Tag Archives: καταλήψεις

Συγκέντρωση αλληλεγγύης στην κατάληψη ΚΥΛΙΚΕΙΟ ΟΚΤΑΓΩΝΟ

Standard

sigkentrosi-724x1024

 

http://oktagwno.squat.gr/

Advertisements

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΟΥΣ ΚΑΤΑΛΗΨΙΕΣ ΤΗΣ VILLA AMALIAS ΣΤΗΝ ΑΘΗΝΑ

Standard

villa_poster-1024x721

Το πρωί της Πέμπτης 20 Δεκέμβρη 2012 πραγματοποιήθηκε ευρείας έκτασης αστυνομική επιχείρηση στην κατάληψη Villa Amalias στην Αθήνα. Οι μπάτσοι, με πρόσχημα καταγγελίες “για διακίνηση ναρκωτικών” εισέβαλαν στο κατειλημμένο για 23 χρόνια κτίριο και συνέλαβαν 8 συντρόφους και συντρόφισσες που βρίσκονταν μέσα. Άμεσα, πλήθος κόσμου συγκεντρώθηκε έξω από την κατάληψη σε ένδειξη αλληλεγγύης στους καταληψίες και ενάντια στην απόπειρα τρομοκράτησης των αγωνιζόμενων ανθρώπων, ένα ακόμα επεισόδιο της οποίας διαδραματίστηκε εκείνη η τη μέρα. Συγκέντρωση διαμαρτυρίας πραγματοποιήθηκε και στο Δημαρχείο της Αθήνας, καθώς το κτίριο βρίσκεται στην ιδιοκτησία του Δήμου Αθηναίων, κατά τη διάρκεια της οποίας προσήχθησαν άλλοι 7 σύντροφοι και συντρόφισσες.

Είχε προηγηθεί το Σεπτέμβρη του 2012 η εκκένωση της κατάληψης Δέλτα στη Θεσσαλονίκη, ενώ ακολούθησαν οι συλλήψεις 92 αγωνιστών και αγωνιστριών που ανακατέλαβαν τη Villa Amalias το πρωί της 9ης Γενάρη 2013, η εκκένωση της κατάληψης Σκαραμαγκά στην Αθήνα την ίδια μέρα, η αποτυχημένη για το κράτος εισβολή στην κατάληψη Λέλας Καραγιάννη 37, το σφράγισμα των 3 κατειλημμένων χώρων στην Πάτρα (Παράρτημα, Μαραγκοπούλειο, Αυτοδιαχειριζόμενο Στέκι ΤΕΙ-Κατάληψη Ν. Γύζη 33) τον Αύγουστο του 2013, της κατάληψης Αντιβίωση στα Γιάννενα και Βαλβείου στο Μεσολόγγι λίγο καιρό αργότερα.

Σε μια περίοδο παρατεταμένης κρίσης του συστήματος σε όλα τα επίπεδα, το κράτος πραγματοποιεί μια διαρκή και ολοένα εντεινόμενη επίθεση εναντίον των ταξικών και κοινωνικών του εχθρών προσδοκώντας να δοθεί παράταση στο ήδη χρεοκοπημένο σύστημα πολιτικής και οικονομικής εξουσίας που έχει εδώ και καιρό βρει τα αδιέξοδα του. Σε αυτή τη συγκυρία, οι καταλήψεις και οι αυτοδιαχειριζόμενοι χώροι βρέθηκαν και συνεχίζουν να βρίσκονται στο στόχαστρο της καταστολής καθώς ως ορατές εστίες αντίστασης στα σχέδια του κράτους και του κεφαλαίου αποτελούσαν και συνεχίζουν να αποτελούν απειλή για το καθεστώς, κυρίως γιατί προωθούν τον αυτοοργανωμένο και “από τα κάτω” αγώνα, την αποδεσμευμένη από το εμπόρευμα και τη διαμεσολάβηση δημιουργία και έκφραση, τη συλλογική και οριζόντια διαχείριση της ζωής, επειδή με λίγα λόγια μπροστά στην εξαθλίωση και το θάνατο που υπόσχεται ο κόσμος του σήμερα, επιμένουν να κρατάνε ζωντανό το όραμα για την κοινωνία της ελευθερίας, της ισότητας και της αλληλεγγύης του αύριο.

