Tag Archives: μετανάστες

Ούτε στρατόπεδα συγκέντρωσης ούτε «κέντρα φιλοξενίας»

Standard

Laurent-10

«Ο Πόλεμος είναι μια πράξη βίας, προορισμένη στο να καταναγκάσει τον αντίπαλο να εκτελέσει τη θέλησή μας, είναι μια απλή συνέχιση της πολιτικής με άλλα μέσα».

Καρλ φον Κλαούζεβιτς “Περί Πολέμου”

Ο πόλεμος που διεξάγουν οι παγκόσμιοι κυρίαρχοι για την καθυπόταξη και την λεηλασία της καπιταλιστικής περιφέρειας, επιφέρει ανυπολόγιστες κοινωνικές και περιβαλλοντικές καταστροφές, γεγονός που δημιουργεί τεράστιες γεωπολιτικές ανακατατάξεις, καθώς ολόκληροι πληθυσμοί εξαναγκάζονται στο να ζουν σε συνθήκες φτώχειας, εξαθλίωσης, ασθενειών και θανάτου, ενώ σημαντικό κομμάτι τους υποχρεώνεται να εγκαταλείψει τον τόπο του αναζητώντας μια καλύτερη ζωή στο εσωτερικό του «καπιταλιστικού παράδεισου» των δυτικών κοινωνιών. Γεννιούνται έτσι ολόκληρες στρατιές εξαθλιωμένων ανθρώπων με κατεύθυνση τη δυτική και βόρεια Ευρώπη, πολλοί από τους οποίους δεν καταφέρνουν ποτέ να περάσουν στο εσωτερικό της, επειδή είτε δολοφονούνται στα σιδερόφρακτα σύνορα της Ευρώπης-φρούριο είτε πνίγονται με σαπιοκάραβα προσπαθώντας να διασχίσουν τη θαλάσσια περιοχή του Αιγαίου και της Μεσογείου. Όσοι φυσικά από αυτούς τα καταφέρνουν γρήγορα συνειδητοποιούν πως ο παράδεισος που ονειρεύονταν δεν είναι τίποτα άλλο από μια κόλαση άγριας εκμετάλλευσης, καταστολής, ρατσισμού και θανάτου.

Το ελληνικό κράτος, ως νοτιοανατολικό άκρο-σύνορο της Ευρωπαϊκής Ένωσης, λειτουργεί ως ένα είδος στρόφιγγας μέσω της οποίας τα ευρωπαϊκά κράτη ρυθμίζουν τις προσφυγικές και μεταναστευτικές ροές σύμφωνα με τις ανάγκες των αφεντικών, αλλά και με γνώμονα ευρύτερες πολιτικές σκοπιμότητες. Ανάλογα με τους πολιτικούς και οικονομικούς συσχετισμούς, είτε χρησιμοποιούν τους μετανάστες ως φθηνό και εύκολα αναλώσιμο εργατικό δυναμικό όταν τους χρειάζονται είτε τους εγκλωβίζουν στο εσωτερικό του κράτους εισόδου -του ελληνικού στη μεγάλη πλειοψηφία των περιπτώσεων- στο οποίο δημιουργείται μια αποθήκη εκατοντάδων χιλιάδων ανθρώπων που διαβιούν σε συνθήκες απόλυτης εξαθλίωσης, βρίσκονται αντιμέτωποι με την κατασταλτική μανία του κράτους και υφίστανται το ρατσιστικό μένος των φασιστικών και παρακρατικών συμμοριών. Αρκετοί από αυτούς στοιβάζονται για μήνες σε στρατόπεδα συγκέντρωσης, χωρίς στην πραγματικότητα να έχουν διαπράξει κανένα συγκεκριμένο αδίκημα, παρά μόνο επειδή δεν διαθέτουν νόμιμη άδεια διαμονής στη χώρα, επιβεβαιώνοντας πως το στρατόπεδο αποτελεί τον πραγματικό τόπο εντός του οποίου λαμβάνει σάρκα και οστά η κατάσταση εξαίρεσης. Για τον εγκλεισμό τους στα στρατόπεδα, το ελληνικό κράτος επιδοτείται με μια σειρά από ευρωπαϊκά κονδύλια με τα οποία πλουτίζουν διάφοροι πολιτικοί, κατασκευαστικοί και οικονομικοί κύκλοι.

