Tag Archives: εργατικοί αγώνες

Εκδήλωση-Συζήτηση: Προγράμματα KOX/VOUCHER ή αλλιώς πώς η κρίση γίνεται ευκαιρία για τα αφεντικά

Standard

voucher

Η πραγματική στόχευση αυτών των προγραμμάτων είναι η δημιουργία ενός ευέλικτου και απασχολήσιμου εργατικού δυναμικού που θα αναζητά πακέτα απασχόλησης και κατάρτισης χωρίς μόνιμη δουλειά και μισθό και χωρίς κανένα εργασιακό δικαίωμα προγενέστερων εποχών. Ταυτοχρόνως, ένα ζήτημα που προκύπτει από την εμφάνιση των προγραμμάτων voucher είναι το πώς η αναδιοργάνωση στον εργασιακό τομέα τείνει να δημιουργήσει μια συνθήκη στην οποία ο συνδικαλισμός θα είναι αδύνατος. Οι απασχολούμενοι στα προγράμματα αυτά τίθενται σε μια κατάσταση διαρκούς εξάρτησης, γεγονός που συντελεί στη διάσπαση των ενιαίων εργατικών στρωμάτων και στη δημιουργία ελαστικών εργαζομένων, μόνων απέναντι στο κεφάλαιο. Βρισκόμαστε δηλαδή μπροστά σε μία προσπάθεια της κυριαρχίας να κατακερματίσει την εργατική τάξη και ο ταξικός αγώνας να μην γίνεται πλέον με όρους συλλογικούς (εργατική τάξη απέναντι στο κεφάλαιο) αλλά με ατομικούς όρους  (μεμονωμένος εργάτης απέναντι στο κεφάλαιο), υποτιμώντας ακόμα περισσότερο την εργασία και απαξιώνοντας την κοινότητα των εργατών.

– προγράμματα voucher και πώς αλλάζουν πλήρως το εργασιακό πεδίο

– παρουσίαση των εκδόσεων: «workfare: η συνέχεια της ανεργίας με άλλα μέσα» και «workfare reloaded: αγώνες ενάντια στην επιβολή της εργασίας ως ωφέλειας» από τη συνέλευση για την κυκλοφορία των αγώνων (Σ.ΚΥ,Α) από την Αθήνα http://skya.espiv.net/

– μεταφορά της εμπειρίας οργάνωσης των ανέργων από το σωματείο βάσης ανέργων και επισφαλώς εργαζομένων Αθήνας http://swbanergwn.espivblogs.net/

ΣΑΒΒΑΤΟ 7 ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ, 19.00 μ.μ. στο ΕΡΓΑΤΙΚΟ ΚΕΝΤΡΟ ΠΑΤΡΑΣ (Κολοκοτρώνη 20, πλ. Όλγας)

Συνέλευση Αναρχικών για την Κοινωνική & Ταξική Αντεπίθεση

 blog: https://saktapatra.wordpress.com/

Για επικοινωνία:

– email: saktapatra@gmail.com

– Τρίτη-Πέμπτη-Σάββατο, 19.00 με 23.00 στον αυτοδιαχεριζόμενο χώρο “επί τα πρόσω”, Πατρέως 87 (λίγο κάτω από τις σκάλες)

Advertisements

Αλληλεγγύη στους μετανάστες εργάτες της Μανωλάδας

Standard

πανοΣΑΚΤΑ

Στις 17 Απρίλη 2013, διακόσιοι περίπου μετανάστες-εργάτες γης δέχτηκαν δολοφονική επίθεση, με καταιγισμό πυροβολισμών, από τον μεγαλοτσιφλικά Βαγγελάτο και τους επιστάτες-μπράβους του, στη Νέα Μανωλάδα Ηλείας. Οι μετανάστες εργάτες διεκδικούσαν με απεργία και μαζική κινητοποίηση το αυτονόητο: την καταβολή δηλαδή των δεδουλευμένων 6 μηνών στα χωράφια της φράουλας. Η κινητοποίηση χτυπήθηκε εν ψυχρώ από τους μπράβους των αφεντικών, με αποτέλεσμα να υπάρχουν περίπου 30 τραυματίες, εκ των οποίων τέσσερις σε σοβαρή κατάσταση.