Η Villa Amalias, υπήρξε για 23 ολόκληρα χρόνια ένα άκρως αιχμηρό αγκάθι στην καρδιά της αθηναϊκής μητρόπολης και αποτέλεσε γι’ αυτό το λόγο πολλές φορές στόχο για τις κρατικές και παρακρατικές συμμορίες, καταφέρνοντας επίμονα να επιβιώσει και να αναπτυχθεί μέσα στο βούρκο του ρατσισμού, της εξαθλίωσης, του εκφασισμού και του κοινωνικού κανιβαλισμού. Μέσα στο τεράστιο ψηφιδωτό των κινημάτων της αυτοοργάνωσης και της κοινωνικής/ταξικής αντίστασης, του συλλογικού αγώνα και της αλληλεγγύης, της αντιεμπορευματικής και αυτοοργανωμένης πολιτιστικής έκφρασης κατέχει εξέχουσα θέση και θα συνεχίσει να αποτελεί παράδειγμα και σημείο αναφοράς για τους αγωνιζόμενους ανθρώπους για πολλές ακόμα δεκαετίες, ενώ το φάντασμα της δεν θα πάψει ποτέ να στοιχειώνει τον ύπνο των εχθρών της.

Ως αυτοδιαχειριζόμενος χώρος “επί τα πρόσω” εκφράζουμε την αμέριστη αλληλεγγύη μας στους διωκόμενους καταληψίες συντρόφους και συντρόφισσες της Villa Amalias που δικάζονται στις 13 Ιούνη στην Αθήνα, όπως και σε κάθε άλλο κατειλημμένο και αυτοδιαχειριζόμενο χώρο που υφίσταται την καταστολή του κράτους και των μηχανισμών του, αναγνωρίζοντας πως οποιαδήποτε επίθεση πραγματοποιείται σε έναν από εμάς αποτελεί επίθεση εναντίον όλων μας και σαν τέτοια πρέπει να λάβει άμεσα την απάντηση που της αξίζει.

ΚΑΤΩ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΑΠΟ ΤΙΣ ΚΑΤΑΛΗΨΕΙΣ ΤΟΥΣ ΑΥΤΟΔΙΑΧΕΙΡΙΖΟΜΕΝΟΥΣ ΧΩΡΟΥΣ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΑΥΤΟΟΡΓΑΝΩΜΕΝΟΥΣ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟΥΣ ΚΑΙ ΤΑΞΙΚΟΥΣ ΑΓΩΝΕΣ

Η ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΟΠΛΟ ΜΑΣ!

ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ: ΤΡΙΤΗ 10 ΙΟΥΝΗ ΣΤΙΣ 18.00 ΣΤΟ ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ

αυτοδιαχειριζόμενος χώρος “επί τα πρόσω”
Πατρέως 87 στις σκάλες | epitaprosw.espivblogs.ne

Πρόγραμμα 3ήμερου εκδηλώσεων για την κατάληψη Παραρτήματος στην πλ. Όλγας: «40 χρόνια κοινωνικοί και ταξικοί αγώνες»

Standard

πατρα

Πέμπτη 3/10 :
19:00 –Δημοκρατικό “Συνταγματικό τόξο” ή Εργατικό ταξικό μέτωπο ενάντια στο
φασισμό; ΑΠΟ ΤΙΣ ΕΚΚΕΝΩΣΕΙΣ ΤΩΝ ΚΑΤΑΛΗΨΕΩΝ ΣΤΗΝ ΠΟΙΝΙΚΟΠΟΙΗΣΗ ΤΟΥ ΑΝΤΙΦΑΣΙΣΜΟΥ ΚΑΙ ΤΗ ΔΟΛΟΦΟΝΙΑ ΤΟΥ ΠΑΥΛΟΥ ΦΥΣΣΑ

