ΕΚΘΕΣΗ ΒΙΒΛΙΟΥ ΚΑΙ ΚΑΦΕΝΕΙΟ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗΣ ΕΝΙΣΧΥΣΗΣ ΤΟ ΣΑΒΒΑΤΟ 28 ΦΛΕΒΑΡΗ

Κανονικό

book_epitaprosw_net

«τα αναρχικά βιβλία είναι όπλα 

ενάντια στο σύγχρονο ολοκληρωτισμό»


ΣΑΒΒΑΤΟ 28 ΦΛΕΒΑΡΗ

11.00 π.μ. ΕΚΘΕΣΗ ΚΙΝΗΜΑΤΙΚΟΥ ΒΙΒΛΙΟΥ
στο πάνω μέρος της πλατείας Γεωργίου
(σε περίπτωση βροχής στον Έσπερο)

20.30 ΚΑΦΕΝΕΙΟ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗΣ ΕΝΙΣΧΥΣΗΣ

της δανειστικής βιβλιοθήκης του στεκιού.
Στο πλαίσιο του καφενείου θα υπάρχει στο χώρο έκθεση εξαντλημένων κινηματικών εντύπων παλιότερων δεκαετιών

στον αυτοδιαχειριζόμενο χώρο «επί τα πρόσω»
(Πατρέως 87, κοντά στις σκάλες)

Eκδήλωση-Η Πάτρα στη γερμανική κατοχή

Κανονικό

Εθνική αντίσταση

ΤΕΤΑΡΤΗ 18-2 19.00

Εκδήλωση-Συζήτηση

Η γεωγραφία της πόλης επί κατοχής σημεία ιστορικής σημασίας

Ο ρόλος των συνεργατών με τις κατοχικές δυνάμεις

Γέννηση και εξέλιξη της αντίστασης στην πόλη

Εισήγηση από τον πατρινό ιστορικό Γ.Μόσχο

Προβολή σπάνιου αρχειακού υλικού

ΚΙΝΗΜΑ ΧΩΡΙΣ ΜΝΗΜΗ 

ΚΙΝΗΜΑ ΧΩΡΙΣ ΠΡΟΟΠΤΙΚΗ

Εκδήλωση-Συζήτηση: Προγράμματα KOX/VOUCHER ή αλλιώς πώς η κρίση γίνεται ευκαιρία για τα αφεντικά

Κανονικό

voucher

Η πραγματική στόχευση αυτών των προγραμμάτων είναι η δημιουργία ενός ευέλικτου και απασχολήσιμου εργατικού δυναμικού που θα αναζητά πακέτα απασχόλησης και κατάρτισης χωρίς μόνιμη δουλειά και μισθό και χωρίς κανένα εργασιακό δικαίωμα προγενέστερων εποχών. Ταυτοχρόνως, ένα ζήτημα που προκύπτει από την εμφάνιση των προγραμμάτων voucher είναι το πώς η αναδιοργάνωση στον εργασιακό τομέα τείνει να δημιουργήσει μια συνθήκη στην οποία ο συνδικαλισμός θα είναι αδύνατος. Οι απασχολούμενοι στα προγράμματα αυτά τίθενται σε μια κατάσταση διαρκούς εξάρτησης, γεγονός που συντελεί στη διάσπαση των ενιαίων εργατικών στρωμάτων και στη δημιουργία ελαστικών εργαζομένων, μόνων απέναντι στο κεφάλαιο. Βρισκόμαστε δηλαδή μπροστά σε μία προσπάθεια της κυριαρχίας να κατακερματίσει την εργατική τάξη και ο ταξικός αγώνας να μην γίνεται πλέον με όρους συλλογικούς (εργατική τάξη απέναντι στο κεφάλαιο) αλλά με ατομικούς όρους  (μεμονωμένος εργάτης απέναντι στο κεφάλαιο), υποτιμώντας ακόμα περισσότερο την εργασία και απαξιώνοντας την κοινότητα των εργατών.