«Ο σύγχρονος ολοκληρωτισμός μπορεί να οριστεί ως η θέσμιση, μέσω της κατάστασης εξαίρεσης, ενός κατά νόμον εμφυλίου πολέμου που επιτρέπει την φυσική εξόντωση όχι μόνο των πολιτικών αντιπάλων, αλλά και ολόκληρων κατηγοριών πολιτών που για κάποιο λόγο δίνουν την εντύπωση ότι δεν μπορούν να ενσωματωθούν στο πολιτικό σύστημα. […]Το στρατόπεδο είναι ο χώρος που ανοίγεται, όταν η κατάσταση εξαίρεσης αρχίζει να καθίσταται ο κανόνας».

Giorgio Agamben, “Κατάσταση εξαίρεσης”, “Το στρατόπεδο ως νόμος της νεωτερικότητας”

Πριν λίγο καιρό, ο Sayed Mahdi Akbare, 23 χρονών από το Αφγανιστάν, ο οποίος ήταν έγκλειστος στο στρατόπεδο συγκέντρωσης της Αμυγδαλέζας, υπέκυψε στις ασθένειές του λόγω άθλιων συνθηκών κράτησης και μη χορήγησης ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης. Ο Fatal Abdul από την Υεμένη αυτοκτόνησε στα κρατητήρια της διεύθυνσης Αλλοδαπών Θεσ/νικης λόγω άρνησης των γιατρών για νοσηλεία. Λίγες μέρες μετά, ο Muhammad Nadim, 22 χρονών από το Πακιστάν, αυτοκτόνησε στο στρατόπεδο συγκέντρωσης της Αμυγδαλέζας. Είχε προηγηθεί ο για 23 μήνες εγκλεισμός του, η εκ νέου σύλληψη και κράτηση του σε κρατητήρια για ακόμα 3 μήνες μετά την πρώτη απελευθέρωση του και τέλος, ο εγκλεισμός του για δεύτερη φορά στο στρατόπεδο της Αμυγδαλέζας.

Τα στρατόπεδα συγκέντρωσης αποτελούν βασικό κομμάτι της διαχείρισης των μεταναστευτικών ροών σε περίοδο κρίσης, προς όφελος των αφεντικών, ενώ ιστορικά έχουν αποτελέσει, σε διαφορετικές περιόδους, τα πιο αποκρουστικά σημεία εξόντωσης των πληθυσμών που βρίσκονταν σε συνθήκη εξαίρεσης. Στο σύγχρονο καπιταλιστικό κόσμο, έρχονται να ελέγξουν την κινητικότητα της εργατικής δύναμης των μεταναστών στερώντας τους το δικαίωμα στη μετακίνηση εντός και μεταξύ συνόρων. Συνθέτουν έτσι μεγάλο μέρος του Καθεστώτος Έκτακτης Ανάγκης που έχει επιβληθεί τα τελευταία χρόνια με στόχο να αποκλειστούν από τη μια τα κομμάτια του πληθυσμού που “περισσεύουν” εξαιτίας της διαρκούς οικονομικής ύφεσης, αλλά και για να πειθαρχήσουν στη νέα ασφυκτική συνθήκη ζωής και εργασίας όλοι οι υπόλοιποι, αναγνωρίζοντας στους έγκλειστους των στρατοπέδων συγκέντρωσης, το μέλλον που επιφυλάσσουν το κράτος και τα αφεντικά και για τους ίδιους, εάν προκύψει ανάγκη.

«Θα εφαρμόσουμε τη λεγόμενη εποπτευόμενη ελευθερία. […] Σταδιακά (σ.σ. θα αφήνονται ελεύθεροι), μετά από ψυχολογική και κοινωνική υποστήριξη, αφού θα δώσουν διευθύνσεις διαμονής και θα έχουν και περιοριστικούς όρους».