Εισηγητής: Σάββας Μιχαήλ
Διοργάνωση: Οργάνωση Επαναστατικής Νεολαίας

21:30 –Προβολή ντοκυμαντέρ “40 χρόνια Παράρτημα” μια παραγωγή της αναρχικήςομάδας “δυσήνιος ίππος”

Παρασκευή 4/10 :
18:00 –Αντιρατσιστική, αλληλέγγυα στις καταλήψεις ΠΟΔΗΛΑΤΟΠΟΡΕΙΑ

20:00– Προβολή ντοκυμαντέρ μικρού μήκους για το αυτοδιαχειριζόμενοσυνεργείο ποδηλατών (bike kitchen)
20:30– Συλλογικό φαγοπότι μετά μουσικής

Σάββατο 5/10 :
18:00 –Κουκλοθεταρική παράσταση “Κρις κι οι κούκοι” από τους
“Αμπελοφάσουλα”

19:00 –Βιβλιοπαρουσίαση “Κρίση, αναδιάρθρωση και ταξικοί αγώνες στο
πανεπιστήμιο” έκδοση του “Κόκκινου Νήματος”

21:30 –Συναυλία με propaganda, σπείρα, ΕΚΜ-Ανεξέλεγκτης Σύγκρουσης Πορεία

Κάθε μέρα θα υπάρχουν ενημερωτικά έντυπα, βιβλιοπωλείο, έκθεση αφίσας και φωτογραφίας.

Μηχανοκίνητη πορεία — Αλληλεγγύης στις καταλήψεις

Εικόνα

img_20130914_164254

 

ΜΟΤΟΠΟΡΕΙΑ — ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ ΣΤΙΣ ΚΑΤΑΛΗΨΕΙΣ

ΤΡΙΤΗ 17 ΣΕΠΤΕΜΒΡΗ

ΠΛΑΤΕΙΑ ΠΑΝΑΧΑΙΚΗΣ 18.30

Κείμενο της αναρχικής ομάδας dinamitera για τις εκκενώσεις των καταλήψεων στην Πάτρα

Standard

ΟΣΟ Η ΚΥΡΙΑΡΧΙΑ ΘΑ ΧΤΙΖΕΙ ΤEΙΧΗ, ΕΜΕΙΣ ΘΑ ΤΑ ΓΚΡΕΜΙΖΟΥΜΕ ΓΙΑ ΝΑ ΚΑΤΑΚΤΗΣΟΥΜΕ ΤΗΝ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΜΑΣ!

 video από κατάληψη Σινιάλο για τις καταλήψεις της Πάτρας:

ΚΑΤΑΛΉΨΕΙΣ

3

Στις 5 Αυγούστου και ενώ η πόλη είναι σχεδόν άδεια, πραγματοποιείται τριπλή εκκένωση στην πόλη της Πάτρας στις καταλήψεις Παράρτημα, Μαραγκοπούλειο και Στέκι ΤΕΙ. (Οι επιθέσεις του κράτους εν μέσω διακοπών είναι σταθερή πρακτική, όπως είχε φανεί και στην πρώτη εκκένωση του Μαραγκοπουλείου πρόπερσι τα Χριστούγεννα). Τις καταλήψεις «κοσμούν» τις επόμενες μέρες πράσινες διμοιρίες και κλούβες της αστυνομίας, ενώ οι πόρτες και τα παράθυρα των καταλήψεων χτίζονται από τα επιδέξια χέρια των εργατών του δήμου πατρέων, αφού πρώτα τις αδειάσουν πετώντας στα σκουπίδια υλικό και υποδομές του  κινήματος (βιβλία, μπροσούρες, κείμενα, έπιπλα). Στην κατάληψη του Μαραγκοπουλείου συλλαμβάνονται 5 σύντροφοι και προσαγάγονται 11 ακόμη. Το δικαστήριο των 5 συντρόφων έχει οριστεί για την Τρίτη 13/8/2013.