- προγράμματα voucher και πώς αλλάζουν πλήρως το εργασιακό πεδίο

- παρουσίαση των εκδόσεων: «workfare: η συνέχεια της ανεργίας με άλλα μέσα» και «workfare reloaded: αγώνες ενάντια στην επιβολή της εργασίας ως ωφέλειας» από τη συνέλευση για την κυκλοφορία των αγώνων (Σ.ΚΥ,Α) από την Αθήνα http://skya.espiv.net/

- μεταφορά της εμπειρίας οργάνωσης των ανέργων από το σωματείο βάσης ανέργων και επισφαλώς εργαζομένων Αθήνας http://swbanergwn.espivblogs.net/

ΣΑΒΒΑΤΟ 7 ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ, 19.00 μ.μ. στο ΕΡΓΑΤΙΚΟ ΚΕΝΤΡΟ ΠΑΤΡΑΣ (Κολοκοτρώνη 20, πλ. Όλγας)

Συνέλευση Αναρχικών για την Κοινωνική & Ταξική Αντεπίθεση

 blog: https://saktapatra.wordpress.com/

Για επικοινωνία:

- email: saktapatra@gmail.com

- Τρίτη-Πέμπτη-Σάββατο, 19.00 με 23.00 στον αυτοδιαχεριζόμενο χώρο “επί τα πρόσω”, Πατρέως 87 (λίγο κάτω από τις σκάλες)

Δημόσια Ανακοίνωση – Παλλαϊκό κάλεσμα στο πυροβολικό

Κανονικό

Μετά από μια καταδίκη φυλάκισης ενός έτους για ανυποταξία, για την οποία καταβάλω εκατό ευρώ κάθε μήνα, μετά από δυο ακόμα κλήσεις στράτευσης που ακολουθήθηκαν από δυο ακόμα διώξεις μέσα στο 2014 και δυο συλλήψεις από την ασφάλεια, για τις οποίες εκκρεμούν δυο ακόμα στρατοδικεία, μετά από δυο χαράτσια των έξι χιλιάδων ευρώ, τα οποία αρνούμαι να πληρώσω και με δεδομένο ότι βρίσκομαι σε καθεστώς ομηρίας με περιοριστικούς όρους και αναμενόμενες δίκες (εκτός των στρατοδικείων) ακριβώς επειδή είμαι στρατευμένος αναρχικός, μετά λοιπόν από από μια σειρά άθλιων ποινικών, φυσικών και οικονομικών εκβιαστικών εγκλημάτων του κράτους που αποσκοπούν στο να καμφθεί το αγωνιστικό σθένος μου, να γίνω ρίψασπις στην μετωπική γραμμή της ολικής άρνησης στην στρατοκρατία και να αποδεχθώ την αιχμαλωσία της στρατιωτικής θητείας, ο ελληνικός στρατός με ξανακαλεί να καταταγώ την Τρίτη 20 Γενάρη 2015 μ’ ένα σημείωμα της στρατολογικής υπηρεσίας αθήνας το οποίο υπογράφεται από τον τμηματάρχη λοχαγό (ΣΣΝΣ) ιωάννη γ. αργυρό και την διευθύντρια αντισυνταγματάρχη (ΣΣΝΣ) ευαγγελία αθανασίου.

Διόλου τυχαία καλείται να καταταχθεί την ίδια μέρα, αλλά σε άλλο στρατόπεδο και ο σύντροφος αναρχικός ολικός αρνητής στράτευσης Φώτης Σίψας. Η εντεινόμενη κατασταλτική πολιτική ενάντια στους αρνητές και η ιδιαίτερη επιμονή στους αναρχικούς συντρόφους καταδεικνύουν τον πανικό των στρατοκρατών απέναντι στην  απήχηση του προτάγματος της ολικής άρνησης στράτευσης και την γενικότερη ανησυχία του κράτους για την κοινωνική απαξίωση των θεσμών του και των ένοπλων μηχανισμών του.

Αυτήν τη φορά καλούμαι να υπηρετήσω στο πυροβολικό. Με την συγκεκριμένη δημόσια ανακοίνωσή μου ενημερώνω τα στρατολογικά γραφεία, τους στρατιωτικούς εισαγγελείς και δικαστές, τους στρατόμπατσους και την κρατική ασφάλεια, τα επιτελεία τους και τα υπουργεία τους, οποιονδήποτε μισθοφόρο στρέφεται ενάντια στο αντιμιλιταριστικό κίνημα «κάνοντας την δουλειά του», αλλά και όποιον εξακολουθεί να πιστεύει ότι ο ελληνικός στρατός προστατεύει την ζωή του και την ελευθερία του ή έστω ότι η λειτουργία αυτού του μηχανισμού τρομοκρατίας είναι απλά αδιάφορη, ενημερώνω λοιπόν ότι μόλις έρθει η ώρα για τους προλετάριους να κανονιοβολίσουμε τους στρατώνες, τα κρατητήρια, τα δικαστήρια, τις φυλακές και όλους τους τυραννικούς θεσμούς των αφεντικών για να αποτινάξουμε την εξουσία τους, θα είμαι πρόθυμος και ικανός πυροβολητής.