Γιάννης Πανούσης, Υπουργός Προστασίας του Πολίτη

Σήμερα, η νέα πολιτική διαχείριση μπορεί φαινομενικά να υπόσχεται κατάργηση των στρατοπέδων συγκέντρωσης και την αντικατάστασή τους από “κέντρα φιλοξενίας”, δεν παύει όμως να διαπνέεται από το ίδιο πνεύμα αναγκαιότητας περιορισμού των μεταναστών και να ξεκινά από την ίδια αφετηρία με αυτή των υποστηρικτών των στρατοπέδων συγκέντρωσης, που δεν είναι άλλη από την αντιμετώπιση του μεταναστευτικού ως “προβλήματος” που πρέπει να λυθεί μέσω του αποκλεισμού και της παρανομοποίησης της ύπαρξης τους. Έτσι κι αλλιώς, η σύγχρονη μετανάστευση είναι σε μεγάλο βαθμό, απόρροια του ίδιου του καπιταλιστικού συστήματος και των ιμπεριαλιστικών επιλογών του, ώστε κανένας πολιτικός διαχειριστής του, όσες καλές προθέσεις κι αν είχε, δεν θα μπορούσε να ακολουθήσει πραγματικά φιλομεταναστευτική πολιτική (και φυσικά δεν εννοούμε τη -για επικοινωνιακούς λόγους- σταδιακή απελευθέρωση έγκλειστων μεταναστών από το στρατόπεδο της Αμυγδαλέζας).

Στην ουσία, η νέα διαχείριση του ζητήματος που εξαγγέλλεται από τη νέα κυβέρνηση συνεχίζει να λαμβάνει αντιμεταναστευτικά χαρακτηριστικά καθως επιβάλλει περιοριστικούς όρους για τους μετανάστες μέσω της διαρκούς παρουσίας τους σε αστυνομικά τμήματα, του γεωγραφικού περιορισμού τους σε συγκεκριμένες περιοχές ή της υποχρεωτικής δήλωσης μόνιμου τόπου κατοικίας. Σε κάθε περίπτωση, το νέο πλαίσιο άσκησης της αντι-μεταναστευτικής πολιτικής δεν σταματάει να συνεισφέρει στην εξυπηρέτηση των αναγκών του κεφαλαίου, αφού η διαιώνιση της συνθήκης παρανομοποίησης των ματαναστών ευνοεί τα κερδοσκοπικά συμφέροντα των αφεντικών, ενώ παράλληλα τους αφήνει έκθετους απέναντι στην κρατική καταστολή, τις φασιστικές συμμορίες που καραδοκούν έχοντας τους από καιρό στοχοποιήσει και σε κάθε είδους δουλεμπορικές μαφίες,καθώς και στην πιθανότητα εγκλεισμού τους σε ένα άλλο στρατόπεδο συγκέντρωσης από τα εκατοντάδες που υπάρχουν στο εσωτερικό της ευρωπαϊκής επικράτειας.

Άλλωστε, κοινός παρανομαστής του εγκλεισμού των μεταναστών σε στρατόπεδα συγκέντρωσης, της σχεδόν μηδαμινής παροχής ασύλου στους πρόσφυγες, της άγριας εκμετάλλευσης τους στα εργασιακά κάτεργα, της σεξουαλικής τους κακοποίησης στα σκλαβοπάζαρα του trafficking, των ρατσιστικών εγκλημάτων σε βάρος τους στο εσωτερικό των δυτικών μητροπόλεων, των δολοφονιών τους σύνορα της Ευρώπης-φρούριο είναι η κατάσταση παρανομίας που τους επιβάλλει το κράτος και αυτή δεν θίγεται σε καμία περίπτωση από τη νέα «εναλλακτική» πολιτική διαχείριση.