Οι καταλήψεις στην πόλη της Πάτρας αλλά και οπουδήποτε, άλλες παλαιότερες, άλλες πιο καινούριες, αποτελούν ένα από τα σημαντικότερα εργαλεία του κινήματος, μιας και στεγάζουν σημαντικές δομές για την ύπαρξη και τη συνέχειά του. Λειτουργούν αντιιεραρχικά, με οδηγό την αυτοοργάνωση, την αλληλεγγύη, την κοινοκτημοσύνη και την ισότητα (αυτό που περιγράφει η κυριαρχία ως «ουτοπία και χάος»).

Το Παράρτημα, ένας ιστορικός χώρος στο κέντρο της Πάτρας, άρρηκτα συνδεδεμένος με κοινωνικούς αγώνες τεσσάρων δεκαετιών, υπήρξε μέχρι τώρα ένα ζωντανό κύτταρο αντιπληροφόρησης, αυτομόρφωσης, αυτοοργάνωσης και αντιεμπορευματικής τέχνης. Φιλοξενούσε πολυάριθμες πολιτικές ομάδες, ανοιχτές συνελεύσεις (αντιφασιστικής δράσης, ενάντια στη μισθωτή σκλαβιά, για την παρέμβαση στις σχολές, αυτόνομα φοιτητικά σχήματα, συνέλευση παγκιτών), εκδηλώσεις (προβολές, συζητήσεις, συναυλίες) και δραστηριότητες (από αυτοδιαχειριζόμενο ραδιόφωνο και καφενείο, μαθήματα ελληνικών για μετανάστες και παιδιά έως ομάδα ποδηλατών/ισσών και ακροβατών/ισσών). Παράλληλα αποτελούσε σημείο αφετηρίας για πορείες και διαδηλώσεις (απεργίες, φοιτητικές πορείες, 17 Νοέμβρη και άλλες πολύμορφες κινηματικές δράσεις).Ήταν ένας σταθερός πομπός αντικρατικού, αντικαπιταλιστικού και αντιφασιστικού λόγου στο κέντρο της πόλης, συμβάλλοντας στη σύνδεση των αγώνων και στη διεύρυνση του κινήματος (βλ. εξέγερση του Δεκέμβρη 2008).

Οι μεταγενέστερες καταλήψεις Μαραγκοπούλειο και Στέκι ΤΕΙ, φιλοξενούσαν με τη σειρά τους αυτοδιαχειριζόμενο καφενείο, βιβλιοπωλείο, δανειστική βιβλιοθήκη, συνελεύσεις και εκδηλώσεις. Επίσης στο Στέκι ΤΕΙ υπήρχε και στούντιο, προωθώντας την αντιεμπορευματική μουσική σκηνή. Και οι δύο αποτελούσαν πυρήνες παρέμβασης στη γειτονιά τους, ενισχύοντας την κινηματική δράση στην πόλη.

Οι επιθέσεις στις υποδομές του κινήματος από την πλευρά του κράτους είναι μια προφανής στρατηγική κίνηση στα πλαίσια του ταξικού πολέμου. Διανύουμε μια περίοδο όπου το κράτος γίνεται ολοκληρωτικό. Επιλέγει να επιτεθεί σε οποιαδήποτε ανάσα αντίστασης μπορεί να πλήξει τα συμφέροντα του κεφαλαίου και της ίδιας του της κυριαρχίας.