Το συμβάν αυτό δεν αποτελεί ούτε τυχαίο ούτε μεμονωμένο περιστατικό. Στη Μανωλάδα, η παραγωγή φράουλας στηρίζεται στο δουλεμπόριο μεταναστών, στη μαύρη εργασία, στα απλήρωτα μεροκάματα και στις ακόμα πιο άθλιες συνθήκες διαβίωσης. Οι συνθήκες αυτές περιλαμβάνουν ανθρώπους στοιβαγμένους σε παραπήγματα, δωδεκάωρη εργασία για ένα κομμάτι ψωμί, μετατρέποντας έτσι τη ζωή τους σε μια σύγχρονη μορφή σκλαβιάς. Χαρακτηριστικό παράδειγμα τα όσα έγινα το 2008, όταν μετά την απεργία 1500 εργατών που διεκδικούσαν τα δεδουλευμένα τους, εξαπολύθηκε πογκρόμ σε βάρος τους από τους μπράβους των αφεντικών. Ο ένας από τους δράστες μάλιστα είχε συμμετάσχει και τότε σε βασανισμούς μεταναστών, σπάζοντας με σφυρί τα χέρια ενός και σέρνοντας τον με αγροτικό αυτοκίνητο για ένα χιλιόμετρο. Άλλωστε, η συγκεκριμένη περιοχή αποτελεί στην κυριολεξία έναν οικονομικό παράδεισο για τ’ αφεντικά. Το μόνο που ισχύει, είναι ο νόμος που επιβάλλουν τα αφεντικά με τις πλάτες του κράτους καταστρατηγώντας κάθε εργατικό κεκτημένο.

Από τις 6 Ιουνίου έχει ξεκινήσει στα δικαστήρια της Πάτρας η δίκη του μεγαλοτσιφλικά Βαγγελάτου και των μπράβων του. Η δίκη διεξάγεται σε κλίμα τρομοκρατίας με έντονη αστυνομική παρουσία στο εσωτερικό του δικαστηρίου, προπηλακισμούς και εκφοβισμούς των μαρτύρων κατηγορίας και απειλές και ύβρεις σε βάρος των αλληλέγγυων. Στο ίδιο κλίμα εντάσσεται και ο ξυλοδαρμός βασικού μάρτυρα κατηγορίας στη δίκη, ο οποίος δέχθηκε επίθεση στις 27 Ιουνίου στην παράγκα που μένει στη Μανωλάδα, όταν άγνωστοι μπήκαν σε αυτή και απαίτησαν να μην παρουσιάζεται στην δίκη απειλώντας ότι θα τον σκοτώσουν. Από κοντά και τα ελεγχόμενα ΜΜΕ που αποκρύπτουν την έκβαση της δίκης και τα γεγονότα που λαμβάνουν χώρα σε αυτή, εξυπηρετώντας για ακόμα μια φορά τα συμφέροντα των αφεντικών και του κράτους που τους υποθάλπει. Δεν είναι τυχαίο άλλωστε ότι συνήγορος υπεράσπισης του Βαγγελάτου και των μπράβων του είναι ο γνωστός υπερασπιστής τραμπούκων, μαφιόζων, δολοφόνων, φασιστών και λοιπών καθαρμάτων, Α. Κούγιας, που προσπαθεί διακαώς από την πλευρά του να ευτελήσει όσα λέγονται από τους μάρτυρες κατηγορίας.