Από την πλευρά μας, στεκόμαστε ενάντια στην ποινικοποίηση των ανθρώπων και στην απαγόρευση της ελεύθερης μετακίνησής τους. Δεν αναγνωρίζουμε σε κανένα κράτος το δικαίωμα επιβολής κάθε είδους διαχωριστικών ορίων και επίπλαστων διαχωρισμών μεταξύ των ανθρώπων στη βάση του φύλου, της φυλής, της καταγωγής, της θρησκείας κ.ο.κ. Μακριά και ενάντια σε αυταπάτες περί εξωραϊσμού του υπάρχοντος συστήματος και πραγματικής βελτίωσης των όρων ζωής για τη συντριπτική πλειοψηφία της άγρια πληττόμενης κοινωνικής βάσης, συνεχίζουμε να αγωνιζόμαστε για την επαναστατική ανατροπή του κράτους και του καπιταλισμού, έχοντας την πεποίθηση πως η πραγματική ελευθερία, ισότητα και αυτάρκεια θα έρθει μόνο μέσα από τον αγώνα όλων, ντόπιων και μεταναστών, ενάντια στους κοινούς μας δυνάστες. Η απάντησή μας στο κράτος και τα αφεντικά πρέπει να είναι η συλλογικοποίηση των αντιστάσεων μας, η συνειδητοποίηση της κοινής μας θέσης -ντόπιων και μεταναστών- η αλληλοβοήθεια και ο αλληλοσεβασμός, χωρίς πλαστούς διαχωρισμούς (έθνος-φυλή, νόμιμος-παράνομος). Απέναντι στην προσπάθεια κατακερματισμού των καταπιεσμένων, να απαντήσουμε με ταξική αλληλεγγύη.

ΚΟΙΝΟΙ ΑΓΩΝΕΣ ΝΤΟΠΙΩΝ ΚΑΙ ΜΕΤΑΝΑΣΤΩΝ 

ΓΙΑ ΕΝΑΝ ΚΟΣΜΟ ΧΩΡΙΣ ΣΥΝΟΡΑ ΚΑΙ ΚΡΑΤΗ, ΧΩΡΙΣ ΕΚΜΕΤΑΛΛΕΥΣΗ ΚΑΙ ΚΑΤΑΠΙΕΣΗ
ΓΙΑ ΕΝΑΝ ΚΟΣΜΟ ΙΣΟΤΗΤΑΣ, ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ ΚΑΙ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ

συνέλευση αναρχικών για την κοινωνική και ταξική αντεπίθεση

Πάτρα, Μάρτης 2015 | saktapatra.wordpress.com

• email: saktapatra@gmail.com
• Τρίτη-Πέμπτη-Σάββατο, 20.00 με 23.00
στον αυτοδιαχεριζόμενο χώρο “επί τα πρόσω”, Πατρέως 87

Advertisements

ΚΕΙΜΕΝΟ ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΗ ΔΙΚΗ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΠΥΡΟΒΟΛΙΣΜΟΥΣ ΤΩΝ ΜΕΤΑΝΑΝΑΣΤΩΝ ΣΤΗ ΝΕΑ ΜΑΝΩΛΑΔΑ

Standard

man

 

Μην εθελοτυφλείς!

Η Μανωλάδα είναι κοντά…Το μέλλον μας είναι χωρίς αφεντικά!

σημειώσεις πάνω στη δίκη για τους πυροβολισμούς σε βάρος των μεταναστών -εργατών από τη Μανωλάδα

Στις 30 Ιούλη 2014, διαδραματίστηκε στα δικαστήρια της Πάτρας το τελευταίο επεισόδιο της δίκης του μεγαλοτσιφλικά Βαγγελάτου και των επιστατών–μπράβων του. Ο λόγος ήταν ότι οι τελευταίοι είχαν επιτεθεί με καταιγισμό πυροβολισμών σε δεκάδες μετανάστες-εργάτες γης στη νέα Μανωλάδα Ηλείας, οι οποίοι διεκδικούσαν με μαζική κινητοποίηση τα δεδουλευμένα 6 μηνών. Η απόφαση ήταν αθωωτική για το βασικό αδίκημα της εμπορίας ανθρώπων και για τους τέσσερις, ενώ δύο από τους μπράβους του Βαγγελάτου κρίθηκαν ένοχοι για την απόπειρα πρόκλησης σωματικών βλαβών, ποινή όμως που είναι εξαγοράσιμη και έχει ανασταλτικό χαρακτήρα μέχρι να εκδικαστεί η έφεση.

