚΑΘΗΓΗΤΕΣ ΚΑΙ ΣΕ ΟΣΟΥΣ ΑΝΤΙΣΤΕΚΟΝΤΑΙ

ΕΜΠΡΟΣ ΓΙΑ ΑΥΤΟΟΡΓΑΝΩΜΕΝΕΣ ΔΟΜΕΣ ΑΚΗΔΕΜΟΝΕΥΤΟΥ ΤΑΞΙΚΟΥ ΑΓΩΝΑ

εργαλειοφόρος | συνέλευση αναρχικών ενάντια στη μισθωτή σκλαβιά — ergaleioforos.squat.gr

Εκδηλώσεις για την εργατική Πρωτομαγιά από τον Εργαλειοφόρο

Standard

prwtomagia-2013

Προβολή του ντοκιμαντέρ Αλλοτρίωση και εργατικοί αγώνες Τρίτη, 30 Απριλίου, 20:30 στην Πλ.Γεωργίου.

Φλαΐεράκι για την προβολή:

Αλλοτρίωση και εργατικοί αγώνες

Συγκέντρωση 1η Μάη, 10:30 στην Πλ. Όλγας.

εργαλειοφόρος | συνέλευση αναρχικών ενάντια στη μισθωτή σκλαβιά

Πάτρα – Ενημέρωση από απεργία 20/2

Standard

11

Σήμερα 20/2 πραγματοποιήθηκε στην Πάτρα πορεία στα πλαίσια της γενικής απεργίας. Xιλιάδες άτομα κατέβηκαν στην πορεία που ξεκίνησε από το εργατικό. Από το Παράρτημα ξεκίνησαν τα μπλοκ του »εργαλειοφόρου», του εεκ, της »πρωτοβουλίας αλληλεγγύης στη βιο.με.» και φοιτητικοί σύλλογοι. Η πορεία ακολούθησε το δρομολόγιο του κέντρου και πέρασε από Μαιζώνος-Γούναρη-Κορίνθου. Κατά τη διάρκεια της προσυγκέντρωσης πραγματοποιήθηκε  μετωπική επίθεση από συντρόφους σε 2 ζητάδες, ο ένας από αυτούς έβγαλε όπλο και απείλησε, παρ’ όλα αυτά απωθήθηκε από τους συντρόφους.

Επίσης αναρτήθηκε πανό αλληλεγγύης στους 4 αναρχικούς συντρόφους στο εργατικό κέντρο.

2

Στο αναρχικό μπλοκ που σχηματίστηκε ύστερα από κάλεσμα της συνέλευσης αναρχικών ενάντια στη μισθωτή σκλαβιά “ο εργαλειοφόρος”, συμμετείχαν περίπου 400 άτομα. Το κεντρικό πανό έγραφε “μηδενική ανοχή σε κράτος-αφεντικά-φασίστες, κοινωνική και ταξική αντεπίθεση».  Μοιράστηκαν κείμενα, πετάχτηκαν τρικάκια και γράφτηκαν συνθήματα/στένσιλ στους τοίχους της πόλης.

6

10

τρι

περισσότερες φώτο:

1

3

4

7

12