Παράλληλα, με την κίνηση του αυτή (και όχι μόνο) προωθεί τη φασιστική χρυσή αυγή και άλλα πατριωτικά/ακροδεξιά μορφώματα, γιατί λειτουργούν διαλυτικά και εμποδίζουν την οργανωμένη αντεπίθεση όσων πλήττονται. Ο μόνος τρόπος να απαλλαγούμε από τα αποτελέσματα της κρίσης αλλά και κάθε θεσμό εξουσίας και εκμετάλλευσης είναι να επιτεθούμε στις γενεσιουργές αιτίες, που δεν είναι άλλες από το παγκόσμιο καπιταλιστικό σύστημα και τα κράτη που τον συντηρούν. Αυτό μπορεί να γίνει μόνο από αυτούς που έχουν άμεσα υλικά συμφέροντα από την ανατροπή του καπιταλισμού. Γι’ αυτόν ακριβώς το λόγο η χρυσή αυγή και αλλά παρεμφερή μορφώματα δεν είναι αντισυστημικά, αλλά είναι απαραίτητα κομμάτια του συστήματος σε περιόδους κρίσης (πράγμα που επιβεβαιώνεται και ιστορικά). Έρχονται να παίξουν τον βρόμικο ρόλο που δεν μπορεί να παίξει από μόνη της η κυριαρχία, δηλαδή την καταστολή του «εσωτερικού εχθρού».

Ως εκ τούτου, δεν αποτελεί έκπληξη η καταστολή των καταλήψεων που λειτουργούν ως αντιφασιστικά αναχώματα, ούτε το γεγονός ότι το κράτος αγκάλιασε προστατευτικά τους φασίστες (βλ. την πρόσφατη μετακίνηση των γραφείων της χρυσής αυγής πάνω από το Μεταγωγών στη Γούναρη), ενισχυόμενο από την αλητεία-ρητορεία των τοπικών ΜΜΕ περί δύο «άκρων» (τον τελευταίο καιρό με πρωτοσέλιδα και άρθρα για τον κίνδυνο λόγω της συνύπαρξης του Μαραγκοπουλείου και των γραφείων των φασιστών στον ίδιο δρόμο).  

Διασύροντας τη δράση και την ίδια την ύπαρξη των καταλήψεων και των αυτοδιαχειριζόμενων χώρων (κάτι που όπως φάνηκε με την εκκένωση της βίλας αμαλίας στην Αθήνα –και όχι μόνο–, αποτελεί κεντρικό πολιτικό σχεδιασμό), η κυριαρχία προσπαθεί να αποσπάσει την κοινωνική συναίνεση. Κατονομάζοντας τον κόσμο του αγώνα και κάθε κίνηση αντίστασης ως επικίνδυνη, άνομη, τρομοκρατική ή ό,τι άλλο, επιδιώκουν να νομιμοποιήσουν την ύπαρξη του κράτους ως έναν φορέα απαραίτητο για την τάξη και την ασφάλεια. Πίσω από την ασφυκτική κρατική καταστολή (φυλακίσεις, βασανισμούς, επιστρατεύσεις, εκκενώσεις, στρατόπεδα συγκέντρωσης για τους μετανάστες), οι κεφαλαιοκράτες προλειαίνουν το έδαφος της «ανάπτυξης» κάνοντας την καθημερινότητα ολοένα και πιο ασφυκτική.

Οι μπολιγουντιανού τύπου επιχειρήσεις (Ξένιος Δίας, εκκενώσεις καταλήψεων, συλλήψεις «τρομοκρατών» στα σπίτια τους, επιθέσεις σε πορείες κ.ά.), φθηνές συμπαραγωγές κράτους και ΜΜΕ, αποτελούν το επισφράγισμα της “επιτυχίας”. Μέσα από τη δύναμη της εικόνας, υπενθυμίζεται ποιος είναι ο ισχυρός και τι περιμένει όποιον τολμήσει να σηκώσει κεφάλι!

Ο αγώνας ενάντια στην κυριαρχία είναι καθημερινός και ακατάπαυστος, από τη γειτονιά, τους χώρους δουλείας, τους δρόμους. Δημιουργούμε κάθε στιγμή εστίες αντίστασης και στιγμές ελευθερίας. Ως κομμάτι αυτού του αγώνα, θα παλεύουμε πάντα για την ανατροπή αυτού του σάπιου οικοδομήματος, θα δημιουργούμε νέους χώρους, θα ξαναπαίρνουμε τους παλιούς, θα βρισκόμαστε στους δρόμους και στις γειτονιές, στα χαλάσματα και θα δημιουργούμε. Γιατί όσο αυτοί θα καταστρέφουν, εμείς θα δημιουργούμε δομές αντίστασης και ελευθερίας, ξανά και ξανά.