η συνέχεια –> εδώ

Συνέλευση αναρχικών για την κοινωνική και ταξική αντεπίθεση

Πάτρα, Αύγουστος 2014

http://saktapatra.wordpress.com/

Αλληλεγγύη στους μετανάστες εργάτες της Μανωλάδας

Standard

πανοΣΑΚΤΑ

Στις 17 Απρίλη 2013, διακόσιοι περίπου μετανάστες-εργάτες γης δέχτηκαν δολοφονική επίθεση, με καταιγισμό πυροβολισμών, από τον μεγαλοτσιφλικά Βαγγελάτο και τους επιστάτες-μπράβους του, στη Νέα Μανωλάδα Ηλείας. Οι μετανάστες εργάτες διεκδικούσαν με απεργία και μαζική κινητοποίηση το αυτονόητο: την καταβολή δηλαδή των δεδουλευμένων 6 μηνών στα χωράφια της φράουλας. Η κινητοποίηση χτυπήθηκε εν ψυχρώ από τους μπράβους των αφεντικών, με αποτέλεσμα να υπάρχουν περίπου 30 τραυματίες, εκ των οποίων τέσσερις σε σοβαρή κατάσταση.

Το συμβάν αυτό δεν αποτελεί ούτε τυχαίο ούτε μεμονωμένο περιστατικό. Στη Μανωλάδα, η παραγωγή φράουλας στηρίζεται στο δουλεμπόριο μεταναστών, στη μαύρη εργασία, στα απλήρωτα μεροκάματα και στις ακόμα πιο άθλιες συνθήκες διαβίωσης. Οι συνθήκες αυτές περιλαμβάνουν ανθρώπους στοιβαγμένους σε παραπήγματα, δωδεκάωρη εργασία για ένα κομμάτι ψωμί, μετατρέποντας έτσι τη ζωή τους σε μια σύγχρονη μορφή σκλαβιάς. Χαρακτηριστικό παράδειγμα τα όσα έγινα το 2008, όταν μετά την απεργία 1500 εργατών που διεκδικούσαν τα δεδουλευμένα τους, εξαπολύθηκε πογκρόμ σε βάρος τους από τους μπράβους των αφεντικών. Ο ένας από τους δράστες μάλιστα είχε συμμετάσχει και τότε σε βασανισμούς μεταναστών, σπάζοντας με σφυρί τα χέρια ενός και σέρνοντας τον με αγροτικό αυτοκίνητο για ένα χιλιόμετρο. Άλλωστε, η συγκεκριμένη περιοχή αποτελεί στην κυριολεξία έναν οικονομικό παράδεισο για τ’ αφεντικά. Το μόνο που ισχύει, είναι ο νόμος που επιβάλλουν τα αφεντικά με τις πλάτες του κράτους καταστρατηγώντας κάθε εργατικό κεκτημένο.

Από τις 6 Ιουνίου έχει ξεκινήσει στα δικαστήρια της Πάτρας η δίκη του μεγαλοτσιφλικά Βαγγελάτου και των μπράβων του. Η δίκη διεξάγεται σε κλίμα τρομοκρατίας με έντονη αστυνομική παρουσία στο εσωτερικό του δικαστηρίου, προπηλακισμούς και εκφοβισμούς των μαρτύρων κατηγορίας και απειλές και ύβρεις σε βάρος των αλληλέγγυων. Στο ίδιο κλίμα εντάσσεται και ο ξυλοδαρμός βασικού μάρτυρα κατηγορίας στη δίκη, ο οποίος δέχθηκε επίθεση στις 27 Ιουνίου στην παράγκα που μένει στη Μανωλάδα, όταν άγνωστοι μπήκαν σε αυτή και απαίτησαν να μην παρουσιάζεται στην δίκη απειλώντας ότι θα τον σκοτώσουν. Από κοντά και τα ελεγχόμενα ΜΜΕ που αποκρύπτουν την έκβαση της δίκης και τα γεγονότα που λαμβάνουν χώρα σε αυτή, εξυπηρετώντας για ακόμα μια φορά τα συμφέροντα των αφεντικών και του κράτους που τους υποθάλπει. Δεν είναι τυχαίο άλλωστε ότι συνήγορος υπεράσπισης του Βαγγελάτου και των μπράβων του είναι ο γνωστός υπερασπιστής τραμπούκων, μαφιόζων, δολοφόνων, φασιστών και λοιπών καθαρμάτων, Α. Κούγιας, που προσπαθεί διακαώς από την πλευρά του να ευτελήσει όσα λέγονται από τους μάρτυρες κατηγορίας.