Δεν χρειάζεται να υπηρετήσουμε καμία σωφρονιστική δομή για να μάθουμε ό,τι είναι απαραίτητο για την φυσική και κοινωνική άμυνά μας και τον πολιτικό αγώνα μας απέναντι στην εξουσία. Δεν τσιμπάμε το τυράκι της μιλιταριστικής αυθεντίας και μιας ψευτομαγκιάς που συντηρεί την υποταγή, όπως δεν τσιμπάμε στο τυράκι του τρελόχαρτου. Η ανοιχτή κοινότητα της μαχητικής αυτοοργάνωσης έχει αρκετή ευφυΐα, την βέλτιστη που μπορεί να επιδείξει η ανθρωπότητα μέχρι σήμερα, ώστε ν’ ανταποκρίνεται στις ανάγκες των καιρών, ακριβώς επειδή βασίζεται στην δύναμη της ελευθερίας και της αλληλεγγύης.
Κι αφού λοιπόν η κρατική βία, η λεηλασία του φυσικού πλούτου και της ανθρώπινης εργασίας, η φτώχεια, ο κατακερματισμός και ο θάνατος σε καθεστώς εγκατάλειψης ξεχειλίζουν μέσα στην ελληνική επικράτεια του διεθνούς κεφαλαίου, αλλά και πέρα από τα σύνορά της, οι πυροβολαρχίες του κάτω κόσμου ίσως εμφανιστούν πολύ ταχύτερα απ’ όσο υπολογίζουν στους εφιάλτες τους οι κρατιστές. Κανένας  μισθοφόρος της καταστολής δεν μπορεί να κρυφτεί πίσω από γραφειοκρατικές και ιεραρχικές επιφάσεις. Μέσα στον σύγχρονο καπιταλιστικό βόρβορο ούτε το ελαφρυντικό της αμέλειας δεν μπορεί να βρει έδαφος. Όποιος τάσσεται στην πλευρά της στρατοκρατίας έχει απάνθρωπο δόλο και πλήρη ευθύνη για τα εγκλήματά της παγκοσμίως.
Καλώ λοιπόν κι εγώ, όχι μόνο εκείνους που θα κληθούν να υπηρετήσουν την στρατοκρατία να αρνηθούν, αλλά κι όλους εκείνους τους αλληλέγγυους που αντιστέκονται στην κρατική κυριαρχία και στην εκμετάλλευση να ταχθούν ως άξιοι πυροβολητές σ’ ένα κοινό μέτωπο για το τσάκισμα της αστικής τρομοκρατίας μέχρι την οριστική εξάλειψη της.
 Για να παρουσιαστούμε όλοι μαζί ένα ωραίο πρωί με μια μαύρη και μια κόκκινη σημαία εκεί που το κράτος γυαλίζει τα κανόνια του και να τα βγάλουμε στους δρόμους μ’ ένα σύνθημα :

«Εδώ, όλοι εμείς οι πρώην σκλάβοι»

Δημήτρης Χατζηβασιλειάδης (Ολικός Αρνητής Στράτευσης), 15 Γενάρη 2015

Κείμενο με αφορμή τις εκλογές της 25ης Ιανουαρίου

Κανονικό

2

το κείμενο σε μορφή pdf

ΣΤΟ ΔΙΛΗΜΜΑ ΟΛΟΚΛΗΡΩΤΙΚΟΣ ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΜΟΣ

Ή ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΜΟΣ ΜΕ ΑΝΘΡΩΠΙΝΟ ΠΡΟΣΩΠEIΟ

«ΔΕΝ ΨΗΦΙΖΩ. Διότι θέλω να ζήσω ελεύθερος πλέον και την ελευθερία μου αυτήν είνε αδύνατον να μου την δώσουν οι οποιοιδήποτε επιτήδειοι καιροσκόποι δια του «αποφασίζομεν και διατάσσομεν» δι’ αυτό «αποφασίζω και διατάσσω» κ’ εγώ τον εαυτό μου, ίνα οργανούμενος μακράν από κάθε φαυλότητα, επιβάλω προς αυτούς την ελευθερίαν, δια των οργανώσεών μου. Έχω δε την πεποίθησιν, ότι, εάν, ούτω σκεπτόμενος, κάθε εργάτης λάβη την ιδίαν απόφασιν με μένα, εντός ολίγου χρονικού διαστήματος θα δοκιμάσουμε τα καλά αποτελέσματα των ελευθέρων και απηλλαγμένων από κάθε πολιτικήν σαπίλαν οργανώσεών μας».