ΕΧΟΥΜΕ ΤΟ ΔΙΚΑΙΟ ΜΕ ΤΟ ΜΕΡΟΣ ΜΑΣ!

Εμείς ως αναρχικοί/ές που δραστηριοποιούμαστε στην Πάτρα, συνεχίζουμε κανονικά την καθημερινή μας δράση σε εργατικές συνελεύσεις και σωματεία, στις συνελεύσεις των γειτονιών μας, στα αυτόνομα σχήματα των σχολών μας και σε κάθε πεδίο παρέμβασης με στόχο τη ριζοσπαστικοποίηση και τη σύνδεση των κοινωνικών και ταξικών αγώνων. Οραματιζόμαστε και παλεύουμε για μια κοινωνία όπου η εργασία δεν θα είναι εκβιασμός για ένα ψωρομεροκάματο αλλά ανθρώπινη δημιουργία, η ελευθερία και η ισότητα θα διέπουν τις ανθρώπινες σχέσεις, η φύση δεν θα είναι προϊόν εκμετάλλευσης αλλά πηγή ζωής, και θα εκλείψει η εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο. Δεν είναι τα ντουβάρια, είναι οι ιδέες και η δράση μας…

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΟΥΣ 5 ΣΥΛΛΗΦΘΕΝΤΕΣ ΣΥΝΤΡΟΦΟΥΣ  ΤΗΣ ΚΑΤΑΛΗΨΗΣ ΜΑΡΑΓΚΟΠΟΥΛΕΙΟΥ

 

ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ-ΑΥΤΟΟΡΓΑΝΩΣΗ-ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ

 

αναρχική ομάδα, Dinamitera

10/8/2013

κείμενα συλλογικοτήτων και ομάδων της Πάτρας που βγήκαν αυτές τις μέρες με αφορμή την εκκένωση των καταλήψεων:

Αναρχικοί-ες, αντιεξουσιαστές-στριες, καταληψίες, αλληλέγγυοι-ες

Αντιφασίστες αγωνιστές, αμετανόητοι καταληψίες

Σχολείο Μεταναστών «Το τελευταίο θρανίο»

Αναρχική ομάδα «Δυσήνιος Ίππος»

Αυτόνομη ποδοσφαιρική ομάδα

Πέρασμα, συλλογικό εγχείρημα λόγου και δράσης

Συνέλευση ενάντια στον κοινωνικό, παρακρατικό και κρατικό φασιμό

Αυτοδιαχειριζόμενος χώρος, ΑΝΑΤΟΠΙΑ

Αναρχικοί/ες, Αλληλέγγυοι/ες

Porto Patrasso

Ράδιο κατάληψη,  93,7

No man’s land
Ελευθεριακή πρωτοβουλία ενάντια στο κράτος και στο κεφάλαιο

Αντίστροφη Μέτρηση

Οι χρόνοι και οι χώροι της μητρόπολης είναι δικοί μας

Standard

για πάντα ανίκανοι να νικήσουν

αυτό που δεν μπορούν ν’ αντιληφθούν
 Σίγουρα θα έχεις ακούσει για εκείνα τα ζώα τα οποία, για να ξεφύγουν από μια παγίδα, ακρωτηριάζουν το ένα πόδι τους. Αυτή είναι μια ιδιότητα των θηρίων. Ο άνθρωπος θα παρέμενε παγιδευμένος, θ’ άντεχε τον πόνο, θα παρίστανε το νεκρό έτσι ώστε να επιτεθεί με τη σειρά του στον θηρευτή και να τον εξολοθρεύσει, εξαφανίζοντας έτσι μια απειλή για το ίδιο του το είδος.
Frank Herbert, Ο μεσσίας του Dune.
976594_10201154914063336_1492587881_o
 