Ο αγώνας των μεταναστών εργατών γης στη Μανωλάδα είναι ένα κομμάτι απλά του αγώνα που διεξάγουν πολλοί εργαζόμενοι σε διάφορους χώρους δουλειάς ενάντια στην τρομοκρατία των αφεντικών. Από τις μαχητικές καθαρίστριες του υπουργείου οικονομικών που με τη δυναμική και τη διάρκεια που έχουν δώσει στον αγώνα τους αποτελούν σύμβολο αξιοπρέπειας και αντίστασης για όσους αγωνίζονται σήμερα, μέχρι τον αγώνα εκατοντάδων μεταναστών εργατών γης στη Σκάλα Λακωνίας, που κάνουν απεργία από τις 4 Ιούλη με κύρια αιτήματα την παύση των διώξεων από την τοπική αστυνομία και την καταβολή των χρημάτων που τους χρωστάνε οι τοπικοί εργοδότες τους, εκείνο που πρέπει να γίνει κατανοητό είναι πως η νικηφόρα έκβαση τους εξαρτάται από τη σύνδεση τους και την ανάπτυξη και άλλων τέτοιων αγώνων που θα κατορθώσουν από κοινού να ανατρέψουν τη βάρβαρη επίθεση που διεξάγουν τα αφεντικά και το κράτος. Τα παραπάνω παραδείγματα όσο ακραία και αν φαντάζουν, δεν είναι μια σκληρή παρένθεση σε μια κατά τα άλλα αρμονική συνύπαρξη ανάμεσα στα αφεντικά και τους εργάτες. Στην πραγματικότητα η εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο αποτελεί κανόνα, που επιβάλλει η εξουσία για να απομυζεί την εργατική δύναμη και να κερδοσκοπεί σε βάρος των εργατών. Οι, κάθε είδους, επιθέσεις των αφεντικών απέναντι στους εργάτες προκύπτουν από την ίδια τη συνθήκη της ταξικής ανισότητας. Οι μετανάστες χωρίς χαρτιά, ως το πιο υποτιμημένο κομμάτι της εργατικής τάξης, βιώνουν αυτή τη συνθήκη παντού. Μια συνθήκη που αργά ή γρήγορα είναι το μέλλον που επιφυλάσσεται και για εκατομμύρια ντόπιους προλετάριους.

Για μας, τα πράγματα είναι ξεκάθαρα. Tο κράτος και οι καπιταλιστές από τη μια και οι εκμεταλλευόμενοι και καταπιεσμένοι από την άλλη, είναι δύο στρατόπεδα που βρίσκονται σε ένα διαρκή πόλεμο, όσο και αν επιδιώκεται η ειρηνική «συνεργασία» τους. Γι’ αυτό είναι επιτακτική η ανάγκη να συνειδητοποιήσουμε την ταξική μας θέση και να παραταχθούμε οργανωμένα απέναντι στους εκμεταλλευτές μας. Με όπλο την αλληλεγγύη μας να προχωρήσουμε σε κοινούς αγώνες όλων των εκμεταλλευόμενων, ντόπιων και μεταναστών, μακριά από επίπλαστους διαχωρισμούς. Απέναντι στα σχέδιά τους για ματωμένο κέρδος στις πλάτες εξαθλιωμένων εργατών, να απαντήσουμε συλλογικά με καθημερινούς αγώνες, στους χώρους δουλείας .στα πανεπιστήμια, στα σχολεία, σε κάθε γειτονιά. Για την ανατροπή των σχέσεων εκμετάλλευσης κι εξουσίας και το χτίσιμο ενός νέου κόσμου ισότητας, αλληλεγγύης κι ελευθερίας, όπου η εργασία δεν θα είναι μια συνθήκη εξαναγκαστικής επιβίωσης αλλά μια δημιουργική κοινωνική διεργασία.

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΟΥΣ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΣ ΕΡΓΑΤΕΣ ΤΗΣ ΜΑΝΩΛΑΔΑΣ – ΠΟΛΕΜΟ ΣΕ ΚΡΑΤΟΣ ΚΑΙ ΑΦΕΝΤΙΚΑ

Συνέλευση αναρχικών για την κοινωνική και ταξική αντεπίθεση

http://saktapatra.wordpress.com/

Πάτρα, 15 Ιούλη 2014

εκδήλωση-συζήτηση για την απεργία των διοικητικών, 17/5, 16:00, στο κτίριο Σ3 της αρχιτεκτονικής