Σταύρος Κουχτσόγλου, εφ. Άμυνα, τχ. 210, 2 Νοέμβρη 1920

Ο θεσμός των εκλογών δημιουργήθηκε ακριβώς για να εξυπηρετήσει το ίδιο το αστικό σύστημα και τα συμφέροντα του. Μέσω μιας διαδικασίας δήθεν ισότιμης συμμετοχής όλων, πλούσιων και φτωχών, δίνεται η απάντηση στο ερώτημα του ποιοι θα είναι η αισχρή εκείνη μειοψηφία που θα αναλάβει την πολιτική διαχείριση του κράτους για να κάνει κουμάντο στην τεράστια κοινωνική πλειοψηφία και για να εξασφαλίσει τα συμφέροντα του εαυτού της και των νόμιμων εκμεταλλευτών της κοινωνικής βάσης που είναι τα αφεντικά. Με συνοπτικές διαδικασίες, η διαχείριση της παραγωγής, της εργασίας, της εκπαίδευσης, της υγείας και όλων των δραστηριοτήτων που συνθέτουν αυτό που ονομάζουμε κοινωνική ζωή περνάει στα χέρια μιας ελίτ που ορίζει, νομιμοποιεί, απονομιμοποιεί και διαμορφώνει τους όρους λειτουργίας ολόκληρης της κοινωνίας ερήμην της.

Στην παρούσα κοινωνική και πολιτική συγκυρία, οι εκλογές έρχονται να λειτουργήσουν ως βαλβίδα αποσυμπίεσης για το ήδη χρεοκοπημένο πολιτικό και οικονομικό σύστημα που προσπαθεί να κερδίσει παράταση ζωής προσμένοντας στη διαμόρφωση συνθηκών κοινωνικής ειρήνης. Από τη μια, είναι μια ευκαιρία ανασυγκρότησης για το δεξιό-φασιστικό μπλοκ που διαφεντεύει τη χώρα τα τελευταία χρόνια έχοντας δημιουργήσει όρους άγριας εξαθλίωσης, υποταγής και καταστολής για τη συντριπτική πλειοψηφία της κοινωνίας και επανεμφάνισης του αργότερα ώστε να εφαρμόσει ακόμα πιο ολοκληρωτικές μεθόδους διαχείρισης, αποτελειώνοντας έτσι όσα ελάχιστα θα έχουν απομείνει όρθια. Από την άλλη, είναι μια ευκαιρία κεφαλαιοποίησης από την καθεστωτική – ρεφορμιστική αριστερά των αγώνων που δόθηκαν όλα τα προηγούμενα χρόνια. Ευτελίζοντας κάθε έννοια ουσιαστικής αυτοοργάνωσης και ανοίγοντας τη βεντάλια της διαταξικότητας, στήνει αναχώματα στην ανάπτυξη ενός μαχητικού κοινωνικού και ταξικού κινήματος προωθώντας την διαμόρφωση όρων κοινωνικής και ταξικής ειρήνης. Στην πραγματικότητα, μέσω μιας πρότασης εναλλακτικής διαχείρισης της καπιταλιστικής κρίσης, επιχειρείται να βρεθεί ένας νέος τρόπος για τη συνέχιση της καπιταλιστικής επίθεσης με όσο το δυνατόν λιγότερους κοινωνικούς κραδασμούς. Μια πρόταση, όμως, που είναι καταδικασμένη να αποτύχει, αργά ή γρήγορα, καθώς σήμερα είναι τέτοιο το βάθος και η όξυνση της κρίσης αυτής που ούτε την επιστροφή στο μοντέλο του κράτους πρόνοιας παλαιότερων δεκαετιών επιτρέπει, ούτε τον εξωραϊσμό της υπάρχουσας γενικευμένης επίθεσης ευνοεί.