Ο αγώνας των μεταναστών εργατών γης στη Μανωλάδα είναι ένα κομμάτι απλά του αγώνα που διεξάγουν πολλοί εργαζόμενοι σε διάφορους χώρους δουλειάς ενάντια στην τρομοκρατία των αφεντικών. Από τις μαχητικές καθαρίστριες του υπουργείου οικονομικών που με τη δυναμική και τη διάρκεια που έχουν δώσει στον αγώνα τους αποτελούν σύμβολο αξιοπρέπειας και αντίστασης για όσους αγωνίζονται σήμερα, μέχρι τον αγώνα εκατοντάδων μεταναστών εργατών γης στη Σκάλα Λακωνίας, που κάνουν απεργία από τις 4 Ιούλη με κύρια αιτήματα την παύση των διώξεων από την τοπική αστυνομία και την καταβολή των χρημάτων που τους χρωστάνε οι τοπικοί εργοδότες τους, εκείνο που πρέπει να γίνει κατανοητό είναι πως η νικηφόρα έκβαση τους εξαρτάται από τη σύνδεση τους και την ανάπτυξη και άλλων τέτοιων αγώνων που θα κατορθώσουν από κοινού να ανατρέψουν τη βάρβαρη επίθεση που διεξάγουν τα αφεντικά και το κράτος. Τα παραπάνω παραδείγματα όσο ακραία και αν φαντάζουν, δεν είναι μια σκληρή παρένθεση σε μια κατά τα άλλα αρμονική συνύπαρξη ανάμεσα στα αφεντικά και τους εργάτες. Στην πραγματικότητα η εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο αποτελεί κανόνα, που επιβάλλει η εξουσία για να απομυζεί την εργατική δύναμη και να κερδοσκοπεί σε βάρος των εργατών. Οι, κάθε είδους, επιθέσεις των αφεντικών απέναντι στους εργάτες προκύπτουν από την ίδια τη συνθήκη της ταξικής ανισότητας. Οι μετανάστες χωρίς χαρτιά, ως το πιο υποτιμημένο κομμάτι της εργατικής τάξης, βιώνουν αυτή τη συνθήκη παντού. Μια συνθήκη που αργά ή γρήγορα είναι το μέλλον που επιφυλάσσεται και για εκατομμύρια ντόπιους προλετάριους.

Για μας, τα πράγματα είναι ξεκάθαρα. Tο κράτος και οι καπιταλιστές από τη μια και οι εκμεταλλευόμενοι και καταπιεσμένοι από την άλλη, είναι δύο στρατόπεδα που βρίσκονται σε ένα διαρκή πόλεμο, όσο και αν επιδιώκεται η ειρηνική «συνεργασία» τους. Γι’ αυτό είναι επιτακτική η ανάγκη να συνειδητοποιήσουμε την ταξική μας θέση και να παραταχθούμε οργανωμένα απέναντι στους εκμεταλλευτές μας. Με όπλο την αλληλεγγύη μας να προχωρήσουμε σε κοινούς αγώνες όλων των εκμεταλλευόμενων, ντόπιων και μεταναστών, μακριά από επίπλαστους διαχωρισμούς. Απέναντι στα σχέδιά τους για ματωμένο κέρδος στις πλάτες εξαθλιωμένων εργατών, να απαντήσουμε συλλογικά με καθημερινούς αγώνες, στους χώρους δουλείας .στα πανεπιστήμια, στα σχολεία, σε κάθε γειτονιά. Για την ανατροπή των σχέσεων εκμετάλλευσης κι εξουσίας και το χτίσιμο ενός νέου κόσμου ισότητας, αλληλεγγύης κι ελευθερίας, όπου η εργασία δεν θα είναι μια συνθήκη εξαναγκαστικής επιβίωσης αλλά μια δημιουργική κοινωνική διεργασία.