Να ‘μαστε λοιπόν. Ακόμα εδώ. Ακόμα στους δρόμους και τα σοκάκια, στις πλατείες και τα πάρκα, στους χώρους και τους χρόνους αυτής της μητρόπολης. Στους χώρους και τους χρόνους που είναι δικοί μας γιατί είναι η Ζωή μας. Γιατί στα σωθικά τους οργιζόμαστε και γελάμε, δημιουργούμε και καταστρέφουμε, χτίζουμε και γκρεμίζουμε, κινούμαστε και ξαποσταίνουμε, γελάμε και κλαίμε, λαχανιάζουμε και ιδρώνουμε, χορεύουμε και τραγουδάμε, στραβοπατάμε και συνεχίζουμε, υψώνουμε τις γροθιές μας και σφίγγουμε τα δόντια μας, αντιστεκόμαστε και αγωνιζόμαστε. Κόντρα σε τείχη και μπάρες, περιφράξεις και συρματοπλέγματα. Κόντρα στον αργό θάνατο της εξατομίκευσης και την εθελόδουλη αθλιότητα του σταρχιδισμού. Κόντρα στην ξεδιάντροπη αλαζονεία της εξουσίας και την πατροπαράδοτη θρασυδειλία της εθνικοφροσύνης, του ρατσισμού, του φασισμού. Κόντρα στην εξανδραποδισμένη εποχή των δολοφόνων και των δουλεμπόρων. Κόντρα στο καθεστώς έκτακτης ανάγκης και τον σύγχρονο ολοκληρωτισμό. Με την ιστορία μας και τις ιστορίες μας. Με πάθη και εντάσεις, με παρορμήσεις και ενδοιασμούς, με συνέπεια και αντιφάσεις, με ανιδιοτέλεια και απογοητεύσεις, με θέληση και αυταπάρνηση. Με την άνομη αξιοπρέπεια, κόντρα στην σιδερόφρακτη νομιμοφροσύνη. Για να μη γίνει συνήθεια ο φόβος. Για να μη γίνει νόμος η σιωπή.
Να ‘μαστε λοιπόν. Ακόμα εδώ.  Όχι με τις μωρές φιλοδοξίες της «καλλιτεχνικής καταξίωσης», αλλά με τον κοπιαστικό οίστρο της αυτο-οργανωμένης έκφρασης. Όχι με τις αγοραίες λογικές του κέρδους και του εμπορεύματος, αλλά με τις ζώσες δυσκολίες της ελεύθερης συνεισφοράς.
Όχι κάτω από τους προβολείς της κοινωνίας του θεάματος, αλλά μέσα από την πραγμάτωση της d.i.y δημιουργίας. Όχι υπό το βάρος στερεοτύπων και ρόλων, αλλά με τη διαχρονικότητα των αξιών της αυτενέργειας και του αυτό-καθορισμού. Όχι μέσα στις γυάλες του ξεφτι(λι)σμένου life style, αλλά μέσα στο αρχιπέλαγος του δικού μας αδέσποτου πολιτισμού.
Στον καθένα σύμφωνα με τις ανάγκες του, από τον καθένα σύμφωνα με τις δυνατότητες του. Και ας θέλουν να μας πείσουν οι θηρευτές αυτού του παλιού κόσμου ότι όλα αυτά είναι ξεπερασμένα. Να συνεχίσουμε ν’ αναζητούμε διαρκή περάσματα, ν’ ανοίγουμε συλλογικές ρωγμές, να κυοφορούμε συνολικές ρήξεις. Γιατί είμαστε ακόμα εδώ. Μην ψάξεις μακριά. Κοίταξε γύρω σου και θα μας δεις παντού. Θα μας δεις να καθρεφτιζόμαστε μέσα σ’ όλα τα  κρυστάλλινα βλέμματα που διψάνε για Ζωή και Ελευθερία.
γιατί όσα είπαμε ισχύουν,
γιατί συνεχίζουμε να είμαστε εικόνα από το μέλλον…