Standard
από αυτόνομο σχήμα ηλεκτρολόγων και αυτόνομο σχήμα πολιτικών μηχανικών

από αυτόνομο σχήμα ηλεκτρολόγων και αυτόνομο σχήμα πολιτικών μηχανικών

Προβολές και συζήτηση για την ιστορία της εργατικής πρωτομαγιάς και τους εργατικούς αγώνες τότε και σήμερα

Standard

ekdil_1mah-212x300

ΠΡΟΒΟΛΕΣ: 1. Ο ΑΓΩΝΑΣ (ΜΙΑ ΤΑΙΝΙΑ ΤΩΝ ΕΞΙ)

2. ΝΤΟΚΙΜΑΝΤΕΡ ΓΙΑ ΤΑ ΓΕΓΟΝΟΤΑ ΤΟΥ ΜΑΪΟΥ 1936 ΣΤΗ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ

ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 2 ΜΑΪΟΥ, 20.00

στον αυτοδιαχειριζόμενο χώρο Επί τα Πρόσω (Πατρέως 87 στις σκάλες)

Ενάντια στην κρατική καταστολή,Αλληλεγγύη στον αγώνα των εργαζομένων της ΕΡΤ

Standard

Κάτω τα χέρια από την ΕΡΤ – Καμία απόλυση εργαζομένου

Την Τρίτη 11 Ιούνη ο Σίμος Κεδίκογλου, κυβερνητικός εκπρόσωπος και  κατά το παρελθόν  trash τηλεοπτική περσόνα, ανακοίνωσε το κλείσιμο της ΕΡΤ και την απόλυση 2600 εργαζομένων. Η απόφαση αυτή ανακοινώθηκε αμέσως μετά τη δημοσίευση στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως της πράξης νομοθετικού περιεχομένου που επιτρέπει στον εκάστοτε υπουργό να κλείνει αυτοβούλως δημόσιους οργανισμούς υπό την δικαιοδοσία του.

Στις 23.11, η κυβέρνηση έριξε το σήμα (με τη συνδρομή αστυνομικών δυνάμεων). Οι εργαζόμενοι παραμένουν στα κτίρια της ΕΡΤ και εκπέμπουν (πλέον αποκλειστικά μέσω ίντερνετ), παρά τις απειλές ότι αν δεν αποχωρήσουν θα συλληφθούν επ’ αυτοφώρω και θα χάσουν την αποζημίωσή τους. Προσπάθειες να φιμωθούν έγιναν στη συνέχεια ρίχνοντας το site της ΕΡΤ www.ert.gr και κόβοντας το σήμα του 902 (μέσω της Digea) επειδή «έβγαζε» το απεργιακό δελτίο της ΕΡΤ.

Γιατί η ΕΡΤ;

Το κλείσιμο της ΕΡΤ επιβεβαιώνει το πέρασμα σε μια άλλη τάξη πραγμάτων, όπως άλλωστε φάνηκε και με τις αλλεπάλληλες επιστρατεύσεις απεργών (των εκπαιδευτικών, πριν καν αποφασίσουν απεργία). Το μοντέλο διαχείρισης έχει αλλάξει, έχει γίνει ολοκληρωτικό, έχουμε περάσει σε έναν νέου τύπου αυταρχισμό. Ένα αυταρχισμό άγριο που μπορεί να ξηλώσει χιλιάδες θέσεις εργασίας (δηλαδή να επηρεάσει τη ζωή χιλιάδων οικογενειών) μέσα σε λίγες ώρες, χωρίς κανένα πρόσχημα. Με το έτσι θέλω. Η απόλυση 2600 από έναν και μόνο οργανισμό εν μια νυκτί σημαίνει επίδειξη δύναμης από πλευράς της κυριαρχίας. Αν τους περάσει, από εκεί και πέρα τα πακέτα απολύσεων θα σκάνε το ένα μετά το άλλο. Είναι καθοριστική η στάση που θα δείξει το κίνημα σε αυτό το σημείο καμπής, δεν μας παίρνει για μια ακόμα ήττα. Και όλα αυτά γίνονται εντός δημοκρατίας, τους νόμους πάντα η κυριαρχία τους διαμόρφωνε και είναι ελαστικότατοι. Αυτά περί χούντας είναι επικίνδυνα επιδερμικές αναγνώσεις του τι συμβαίνει.