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΟΥΣ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΣ ΕΡΓΑΤΕΣ ΤΗΣ ΜΑΝΩΛΑΔΑΣ – ΠΟΛΕΜΟ ΣΕ ΚΡΑΤΟΣ ΚΑΙ ΑΦΕΝΤΙΚΑ

Συνέλευση αναρχικών για την κοινωνική και ταξική αντεπίθεση

http://saktapatra.wordpress.com/

Πάτρα, 15 Ιούλη 2014

dinamitera–Όσο υπάρχει κράτος και κεφάλαιο, οι ειδήσεις νεκρών μεταναστών δεν έχουν τέλος

Standard

Όσο υπάρχει κράτος και κεφάλαιο, οι ειδήσεις νεκρών μεταναστών δεν έχουν τέλος

μεταναστ

Στις 5 Μαΐου στα ανοιχτά της Σάμου βρέθηκαν 22 πνιγμένοι άνθρωποι που επέβαιναν σε σκάφος με προορισμό το Βαθύ, αναζητώντας μια καλύτερη συνθήκη ζωής από αυτήν που βιώνουν στις χώρες όπου διαμένουν. Λίγες μόλις μέρες μετά, στις 12 Μαΐου στα ανοιχτά της Λαμπεντούζα, ένα ακόμα ναυάγιο με νεκρούς μετανάστες ήρθε να αποτελέσει άλλη μια είδηση νεκρών μεταναστών στη ευρύτερη περιοχή της μεσογείου.

Η μετακίνηση των ανθρώπων από ένα γεωγραφικό σημείο σε κάποιο άλλο, με διάφορες αφορμές, είναι μια αρχέγονη ανάγκη και επιλογή των ζωντανών οργανισμών πάνω στη γη προκειμένου να επιβιώσουν, όταν οι συνθήκες εκεί που ζουν γίνουν αβίωτες. Όμως, όπως όλες οι ανάγκες και οι επιλογές του ανθρώπου πέρασαν στα χέρια του κράτους και του κεφαλαίου, έτσι κι αυτή. Η μετανάστευση στο σήμερα αποτελεί μια επιβεβλημένη μετακίνηση πληθυσμών λόγω των δραστηριοτήτων του κεφαλαίου. Τα κράτη ορίζουν και περιφρουρούν με τη βία τα σύνορά τους και έχουν την εξουσία να διαχειρίζονται τις μετακινήσεις των πληθυσμών, χαρακτηρίζοντάς τες νόμιμες ή παράνομες.

Συνδυαστικά, πόλεμοι, οικονομική εξαθλίωση, κρατική καταστολή, ασφυκτικές κοινωνικοπολιτικές συνθήκες, οδηγούν σε τεράστιας κλίμακας μετακινήσεις ανθρώπων με κύρια κατεύθυνση τα μεγάλα καπιταλιστικά κέντρα (δυτική Ευρώπη, ΗΠΑ, Αυστραλία κτλ), αλλά και μικρότερα κέντρα για γεωγραφικούς λόγους (π.χ. η Ελλάδα ήταν ένας καπιταλιστικός παράδεισος των Βαλκανίων μετά την κατάρρευση του πρώην ανατολικού μπλοκ, πλέον αποτελεί πέρασμα προς τη δύση).