Σε αυτό το πλαίσιο, για την ίδια την κοινωνία και τις αντιστάσεις της υπάρχουν δυο επιλογές: αφενός, υπάρχει η επιλογή της επανάπαυσης και της τήρησης στάσης αναμονής στο νέο πολιτικό περιβάλλον που διαμορφώνεται, γεγονός που θα έχει σαν αποτέλεσμα την αποδιοργάνωση του ίδιου του κοινωνικού και ταξικού κινήματος, την αναδίπλωση και την οπισθοχώρηση του, με απρόβλεπτες συνέπειες στο μέλλον, όταν θα χρειαστεί να ανασυσταθεί και να περάσει έγκαιρα στην αντεπίθεση. Αφετέρου, υπάρχει η επιλογή της συνέχισης, της όξυνσης και της διεύρυνσης των κοινωνικών και ταξικών αγώνων, χωρίς αυταπάτες περί εξανθρωπισμού του συστήματος που γεννάει τη φτώχεια και το θάνατο, μακριά από επίδοξους σωτήρες και διαχειριστές της κοινωνικής οργής. Υπάρχει η επιλογή της κοινωνικής αυτοοργάνωσης, η συνειδητοποίηση πως δεν θα βρεθεί κανείς έξω από εμάς για να αγωνιστεί για τα συμφέροντα μας, η προσπάθεια σύνδεσης και ριζοσπαστικοποίησης των αγώνων που ξεπηδούν από τα κάτω στην κατεύθυνση της κατάρτισης ενός όσο γίνεται πιο ολοκληρωμένου προγράμματος για τη συνολική ανατροπή του υπάρχοντος συστήματος, για την εφαρμογή της επίπονης και διαρκούς διαδικασίας του κοινωνικού μετασχηματισμού και της κοινωνικής επανάστασης. Μια διαδικασία που ενώ στιγματίζεται ως ουτοπική από τους εχθρούς της, αποτελεί στην πραγματικότητα τη μοναδική ρεαλιστική πρόταση οργάνωσης και διεύθυνσης των λειτουργιών της πόλης, της κοινότητας, της εργασίας και της συλλογικής δημόσιας ζωής από την ίδια την κοινωνία και τα συλλογικά της όργανα. Μέσα από τη δημιουργία οριζόντιων, συλλογικών και αντιιεραρχικών δομών αυτοθέσμισης όπως τα εργατικά συμβούλια, οι λαϊκές συνελεύσεις και οι ελευθεριακές κομμούνες που θα προωθούν διαρκώς την κοινωνική χειραφέτηση, τη δημιουργία σχέσεων αλληλεγγύης και αλληλοβοήθειας, τη συλλογική ζωή και που θα τροφοδοτούνται από την ίδια την επανάσταση και θα την ανατροφοδοτούν εξελίσσοντας και ενδυναμώνοντας την.

Απέναντι στη βαρβαρότητα του καπιταλισμού και του κράτους που δεν έχουν τίποτα να υποσχεθούν παρά μόνο τη διαιώνιση της εκμετάλλευσης και της καταπίεσης. Απέναντι στην υποταγή και την εξαθλίωση, στον κανιβαλισμό και τον κοινωνικό εκφασισμό που επιβάλλουν οι κυρίαρχοι, η μοναδική ελπίδα σήμερα είναι να ακολουθήσουμε το δρόμο του αγώνα, της αυτοοργάνωσης και της αλληλεγγύης, χωρίς αυταπάτες εξωραϊσμού του υπάρχοντος συστήματος. Η μοναδική διέξοδός είναι η πολιτική, ταξική και κοινωνική οργάνωση, η ενίσχυση και η αναβάθμιση των συλλογικών, ριζοσπαστικών, οριζόντιων αγώνων στις γειτονιές, στους χώρους δουλειάς, στα σχολεία και τις σχολές, στους δρόμους. Η μοναδική απελευθερωτική προοπτική είναι ο αγώνας για την κοινωνική επανάσταση, για τη δημιουργία μιας κοινωνίας ισότητας, αλληλεγγύης, δικαιοσύνης κι ελευθερίας.

…ΨΗΦΙΖΟΥΜΕ ΣΥΛΛΟΓΙΚΟΠΟΙΗΣΗ, ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ, ΑΥΤΟΟΡΓΑΝΩΣΗ

ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙKΗ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ,

ΤΟΝ ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΜΟ ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΝΑΡΧΙΑ!

Συνέλευση αναρχικώνγια την κοινωνική και ταξική αντεπίθεση

Πάτρα, Γενάρης 2015 | saktapatra.wordpress.com

Για επικοινωνία:

- mail: saktapatra@gmail.com

- Τρίτη-Πέμπτη-Σάββατο, 19.00 με 23.00

στον αυτοδιαχεριζόμενο χώρο «επί τα πρόσω» ( Πατρέως 87 στις σκάλες)