Σταδιακά θα συρρικνωθούν τα μέσα ενημέρωσης (η πολυφωνία έχει πεθάνει προ πολλού), ήδη φιμώνονται οι ριζοσπαστικές φωνές αντιπληροφόρησης (βλ. indymedia, 98FM). Ο πολιτισμός που θέλουν να επιβιώσει είναι αυτός του φόβου  (να τρέμουμε μην χάσουμε τα ελάχιστα που μας έχουν απομείνει και να οπισθοχωρούμε) και του κανιβαλισμού (να λένε όσοι εργάζονται στον ιδιωτικό τομέα τους δημόσιους υπαλλήλους «τεμπέληδες» και οι άνεργοι να εποφθαλμιούν τις θέσεις και των δύο). Ο θάνατός σου, η ζωή μου.

Το θάρρος, η αλληλεγγύη και η αυτοοργάνωση των κατατρεγμένων είναι για μια ακόμα φορά το ζητούμενο προκειμένου να ξεριζώσουμε εκ θεμελίων το σάπιο αυτό πολιτικο-οικονομικό σύστημα. Δεν επιδέχεται «βελτίωσης», ο καπιταλισμός δεν έχει άλλο πρόσωπο, όσοι νομίζουν ότι μπορούν να του «τραβήξουν τα χαλινάρια» θα βρεθούν σύντομα κάτω από το κάρο (ή στην κυβέρνηση, σε ρόλο «μια από τα ίδια»).

Αλληλεγγύη ενάντια στον αλληλοσπαραγμό

Είναι φανερό πως το κλείσιμο της ΕΡΤ είναι η αρχή μιας σειράς απολύσεων που θα έρθουν άμεσα στο δημόσιο. Όπως και η αύξηση του ωραρίου των εκπαιδευτικών στην δευτεροβάθμια είναι το πάτημα για τις απολύσεις που έρχονται στον κλάδο της εκπαίδευσης. Οι εργαζόμενοι στον κλάδο της υγείας τραβάνε δικό τους κουπί, καθώς η υγεία περνάει στα χέρια των ιδιωτών. Το νερό ιδιωτικοποιείται, άρα κι εκεί προετοιμάζονται απολύσεις. Η λίστα δεν έχει τελειωμό.

Σε όλη αυτή την επίθεση και σε μια περίοδο που η ανεργία ανεβαίνει συνεχώς, ο ρόλος όσων βιώνουμε την καταπίεση και την εκμετάλλευση δεν είναι άλλος από την οργάνωση ενάντια σε κάθε μορφή εξουσίας. Να μην τους έχουμε ανάγκη να μας δώσουν δουλειά (και μια ωραία πρωία να μας πετάνε στα αζήτητα), να μην περνάει η επιβίωσή μας από τα χέρια τους (και να μας εκβιάζουν συνέχεια), να διαχειριζόμαστε οι ίδιοι  κάθε έκφανση της ζωής μας: τη σίτιση, τη στέγαση, την παραγωγή, την υγεία, την παιδεία.

Εδώ Λιλιπούπολη…

Προφανώς δεν ξεχνάμε την κρατική προπαγάνδα που έκανε μέσα από τα παράθυρα της ΕΡΤ η Έλλη Στάη, ούτε την επίθεση που δέχτηκαν άλλα κομμάτια που απολύθηκαν και η ΕΡΤ σιώπησε (ανάμεσα σε αυτούς και πρακτικάριοι/μπλοκάκηδες της ΕΡΤ, που πήραν πόδι χωρίς να ακουστεί κιχ). Δεν ξεχνάμε όμως επίσης τον Χατζιδάκη, το θέατρο της Δευτέρας, τον Κουν, τη «Γαλήνη» του Βενέζη, το ιστορικό  αρχείο, την  μουσική στο Δεύτερο, τις εκπομπές του Χρυσοστόμου και του Πετρίδη, τη «Λιλιπούπολη» και τις ταινίες του Σαββατόβραδου. Δε δεχόμαστε τις μανιχαϊστικές αντιλήψεις για καλούς και κακούς υπαλλήλους, δεν αναγνωρίζουμε ισοπεδωτικές λογικές που «τεκμηριώνουν» τις απολύσεις.