Οι μετανάστες, στην προσπάθειά τους να αναζητήσουν την τύχη τους κάπου αλλού, γίνονται θύματα εμπορίας, ταξιδεύουν υπό άθλιες συνθήκες, με τραγικό συχνά απολογισμό: trafficking, εξαθλίωση, εξευτελισμό, φυλακίσεις και σε πολλές περιπτώσεις θάνατο σε ναυάγια, από νάρκες σε σύνορα, από ασφυξία σε καμιόνια. Δεν είναι λίγες οι φορές που έχουμε ακούσει την είδηση (Λαμπεντούζα, Σάμο, Φαρμακονήσι, Χίο, κ.α.). Όλοι αυτοί οι θάνατοι, όλες αυτές οι δολοφονίες είναι τα αποτελέσματα της μεταναστευτικής πολιτικής των κρατών. Είναι η «αντιμετώπιση» του πλεονάζοντος εργατικού δυναμικού, που κάποτε προοριζόταν να κάνει τις πιο σκληρές δουλειές για ένα κομμάτι ψωμί στην πολιτισμένη δύση, αλλά σήμερα που περισσεύει φυλακίζεται σε στρατόπεδα συγκέντρωσης ή εξοντώνεται.

Το μέλλον που επιφυλάσσει η Κυριαρχία για όλους τους από τα κάτω είναι εξαθλίωση, εκμετάλλευση, ανέχεια, εγκλεισμός και θάνατος . Προκειμένου να ξεπεράσει την κρίση που διανύει θα αναδιαρθρωθεί με όλα της τα μέσα: στρατόπεδα συγκέντρωσης, φυλακές υψίστης ασφαλείας, λεηλασία της γης, καταστολή των αγωνιζόμενων, διάχυση του φασισμού, μαζικές διώξεις όπως ο ξένιος δίας, πνιγμούς, εκτελέσεις (βλ. ουκρανία), «αυτοκτονίες».

Ως αναρχικοί, παλεύουμε για έναν κόσμο χωρίς χαρτιά, σύνορα, κράτη, πατρίδες και εκμετάλλευση. Είμαστε αλληλέγγυοι στους μετανάστες, όχι από φιλανθρωπία ή ανθρωπισμό, αλλά διότι αναγνωρίζουμε ότι είναι ταξικοί μας σύμμαχοι, ότι ανήκουμε στην ίδια τάξη, και ότι το σήμερα που βιώνουν είναι το αύριο που επιφυλάσσουν και στην «πρωτοκοσμική» εργατική τάξη. Η αξιοπρέπεια είναι η μόνη επιλογή για όλους όσους πλήττονται. Η αντίσταση σε αυτό το σχέδιο εξόντωσης των «αδύναμων», ο αγώνας ενάντια στην προσπάθεια εξαθλίωσης των από τα κάτω είναι καθήκον όλων των εκμεταλλευόμενων. Για έναν κόσμο ΑΞΙΟΠΡΕΠΕΙΑΣ – ΙΣΟΤΗΤΑΣ – ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ.

αναρχική ομάδα dinamitera

Πάτρα 16/5 

Μικροφωνική αλληλεγγύης στους μετανάστες μικροπωλητές της ΑΣΟΕΕ και ενάντια στις αστυνομικές εισβολές από το σπασμένο γρανάζι

Standard
Την Παρασκευή 2/5, μέρα της δίκης των 12 συλληφθέντων μεταναστών μικροπωλητών (πήρε αναβολή για 25/6), πραγματοποιήσαμε μικροφωνική αλληλεγγύης στους μετανάστες μικροπωλητές της ΑΣΟΕΕ και ενάντια στις αστυνομικές εισβολές, στην εστία του πανεπιστημίου.

Την Παρασκευή 2/5, μέρα της δίκης των 12 συλληφθέντων μεταναστών μικροπωλητών (πήρε αναβολή για 25/6), πραγματοποιήσαμε μικροφωνική αλληλεγγύης στους μετανάστες μικροπωλητές της ΑΣΟΕΕ και ενάντια στις αστυνομικές εισβολές, στην εστία του πανεπιστημίου.

Μεταναστευτική πολιτική και στρατόπεδα συγκέντρωσης

Standard
η μπροσούρα  εκδόθηκε για το πολιτικό καφενείο που διοργάνωσε το ''σπασμένο γρανάζι'' στην Κατάληψη κυλικείο Οκτάγωνο στις 10/4/14.

η μπροσούρα εκδόθηκε για το πολιτικό καφενείο που διοργανώσε το σπασμένο γρανάζι στην Κατάληψη κυλικείο Οκτάγωνο στις 10/4/14.