Αλληλεγγύη στον αγώνα των εργαζομένων της ΕΡΤ

Ο αγώνας τους είναι και δικός μας

ΓΕΝΙΚΗ ΑΠΕΡΓΙΑ ΔΙΑΡΚΕΙΑΣ ΤΩΡΑ!

αναρχική ομάδα, dinamitera

Πάτρα 12/6

Ενημέρωση από πορεία ενάντια στην επιστράτευση των εκπαιδευτικών στην Πάτρα

Standard

3

Το απόγευμα της Δευτέρας 13 Μάη, περίπου 4 χιλιάδες άνθρωποι συγκεντρώθηκαν στην πλατεία Γεωργίου στην Πάτρα στέλνοντας ένα ηχηρό μήνυμα αντίστασης και αποφασιστικότητας απέναντι στην πολιτική επιστράτευση που κήρυξε η κυβέρνηση στην απεργία των καθηγητών μέσης εκπαίδευσης. Εκτός από την ΕΛΜΕ Αχαΐας που διοργάνωνε το συλλαλητήριο συμμετείχαν πολλά σωματεία εργαζομένων από άλλους κλάδους, φοιτητικοί σύλλογοι, κόμματα και οργανώσεις της Αριστεράς, αναρχικοί σύντροφοι και συντρόφισσες. Η πορεία ξεκίνησε γύρω στις 8.30 μμ και κινήθηκε σε κεντρικούς δρόμους της πόλης. Την Τρίτη αναμένεται η απόφαση της τοπικής ΕΛΜΕ για την επικύρωση της πρότασης για απεργία διαρκείας μέσα στις πανελλαδικές εξετάσεις…

Οι καθηγητές, όπως και όποιο κομμάτι της εργατικής τάξης επιλέγει τη ρήξη με την εργοδοσία και το κράτος, για να περάσει στην αντεπίθεση οφείλει να δημιουργήσει τις προϋποθέσεις εκείνες που θα μετατρέψουν τους ταξικούς αγώνες σε νικηφόρους αγώνες και όχι απλά σε μια εξατομικευμένη κλαδική διεκδίκηση αιτημάτων που είναι καταδικασμένη εκ των προτέρων σε αποτυχία. Η συνείδηση ότι ο εχθρός δεν βρίσκεται στο πρόσωπο του απεργού καθηγητή, λιμενεργάτη, αλληλέγγυου μαθητή ή γονέα, άνεργου, μετανάστη, τοξικομανή, άστεγου αλλά στο πρόσωπο του κράτους και του ντόπιου και διεθνές κεφαλαίου, η σύνδεση όλων αυτών των αγώνων με το παράλληλο ξεπέρασμα της συνδικαλιστικής γραφειοκρατίας και των ξεπουλημένων συνδικαλιστικών ηγεσιών που προσπαθούν να ανακόψουν την δυναμική των απεργιών, με την δημιουργία δικτύων αλληλεγγύης μεταξύ των απεργών και ταμείων αλληλεγγύης και αλληλοβοήθειας μεταξύ τους είναι μόνο κάποια από τα βήματα που ακυρώνουν στην πράξη την πολιτική επιστράτευση και ανοίγουν το δρόμο για την ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΓΕΝΙΚΗ ΑΠΕΡΓΙΑ ΔΙΑΡΚΕΙΑΣ!

 ΤΑΞΙΚΗ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΟΥΣ ΑΠΕΡΓΟΥΣ ΚΑΘΗΓΗΤΕΣ

ΟΥΤΕ ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΕΣ ΟΥΤΕ ΕΠΙΣΤΡΑΤΕΥΣΕΙΣ ΕΜΠΡΟΣ ΓΙΑ ΑΠΕΡΓΙΕΣ ΜΕ ΑΓΡΙΕΣ ΔΙΑΘΕΣΕΙΣ

ενημέρωση από : δυσήνιος ίππος